สัญญาณทางเศรษฐกิจ : การอ่านว่ายังดีขึ้น | คมชัดลึก

                เรื่องเศรษฐกิจ เรื่องปากท้อง เรื่องการกิน การอยู่ ล้วนเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องและส่งผลกระทบต่อผู้คนในระบบเศรษฐกิจหรือในสังคมนั้นๆ และเพราะเรื่องเศรษฐกิจนี่แหละที่เป็นปัจจัยนำไปสู่เรื่องของสังคม เรื่องของการบ้านการเมืองในที่สุด เป้าหมายสุดท้ายของระบบเศรษฐกิจที่ทุกฝ่ายมุ่งจะไปสู่คือ ไม่มีการว่างงานหรือที่ภาษาทางการกล่าวว่า อัตราการว่างงานในช่วงเวลาใดๆ เป็นศูนย์

                 เป้าหมายต่อมาคือ อัตราเงินเฟ้อต่ำหรือที่ชาวบ้านเข้าใจก็คือ ข้าวของทั้งของกิน-ของใช้ไม่แพงเพิ่มขึ้น ประการสุดท้ายคือบ้านเมืองมีการเจริญเติบโต มีความก้าวหน้าหากอะไรที่ต่างประเทศมีแล้วดีต่อคนในประเทศ เราก็ควรจะมีอย่างเขา เช่น เขามีระบบรถไฟที่ทันสมัย ปลอดภัย รวดเร็ว สะดวกสบาย ประเทศไทยของเราก็ควรมีอย่างเขาบ้างตามฐานานุรูป ไม่มากไม่น้อยเกินไป

                 สุดท้ายของสุดท้าย คนที่ร่ำรวยกับคนที่ยากจนก็ไม่ควรจะมีความห่างกันเป็นสิบๆ เท่า อย่าให้ต้องเป็นแบบว่าเกิดมาก็รู้เลยว่าตอนสิ้นลมจะไม่มีอะไรทั้งที่อยู่คือบ้านก็ไม่เคยมีกับเขา อาหารการกินก็อดๆ อยากๆ ไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าที่ควรจะมี และสุดท้ายป่วยไข้ก็ต้องอดต้องทน ไม่มีที่พึ่งเพราะจ่ายค่ารักษาไม่ได้ เราๆ ท่านๆ ได้อ่านได้เห็นในข่าวจากประเทศที่กำลังมีปัญหาเศรษฐกิจ เช่น อิตาลี กรีซ ว่ามีคนตัดสินใจฆ่าตัวตายเพราะไม่รู้จะอยู่ต่อไปได้อย่างไร...เหล่านี้ไม่ควรเกิดและจะต้องไม่เกิดบนแผ่นดินซึ่งได้ชื่อว่ามีความอุดมสมบูรณ์ เช่นประเทศไทย

                เป้าหมายสุดท้ายของระบบเศรษฐกิจและสังคมไทยภาษาบ้านๆ คือ "ร่มเย็นเป็นสุข" ไม่ใช่ความสุขนั้นกระจุก ความทุกข์นั้นกระจาย.

                ในระดับชาวบ้าน คนทำงาน มนุษย์เงินเดือน พนักงานโรงงาน ช่างเทคนิค พ่อค้าแม่ขาย อาเฮีย-อาซ้อ เถ้าแก่-หลงจู๊ ที่ไม่ใช่นักวิชาการนั้น บางครั้งเขาก็พยายามจะฟังเรื่องที่มีการสื่อสารออกมาจากท่านผู้รู้ ท่านกูรู หรือกระทั่งท่านกูรู้ทั้งหลาย แต่จะตกม้าตายเรื่องที่จะทำให้เกิดความเข้าใจแถวๆ อุปสงค์ อุปทาน อัตราเงินเฟ้อทั่วไป อัตราเงินเฟ้อพื้นฐาน ดุลการค้า ดุลบริการหรืออะไรที่เป็นภาษาแบบที่ยากแก่การจะเข้าใจเช่น ควรจะสนทนาสุนทรี หรือเสวนาสุนทรี ทั้งที่ภาษาชาวบ้านคือ พูดจากันดีๆ ได้มั้ย อย่ากวน...กัน

                ท่านผู้อ่านทราบหรือไม่ว่าเรื่องทางเศรษฐกิจนั้น ผู้ที่ขับเคลื่อนนโยบายในอดีตที่เป็นถึงระดับดอกเตอร์นั้นเขาใช้ สัญญาณทางเศรษฐกิจ : การอ่านว่ายังดีขึ้น-เลวลงแบบบ้านๆ และเข้าใจง่ายๆ เพื่อการติดตามประเมินผลสิ่งที่ได้ดำเนินการไปคือ

                1.อัตราการเติบโตของยอดขายบะหมี่สำเร็จรูป ว่ามีการเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับเดือนที่ผ่านมา ไตรมาสที่ผ่านมา หรือเทียบเดือนนี้ ไตรมาสนี้ กับเดือนหรือไตรมาสเดียวกันของปีก่อนว่าเป็นอย่างไร หากเพิ่มขึ้นเกินกว่า 15-20% แล้วก็ถือว่าเป็นสัญญาณในทางลบ เพราะบะหมี่สำเร็จรูปจะเป็นอาหารในยามเศรษฐกิจไม่ค่อยดี หรือในยามที่ต้องประหยัด หรือในยามที่มีรายได้จำกัด ภาษาชาวบ้านเรียกว่า ดัชนีมาม่า

                2.ปริมาณธุรกิจซื้อขายขยะ หากคึกคักมีการค้าขายกันมาก ขยะเยอะ ของไม่ทันไรก็ทิ้งอย่างนี้สะท้อนเศรษฐกิจดี เพราะใช้จ่ายกันสะพัด แต่หากมากไป เกินไปก็เข้าข่าย บริโภคเกินความจำเป็น อย่างนี้อันตราย

                3.รายได้ของคนขับรถแท็กซี่ เป็นอย่างไร มีการสำรวจจากคนขับแล้วมีเงินเหลือหลังการทำงานหรือไม่ หากบ่นกันร้อยทั้งร้อยว่าทำงานขับกันทั้งวันเหลือไม่ถึง 100-200 บาท อันนี้บอกได้ว่าน่าเป็นห่วง

                 ข่าวสาร ข้อมูลจะออกมากรอกหู กรอกตาอย่างไรก็ตาม บ้านๆ อย่างผม อย่างใครหลายคนก็รู้ได้ ไม่มีใครหลอกใครได้แน่ในเวลานี้ครับ...ขอบคุณทุกท่านในวันอากาศร้อน 39-40 องศา อีกครั้งครับ

......................
(สวัสดีเศรษฐกิจ : สัญญาณทางเศรษฐกิจ : การอ่านว่ายังดีขึ้น-เลวลงแบบง่ายๆ โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)