รอวัวหายจึงล้อมคอก
รอวัวหายจึงล้อมคอก: เลียบค่าย โดยทัศชยันต์ วาหะรักษ์ ([email protected])
คุณผู้อ่านหลายคนคงรู้สึกเช่นเดียวกับผม ถึงธรรมชาติของคนไทยที่ต้องรอให้เกิดความสูญเสียขึ้นเสียก่อนแล้วจึงค่อยไปหาทางแก้ไข หรือไปด่าว่าโยนความผิดใส่กันหลังเกิดความสูญเสียขึ้นแล้ว เข้าทำนองสุภาษิตที่ว่า "วัวหายล้อมคอก" ซึ่งมันไม่ทันการณ์เสียแล้ว
ระยะนี้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติทั่วโลกครับ โดยเฉพาะแผ่นดินไหว เมืองไทยบ้านเราเอง โดยเฉพาะทางใต้ก็เกิดถี่ขึ้น แม้จะเป็นขนาดเล็กๆ ก็สร้างความเสียหายและทำลายขวัญประชาชนในพื้นที่ไม่น้อย
ที่เกริ่นมาเช่นนี้ ไม่ใช่ต้องการปั่นกระแส "โลกาวินาศ 2012" หรอกครับ...แต่อยากให้คนไทย โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบังคับใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอาคารและสิ่งปลูกสร้าง ที่จะได้รับผลกระทบโดยตรงหากเกิดแผ่นดินไหว หรือภัยพิบัติอย่างอื่น เช่น ไฟไหม้ ขึ้น
ทุกวันนี้คนไทยให้ความสำคัญในเรื่องนี้น้อยมากครับ จนผมอดสงสารคุณพี่ตำรวจของผมไม่ได้ เพราะทุกๆ ครั้งที่เกิดเรื่องไฟไหม้ อาคารถล่ม มีคนตาย-คนเจ็บ คุณพี่ตำรวจของผมมักตกเป็นจำเลยของสังคม ถูกกล่าวหาละเลยไม่บังคับใช้กฎหมาย ทั้งที่ความจริงไม่ใช่หน้าที่โดยตรงของคุณพี่ตำรวจ
ตาม พรบ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ระบุไว้ชัด การต่อเติมอาคารหรือบ้านพักต้องได้รับการอนุญาตจากพนักงานท้องถิ่น ใครฝ่าฝืนมีโทษจำคุก 3 เดือน ปรับ 6 หมื่น หรือทั้งจำทั้งปรับ พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ ทุกครั้งที่ต่อเติมอาคารหรือบ้านพักต่างๆ ต้องได้รับอนุญาตจากพนักงานท้องถิ่น หากอยู่ในกรุงเทพฯ พนักงานท้องถิ่นคือสำนักงานเขตในพื้นที่ ต่างจังหวัดคือเทศบาล หรือองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.)
ขณะที่พนักงานท้องถิ่นที่ว่า ก็มีหน้าที่ในการกวดขันตรวจสอบ แต่ทุกวันนี้ไม่ทำกันครับ เพราะทุกๆ ครั้ง ที่เกิดเพลิงไหม้หรืออาคารถล่ม มีคนตายมีคนเจ็บ เมื่อคุณพี่ตำรวจของผมเข้าตรวจสอบร้อยทั้งร้อยสถานที่เหล่านั้นต่อเติมโดยไม่ได้รับอนุญาต
ยิ่งเป็นอาคารหรือบ้านพักตามหมู่บ้านจัดสรรยิ่งแล้วใหญ่ พอซื้อ-ขายเสร็จ ใครจะเติมก็เติมใครจะต่อก็ต่อ ไม่มีใครสนใจทำตามข้อกฎหมายกันหรอกครับ ขณะที่พนักงานท้องถิ่นที่น่ารักของผมก็มัวแต่นั่งแช่แอร์ในสำนักงานให้จบไปวันๆ รอเวลาครบเดือนเพื่อรับเงินค่าแรง ไม่ได้กวดขันตรวจสอบทั้งที่เป็นหน้าที่โดยตรง หรือต้อง "รอวัวหายจึงล้อมคอก" ก็ไม่รู้!
เสียดายเงินภาษีจริงๆ...