'ยกเครื่องประเทศไทย'ทำไมต้องจ้างฝรั่ง? | คมชัดลึก

          ตอนที่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ มีคำสั่งแต่งตั้ง ดร.วีระพงษ์ รามางกูร ให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์เพื่อการฟื้นฟูและสร้างอนาคตประเทศ (กยอ.) นั้น ผมยอมรับว่าใจผมพองโตด้วยความดีใจ มีความหวังว่าท่านจะใช้สติปัญญา ความรู้ความสามารถแก้ไขปัญหาของประเทศได้อย่างถูกจุด ยิ่งเห็นรายชื่อกรรมการร่วมคณะที่ชำนาญการในแต่ละด้านแล้วยิ่งมั่นใจว่า กยอ.คือผู้ที่จะเข้ามาสร้างความหวังใหม่ๆ ให้ชาวบ้านร้านตลาดได้อย่างแน่นอน ครั้นเห็นข่าวว่า กยอ.เสนอให้ว่าจ้างต่างชาติมาวางแผนพัฒนาประเทศไทย ใจที่เคยพองโตก็แฟบลงทันที

          ผมไม่ทราบจำนวนเงินที่ กยอ.ใช้จ้างฝรั่งวางแผน “แบรนดิ้งไทยแลนด์” ที่ผมขอใช้คำว่า “ยกเครื่องประเทศไทย” เป็นจำนวนเท่าไหร่ ทราบแต่จำนวนเงินที่จะต้องใช้ในการยกเครื่องประเทศไทยว่ามีถึง 2.67 ล้านล้านบาท และแน่นอนว่าเป็นยอดเงินที่รัฐบาลต้องกู้จากทั้งในและต่างประเทศเหมือนทุกโครงการที่ทำอยู่ในขณะนี้ ซึ่งก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะมีใครให้กู้หรือไม่ เนื่องจากยอดหนี้สาธารณะของเรามีถึง 4.4 ล้านล้านบาทเข้าไปแล้ว แต่นั่นยังไม่เจ็บใจเท่ากับสิ่งที่ฝรั่งแนะนำให้ไทย “ยกเครื่อง” ครับ ทุกโครงการมีแต่เรื่องที่จะเอื้อประโยชน์ให้ชาวต่างชาติทั้งสิ้น เช่น การพัฒนาการขนส่งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ และการพลังงานต่างๆ แต่ไม่มีแผนพัฒนาการเกษตรเลยแม้แต่โครงการเดียว เป็นไปได้อย่างไรกัน ที่การเกษตรของไทยจึงไม่อยู่ในสายตาของฝรั่ง ทั้งๆ ที่การเกษตรคือ “หัวใจของไทย” แท้ๆ

          ไม่ต้องไปถามฝรั่ง หรือไม่ต้องไปดูรายงานขององค์การอาหารโลก หรือหน่วยงานใดๆ ของชาติไหนๆ ใครๆ ก็รู้ว่านับวันประชากรของโลกจะเพิ่มขึ้น และต้องบริโภคอาหารเพิ่มขึ้น บริษัทที่ค้าธัญญาหารอย่างซีพี วางแผนลุยตลาดโลกไปไหนต่อไหนแล้ว ล่าสุดบริษัทผู้ผลิตรถยนต์อย่างโตโยต้ามอเตอร์ ก็ให้ความสนใจที่จะมาค้าขายข้าว แต่รัฐบาลไทยกลับสนใจกับการลงทุนเป็น 2.7 ล้านล้านเพื่อสร้างสาธารณูปโภคที่กินไม่ได้ และยังเป็นต้นเหตุของการผลาญพลังงานเชื้อเพลิง รัฐบาลไม่รู้เลยหรือว่า ผลิตผลทางการเกษตรของไทยมีปัญหาทุกปี ข้าวทุกประเภทที่รัฐบาลกำลังรับจำนำอยู่นี้ ก็มีการโกงกินตรงนั้นตรงโน้น จนประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนาม หรืออินเดีย ส่งออกข้าวแซงหน้าไทยไปแล้ว ผลผลิตอื่นๆ อาทิ ปาล์ม บางปีขาดแคลน บางปีล้นตลาด หรือราคายางแผ่นรมควันที่ราคาไม่คงที่ หรือหอมแดงของไทยก็ถูกเพื่อนบ้านตีตลาด หรือแม้แต่มะนาวก็กลายเป็นปัญหาระดับชาติ 

