ที่ตั้งของ อ. “มโนรมย์” | คมชัดลึก

 คำว่า “มโนรมย์” ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 หมายถึง เป็นที่ชอบใจ,งาม

 มีตำนานท้องถิ่นเล่าถึงกำเนิดเมืองว่า ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ.2199-2231) ในราวปี พ.ศ.2201 มีผู้นำความขึ้นกราบบังคมทูลว่าพบช้างเผือกพังที่บริเวณป่าแขวงเมืองศรีสวัสดิ์ ทรงตรวจสอบก็พบว่ามีช้างเผือกจริง ทรงพอพระราชหฤทัยเป็นอย่างมาก จึงทรงเรียกขุนศรีสิทธิกรรม์ ขณะนั้นดำรงตำแหน่งปลัดโขลงช้าง สังกัดกรมช้าง แห่งกรุงศรีอยุธยา เพื่อมอบหมายให้ไปคล้องช้างเผือกยังป่าแขวงเมืองศรีสวัสดิ์ เมื่อคล้องสำเร็จ สมเด็จพระนารายณ์ทรงพอพระราชหฤทัยมาก เสด็จพระราชดำเนินไปรับช้างเผือกที่เมืองพระบาง (นครสวรรค์) มาสมโภชที่กรุงศรีอยุธยา

 สมเด็จพระนารายณ์ทรงบำเหน็จรางวัลขุนศรีสิทธิกรรม์ โดยพระราชทานพื้นที่ส่วนหนึ่งของเมืองชัยนาทให้ปกครอง กำหนดอาณาเขตเมืองใหม่ให้เท่าที่เสียงช้างร้องจากบ้านขุนศรีสิทธิกรรม์ที่บ้านท่าฉนวน แขวงเมืองชัยนาท ได้ยินไปถึงบ้านใดก็ให้ถือเป็นอาณาเขตเมืองของขุนศรีสิทธิกรรม์ พระราชทานชื่อว่า เมืองมโนรมย์ เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความสมใจปรารถนา เป็นเมืองขนาดเล็กตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาเหนือเมืองชัยนาทไปประมาณ 25 กิโลเมตร เมืองมโนรมย์ครั้งแรกตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกบริเวณวัดจวน ต.ท่าฉนวน ห่างจากที่ว่าการอำเภอปัจจุบันไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร แต่เนื่องจากตัวเมืองขณะนั้นอยู่ในที่แคบบริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ถูกกระแสน้ำกัดเซาะตลิ่งพัง จึงต้องย้ายตัวเมืองมโนรมย์ไปตั้งบริเวณบ้านหาดมะตูม ต.ศิลาดาน แทน

 กระทั่งในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อมีการจัดระบบการปกครองใหม่ เมืองมโนรมย์จึงลดฐานะลงเป็น อ.มโนรมย์ อยู่ภายใต้การปกครองของ จ.ชัยนาท
         

"เรือนอินทร์ หน้าพระลาน"