ตำรวจหาย..ไปไหน
ตำรวจหาย..ไปไหน : เลียบค่าย โดยช้างพลาย
กองกำกับการสวัสดิภาพเด็ก และสตรี นำร่องโครงการโรงพักวิถีพุทธ ส่งสายตรวจออกตระเวนควบคุมตัวเด็กนักเรียนหนีเรียน มั่วสุมตามห้างสรรพสินค้า โรงภาพยนตร์ ร้านเกม เพื่อแก้ปัญหาเยาวชนมั่วสุม
สัปดาห์ที่แล้วได้ตัวนักเรียนในเครื่องแบบ 78 คน จาก 25 โรงเรียนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
"โรงพักวิถีพุทธ" ถูกนำมาปัดฝุ่นทำความสะอาดห้องอบรมใหม่อีกครั้ง แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าโครงการนี้ทำเพื่อเยาวชนแท้จริง หรืออาศัยจังหวะเกาะกระแสข่าว "คาว" ของเยาวชนกำลังแรงอยู่ในสังคม ??
ทุกวันนี้เยาวชนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ส่วนใหญ่ไม่เกรงกลัวครูอาจารย์ หรือแม้กระทั่งผู้ปกครอง แต่เกรงอกเกรงใจให้ความสำคัญกับเพื่อนสนิทในโรงเรียน หรือต่างโรงเรียนมากกว่า !!
การตรวจตราแหล่งที่คาดว่าเยาวชนหนีเรียนไปหลบหรือซุกซ่อน หากพบนำตัวมาทำประวัติ ว่ากล่าวตักเตือน ให้นั่งสมาธิ ขัดเกลาจิตใจโดยให้พระสงฆ์อบรมจริยธรรมให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการประพฤติปฏิบัติตน หลังจากนั้นเชิญผู้ปกครองและอาจารย์มารับทราบก่อนปล่อยตัวกลับบ้านเป็นการแก้ปัญหาปลายเหตุล้าสมัยไม่ทันความคิดและพฤติกรรมของเยาวชน
เพียงแค่ "ตำรวจเด็ก" แบ่งกำลังสายตรวจ 3 สายลงพื้นที่ฝั่งพระนครเหนือ ฝั่งพระนครใต้ และฝั่งธนบุรี ทำทุกวันจริงจังหรือไม่ รู้กันอยู่แก่ใจ ??
คงไม่ใช่เฉพาะตำรวจเด็ก แต่ผู้บังคับบัญชาควรสั่งการให้ตำรวจชุดสืบสวน ชุดปราบปรามทำหน้าที่ตำรวจสายตรวจ ออกตระเวนในพื้นที่พบเห็นสมควรตรวจสอบคงเสียเวลาไม่มากนัก หรือแม้แต่ตำรวจจราจรบางนายโบกรถยนต์เข้าออกห้างสรรพสินค้าต้องช่วยกัน โดยเฉพาะ "ตำรวจชุมชนสัมพันธ์" มีไว้เพื่ออะไร
อย่าคิดว่าไม่ใช่หน้าที่แล้วไม่ใช่ลูกหลานของตนเองลำพังผู้ปกครอง ครูอาจารย์ หรือแม้กระทั่งพนักงานรักษาความปลอดภัยของสถานที่ แทบไม่มีปัญญาจัดการกับเด็กและเยาวชนแก่แดดเหล่านี้
ตำรวจเท่านั้นสามารถจัดการปัญหานี้ได้ อาจจะยากกว่า "จับปูใส่กระด้ง" แต่ไม่อยากได้ยินหลังเกิดเหตุเด็กแนะเยาวชนไล่ตีไล่ทำร้ายได้รับบาดเจ็บกลางห้างสรรพสินค้าเหมือนในอดีต ประชาชนหรือผู้ประกอบการส่วนใหญ่พูดเป็นเสียงเดียวกัน
"เวลาจะมาจับสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ มาได้มาดีทุกวันทั้งตำรวจพื้นที่และนอกหน่วย แต่ปัญหาเยาวชนของชาติไม่รู้ว่าตำรวจหายหัวไปไหนกันหมด" ?!!