ทำไมใครๆก็เกลียดจตุพร?(ที่รักก็ไม่ใช่น้อย) | คมชัดลึก

              ผมก็ไม่รู้คำตอบหรอกครับ แต่อยากจะร่วมตั้งคำถามว่า ทำไมคนที่รักก็รักเหลือเกิน ทำไมคนที่เกลียดก็เกลียดเหลือเกิน
 
               หรือว่าตอนนี้ผมอ่านสถานการณ์ผิดไป แต่สถานการณ์ดูเหมือนว่า การถอนประกันคุณจตุพรนั้น แทบจะเป็นเรื่องคอขาดบาดตายของการเมืองไทยไปซะงั้น
 
               ผมย้ำอีกทีนะครับว่า ไม่รู้คำตอบจริงๆ รู้แต่ว่าในบรรดานักการเมืองที่เป็นที่ถูกรังเกียจจากฝ่ายที่ไม่ชอบคุณทักษิณ คุณจตุพรนี่น่าจะมาเบอร์หนึ่ง จนบางครั้งไม่แน่ใจว่าระหว่างคุณทักษิณกับคุณจตุพรเนี่ย ใครจะโดนจัดหนักกว่าใคร
 
               มาลองไล่ไปทีละเรื่อง ถามว่าคุณจตุพรเป็นนักการเมืองแบบที่ถูกเกลียดแบบนักการเมืองทั่วไปหรือไม่? คำตอบก็คือ ไม่น่าจะใช่ และตัวคุณจตุพร ก็ไม่ใช่นักการเมืองแบบที่มีฐานเสียงจากเขตเลือกตั้งซะด้วย เพราะคุณจตุพรมาจากบัญชีรายชื่อ
 
               คุณจตุพรถูกเกลียดเหมือนนักการเมืองหรือไม่? คำตอบก็ไม่น่าจะใช่ เพราะธรรมดาคนที่ไม่ชอบนักการเมืองมักจะมีลักษณะแบบที่ไม่ได้เกลียดขนาดอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ (เว้นแต่คุณทักษิณคนเดียวที่ได้รับสิทธินั้น แต่ขณะเดียวกัน กลไกที่ไล่ล่าและจัดการคุณทักษิณก็ไม่ได้ทำงานสม่ำเสมอ และ/หรือประสานสอดคล้องกันอย่างที่คุณจตุพรเผชิญ)
 
               คุณจตุพรถูกเกลียด เพราะเป็นแกนนำเสื้อแดงหรือไม่? คำตอบก็คือแกนนำเสื้อแดงก็มีตั้งหลายคน ยิ่งในระดับสามเกลอแล้ว คุณณัฐวุฒิกับคุณวีระก็ไม่ได้โดนมากเท่าคุณจตุพร หรือถ้าจะเทียบไปอีกทางหนึ่ง ทำไมคุณจตุพรโดนหนักกว่าคุณอริสมันต์และแกนนำที่ถูกมองว่าฮาร์ดคอร์ทั้งหลายอีกตั้งหลายคน
 
               จนถึงวันนี้ทำไมผมก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า ทำไมคุณจตุพรถึงแทบจะถูกหมายหัวเป็นอันดับแรก และช่วงนี้บทบาทของคุณจตุพรดูจะดุเดือดมากที่สุด
 
               เรื่องนี้เป็นคนละเรื่องกับที่บอกว่าเราไม่ควรสนใจคุณจตุพร แต่ต้องการจะบอกว่า บางทีการพยายามค้นหาว่าทำไมเรื่องราวของคุณจตุพรถึงได้ยุ่งอีนุงตุงนังได้ขนาดนี้ น่าจะทำให้เราเข้าใจการเมืองไทยในห้วงเวลาหลายปีนี้ได้มากขึ้น
 
               หรือว่า เพราะว่าคุณจตุพรเคยเป็นคู่ต่อสู้ที่สำคัญที่สุดของคุณสุเทพในยุคที่คุณสุเทพเรืองอำนาจ? ผมก็ไม่คิดว่าน่าจะใช่ เพราะในวันนี้เองคุณสุเทพอาจจะไม่ชอบคนเสื้อแดง ก็ไม่ได้หมายถึงว่า คุณสุเทพนั้นเฉพาะเจาะจงที่จะ "จัดหนัก" คุณจตุพร ซะที่ไหน (คือจัดทั้งขบวนการเสียมากกว่าและอีกด้านก็คือ คุณสุเทพก็เป็นนักการเมืองรุ่นลายคราม ไม่น่าจะอยู่ในบท “รักมากเกลียดมาก” ตลอดเวลา)
 
               เอาเป็นว่ามาจนถึงวันนี้ผมคงได้ข้อสรุปสำคัญสักสองสามข้อ แต่ก็เป็นข้อสรุปที่มาจากการคาดเดาล้วนๆ
 
               ประการแรก คุณจตุพรเป็นคนที่มีลีลาการพูดที่แตกต่างจากนักการเมืองและแกนนำคนเสื้อแดงคนอื่นๆ อย่างน้อยในสามประการ
 
               1.เวลาที่คุณจตุพรปราศรัย คุณจตุพรไม่เน้นอารมณ์ขัน (ว่ากันว่า "อีกต่อไป" ถ้าเทียบกับยุคหนุ่มของคุณจตุพร) ดังนั้นพูดง่ายๆ ว่า คุณจตุพรนั้นเป็นคนที่ปราศรัยได้ดุเดือดเป็นที่สุด ซึ่งต่างจากการปราศรัยของคนอื่นๆ ที่มีแฝงอารมณ์ขันอยู่เนืองๆ
 
               ที่สำคัญจริงๆ น่าจะอยู่ที่การปราศรัยที่ดุเดือดจนทำให้การเมืองกลายเป็นเรื่องดุเดือดไปซะมากกว่าที่เคยมีนักการเมืองคนอื่นๆ เขาทำกัน (บางครั้งคุณจตุพรก็ทำให้การเมืองดูดุเดือดเสียจนข้อกล่าวหาว่าการเมืองเป็นเรื่องของ "การเล่น" นั้น ไม่เป็นจริงอีกต่อไป)
 
               2.สิ่งที่คุณจตุพรปราศรัยในหลายๆ ครั้ง มีการเปิดเผยข้อมูลที่น่าหวาดเสียว ที่นำไปสู่การฟ้องร้องและกล่าวหาอยู่เนืองๆ แต่ก็น่าสนใจในอีกด้านหนึ่งด้วยว่า สื่อทั่วไปดูไม่ค่อยจะให้น้ำหนักคุณจตุพรสักเท่าไหร่ (ไม่เชื่อลองดูบทบาทของคุณชวนนท์รายวันมาเปรียบเทียบกันก็ได้ครับ)
 
               3.ประเด็นสำคัญในความขัดแย้งกับคุณสุเทพนั้น คงไม่ใช่เรื่องหลัก แต่เรื่องหลักก็คือ ตลอดเวลาในยุคของคุณอภิสิทธิ์นั้น เห็นจะมีคุณจตุพรนี่แหละที่ยืนระยะซดกับพรรคประชาธิปัตย์ทั้งในและนอกสภาเป็นหลัก
 
               เขียนงานชิ้นนี้แบบมึนๆ เพราะถึงวันนี้ก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมคุณจตุพรจึงเป็นที่รักและไม่เป็นที่รักได้ขนาดนี้ เมื่อเทียบเคียงกับปรากฏการณ์อื่นๆ ในสังคมการเมืองไทยในช่วงที่ผ่านมาครับผม