          ทำไม กยอ.ของ ดร.วีระพงษ์ จึงไม่เสนอให้รัฐบาลหันมา “ยกเครื่อง” การเกษตรตามที่เคยประกาศว่า ไทยจะเป็นครัวโลกให้เป็นจริงเป็นจังเล่า ผมเขียนตรงนี้มาหลายสิบครั้งแล้ว ว่าเรามีหน่วยงานที่ทำการวิจัยเรื่องการเกษตรบานเบอะ ทั้งที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งที่สภาพัฒน์เอง หรือแม้ที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ หรือแม้แต่องค์กรที่รับจ้างทำวิจัยโดยตรง ทำไม กยอ.ไม่ไปเรียกมาดูมาศึกษาแล้วเลือกเอางานวิจัยที่ดีที่สุดมาใช้  ต้องไปจ้างฝรั่งทำไม

          กลับมาตั้งหลักใหม่ด้วยการ “ยกเครื่องการเกษตร” กำหนดพื้นที่เพาะปลูกพืชผลทางการเกษตรให้ชัดเจนไปเลยดีไหม ว่าพื้นที่ตรงไหนควรปลูกอะไร ควรปลูกปีละเท่าไหร่ เพื่อป้อนตลาดในและต่างประเทศอย่างไร ทุกรัฐบาลประกาศเหมือนกันหมดว่า น้ำมันดิบใกล้หมดโลก แต่ยังไม่มีรัฐบาลไหนที่คิดหาพลังงานทดแทนมาใช้ให้เป็นจริงเป็นจัง ผมเคยกระทุ้งให้รัฐบาลหนุนตึกสูงๆ ในกรุงเทพฯ ที่มีผนังด้านทิศตะวันตกให้ติดแผ่นเซลลูลาร์เพื่อผลิตพลังงานจากแสงแดดใช้เอง คำตอบคือไม่คุ้มทุน หรือการแก้ปัญหาปาล์มดิบก็ควรกำหนดไปเลยว่าผลผลิตในแต่ละปีจะส่งเข้าโรงงานผลิตน้ำมันปาล์มเท่าไหร่ จะส่งไปผลิตเป็นพลังงานทดแทนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มีนักการเมืองหน้าไหนให้ความสนใจ ทุกคนมุ่งเน้นไปที่โครงการที่ต้องกู้เงินมาทำให้เป็นหนี้ครั้งละเป็นแสนๆ ล้าน

          อย่างรถไฟความเร็วสูงผมก็ไม่เห็นด้วยที่รัฐบาลจะกู้เงินจากรัฐบาลจีน มาสร้างรถไฟให้จีนระบายคนและสินค้าผ่านไปลงทะเลที่มาเลเซียหรือสิงคโปร์ แต่ก็มีข่าวว่ารัฐบาลนี้จะทำโครงการนี้อีก ทั้งๆ ที่ไทยมีแต่เสียกับเสีย ใครจะถือธงเดินขบวนคัดค้านโครงการรถไฟความเร็วสูงบอกด้วยนะครับ ผมจะถือไม้เท้ายักแย่ยักยันไปคัดค้านด้วยคน

----------

(หมายเหตุ : 'ยกเครื่องประเทศไทย' ทำไมต้องจ้างฝรั่ง ? : คอลัมน์ ชาวบ้านร้านตลาด : โดย ... ภาณุมาศ ทักษณา)

----------