ตกลงใครข้ามพ้นหรือไม่พ้นทักษิณกันบ้าง? | คมชัดลึก

           เรามักจะมีข้อถกเถียงกันเรื่องว่าตกลงสังคมไทยนั้นข้ามพ้นหรือข้ามไม่พ้นคุณทักษิณกันมาตลอด ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถตอบเรื่องนี้ได้แค่ไหน แต่ก็อยากจะใช้พื้นที่วันนี้พยายามตอบดู
 
             ความจริงเรื่องนี้ส่วนหนึ่งก็ตอบได้ไม่ยากถ้ามองว่า มีคนกลุ่มหนึ่งไม่ชอบคุณทักษิณ
 
             อันนี้สิง่าย คือไม่ชอบขนาดขับไล่ ไม่ชอบขนาดเข้ามาจัดการเอง หรือเป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมในการจัดการด้วยซ้ำ ดังนั้นคนที่ไม่เอาทักษิณน่ะมีมากอยู่
 
             ส่วนพวกที่ชอบก็มีมาก หลักฐานล่าสุดผมกลับไม่คิดว่าอยู่ที่การชุมนุมที่ราชประสงค์ด้วยซ้ำ เพราะการชุมนุมที่ราชประสงค์นั้นได้ยกระดับจากเรื่องของการทวงคืนทักษิณมาสู่เรื่องของการทวงคืนความยุติธรรม โดยเฉพาะจากกรณีล้อมปราบและการสังหารที่เกิดขึ้นจากการชุมนุม
 
             และที่สำคัญผมคิดว่าการล้อมปราบที่สำคัญที่จะยกระดับมากขึ้นไปทุกปี ไม่ใช่อยู่ที่เรื่องของไล่ตามความจริงที่ว่าใครสั่งฆ่าประชาชนเพียงเท่านั้น
 
             หากเป็นการต่อสู้บนเงื่อนไขทางวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ที่ไปไกลกว่าการเมืองของการชุมนุมปกติในเรื่องของการ “ล่วงละเมิดมิได้”
 
             ที่ฝ่ายหนึ่งอิงอยู่กับการล่วงละเมิดพื้นที่เศรษฐกิจไม่ได้ โดยเฉพาะมีจุดหลักอยู่ที่การเผาเซ็นทรัลเวิลด์
 
             แต่อีกฝ่ายหนึ่งก็อิงอยู่กับการล่วงละเมิดพื้นที่ทางวัฒนธรรมไม่ได้ โดยเฉพาะมีจุดหลักอยู่ที่การยิงเข้าไป(และมีคนตาย) ในวัดปทุม
 
             เรื่องทั้งสองเรื่องนี้ไปไกลกว่าเรื่องการเมืองของการชุมนุมและการสังหารในแบบเดิมที่วางอยู่บนพื้นที่ทางการเมืองแบบราชดำเนิน และทำให้เรื่องของการพูดถึงความปรองดองนั้นต้องเจอกับตัวแปรอีกมากมาย
 
             ส่วนหากจะย้อนกลับมาเรื่องของความนิยมในตัวคุณทักษิณนั้น อย่างน้อยในดุสิตโพลล่าสุดเมื่อ 12-19 พฤษภาคม 2555 ก็ยังระบุว่า นักการเมืองบ้านเลขที่ 111 ที่ประชาชนชื่นชอบหมายเลขหนึ่งก็คือ พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร ร้อยละ 86.74 เพราะเป็นอดีตนายกฯ ที่เป็นที่รักของประชาชนช่วยคนจน ซึ่งเป็นตัวเลขที่นำห่างจากหมายเลขอื่นๆ ไม่น้อย แต่คำถามสำคัญมากกว่านั้นก็คือ คนที่ไม่ชอบคุณทักษิณขนาดยอมรับว่าจะต้องมีรัฐประหารเพื่อจัดการคุณทักษิณมีมากขนาดไหนจริงๆ? (ไม่นับกลุ่มที่จำต้องเดินตามสิ่งที่เกิดขึ้น หรือยอมจำนนจากวาทกรรมต่างๆ)
 
             รวมทั้งคนที่เข้าร่วมกับการชุมนุมเสื้อแดง ซึ่งอาจไม่ใช่ขบวนการเสื้อแดง หรืออาจจะเป็นเสื้อแดง หรือมากกว่าเสื้อแดงด้วยซ้ำ เขามีท่าทีกับคุณทักษิณอย่างไร (ผมเชื่อว่าคนจำนวนไม่น้อย - แม้ว่าจะไม่มีใครกล้าสำรวจ - รอฟังณัฐวุฒิพูดมากกว่าการโฟนอินของทักษิณด้วยซ้ำ)
 
             ผมว่าเรื่องราวสำคัญในเรื่องนี้คงต้องย้อนกลับไปพิจารณาเรื่องราวสำคัญของปรากฏการณ์ “รู้ทันทักษิณ”
 
             มาจนถึงวันนี้ผมคิดว่าปรากฏการณ์รู้ทันทักษิณเป็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจและน่ายินดี และจะว่าไปแล้วภายใต้ระบอบประชาธิปไตย(ที่ไม่ว่าจะกระท่อนกระแท่นเพียงใด) ทักษิณก็ยอมให้ปรากฏการณ์รู้ทันนั้นปรากฏขึ้นได้ ทั้งงานเขียนและการชุมนุมต่างๆ ไม่ว่าการยอมนั้นจะเป็นการยินยอมพร้อมใจหรือไม่
 
             คำถามคือจะทำอย่างไรให้ปรากฏการณ์รู้ทันทักษิณนั้นกลับมาได้อีกครั้งโดยไม่เลยธงไปทางใดทางหนึ่ง
 
             แน่นอนว่าข้อกล่าวหาว่าคุณทักษิณนั้นมีส่วนสร้างความเสียหายให้แก่ประชาธิปไตยนั้นมิใช่ไม่มีน้ำหนัก
 
             แต่การกำจัดคุณทักษิณที่ผ่านมาจะไม่สร้างความเสียหายให้แก่ประชาธิปไตยซะที่ไหน
 
             ไปๆ มาๆ ผมกลับคิดว่าเรื่องของความปรองดองคงมีหลายเรื่อง เรื่องของการจัดการคุณทักษิณหรือการยอม/ไม่ยอมให้จัดการคุณทักษิณก็เป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องอาศัยความกล้าหาญไม่ใช่น้อย และจนถึงวันนี้ก็ไม่มีการพูดเรื่องนี้อย่างเป็นระบบแยกไปจากเรื่องอื่นๆ