ข่าว

สุกำพลเมินขวัญชัยรับแม้วกลับช่วงสงกรานต์

สุกำพลเมินขวัญชัยรับแม้วกลับช่วงสงกรานต์

20 มี.ค. 2555

สุกำพล ไม่สน ขวัญชัย อาสาพา แม้ว กลับบ้านช่วงสงกรานต์ "อนุดิษฐ์" หอบวาระแท็บเล็ตเข้า ครม. "

          วันที่ 20 มี.ค.55  พล.อ.อ. สุกำพล สุวรรณทัต รมว.กลาโหม ตอบสื่อมวลชนก่อนการประชุมคระรัฐมนตรี (ครม.) สัญจร จ.ภูเก็ต ถึงกรณีที่นายขวัญชัย ไพรพณา ประธานชมรมคนรักอุดร ระบุว่าจะไปรับพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี  ที่สปป.ลาวช่วงสงกรานต์ว่า อย่าเอาคนพูดคนเดียวมาเป็นปัญหา ถ้าสื่อไม่นำเสนอก็ไม่เป็นปัญหา"

"อนุดิษฐ์" หอบวาระแท็บเล็ตเข้า ครม. วันนี้


          น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ รมว.ไอซีที เปิดเผยสั้นๆก่อนการประชุมครม.สัญจรที่จ.ภูเก็ตว่า วันนี้นำวาระเรื่องแท็ปเล็ต พีซี ใหเด็ก ป.1 เข้า ครม. แต่ไม่ยังไม่ขอบอกรายละเอียดและให้รอหลังครม.มีมติ


"กระทรวงทรัพย์ฯ" ชงแผนจัดการมลพิษ 5 ปี เข้าครม.วันนี้


          ผู้สื่อข่าวรายงานว่าในการประชุมคณะรัฐมนตรี(ครม.)สัญจรครั้งที่3  ในวันนี้ (20 มี.ค) ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต ทางกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม (ทส.) ได้เสนอวาระ "แผนจัดการมลพิษ พ.ศ. 2555 -2559" ให้ที่ประชุมครม.พิจารณา เพื่อให้ทุกภาคส่วนใช้เป็นกรอบและแนวทางในการจัดการมลพิษของประเทศไทยในอีก 5 ปีข้างหน้า และมอบให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำแผนจัดการมลพิษพ.ศ. 2555-2559 ไปสู่การปฏิบัติต่อไป ตามที่กระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมเสนอ
 
          สำหรับสาระสำคัญของเรื่อง กระทรวงทรัพยากรฯรายงานว่า 1.กรมควบคุมมลพิษในฐานะหน่วยงานหลักในการมอบนโยบายและมาตรการเกี่ยวกับการจัดการมลพิษของประเทศได้จัดทำแผนจัดการมลพิษดังกล่าวขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดกรอบแนวคิดและทิศทางการจัดการมลพิษของประเทศไทยในอีก5ปี ข้างหน้า ที่มีความเชื่อมโยงกับแผนจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2555-2559 และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ.2555-2559) เพื่อให้การป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษของประเทศเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพทันต่อสถานการณ์และการเปลี่ยนแปลงของกระแสโลกและสร้างเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการจัดการมลพิษของประเทศที่มีการกำหนดเป้าหมาย ทิศทาง และผลักดันการดำเนินการให้เกิดผลร่วมกัน โดยมีเป้าหมายให้คุณภาพสิ่งแวดล้อมดีขึ้นและอยู่ในเกณฑ์ที่กำหนดไว้
 
          2.กรอบแนวคิดของแผนจัดการมลพิษ พ.ศ. 2555 -2559 มีสาระสำคัญดังนี้ 2.1 ลดและควบคุมการระบายมลพิษอันเนื่องมาจากชุมชนเกษตรกรรม อุตสาหกรรม ยานพาหนะ และการคมนาคมขนส่ง โดยให้มีการจัดการมลพิษตั้งแต่ต้นทางระหว่างทาง จนถึงปลายทาง และให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการดำเนินการในขั้นตอนต่างๆ ตั้งแต่การกำกับ ติดตาม ส่งเสริม และสนับสนุนให้แหล่งกำเนิดมลพิษและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถดำเนินการในการจัดการสิ่งแวดล้อมให้เป็นไปตามมาตรฐานหรือเกณฑ์ที่กำหนด รวมทั้งดำเนินการเปิดเผยและเข้าถึงข้อมูลแหล่งกำเนิดมลพิษและผลกระทบที่เกิดขึ้นด้วย 2.2จัดการมลพิษในระบบพื้นที่ตามลำดับความสำคัญของปัญหา เช่น พื้นที่ลุ่มน้ำในการแก้ไขปัญหาคุณภาพน้ำในพื้นที่วิกฤติ กลุ่มจังหวัดที่ประสบหมอกควันและไฟป่าเขตควบคุมคนพิเศษ พื้นที่ปนเปื้อนมลพิษ พื้นที่ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ พื้นที่ที่มีความอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติเป็นต้น
 
          2.3 สนับสนุนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดำเนินงานจัดการน้ำเสีย ขยะมูลฝอย มูลฝอยติดเชื้อและของเสียอันตรายชุมชน ส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้ประกอบการมีการจัดการขยะอันตรายและสารอันตรายอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งจัดให้มีระบบป้องกันและเตรียมความพร้อมรองรับกรณีเหตุฉุกเฉินหรืออุบัติภัยและการคมนาคมขนส่งที่ก่อให้เกิดการรั่วไหลของสารเคมีหรือสารอันตรายต่างๆ 2.4 ประยุกต์ใช้หลักการผู้ก่อมลพิษเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย การวางหลักประกันและการชดเชยค่าเสียหายจากการแพร่กระจายมลพิษ การนำมาตรการทางเศรษฐศาสตร์และสังคมเป็นแรงจูงใจทางบวกเพื่อส่งเสริมการลดมลพิษหรือปรับปรุงกระบวนการผลิตที่ปราศจากมลพิษ การสนับสนุนการผลิตและการบริการ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคของประชาชนที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
 
          2.5 พัฒนระบบการบริการจัดการมลพิษให้เกิดเป็นเอกภาพทั้งทางด้านกฎหมาย กฎระเบียบ แผน และแนวทางปฏิบัติของแต่ละหน่วยงาน โดยประสานความร่วมมือในการจัดการมลพิษทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ผู้ประกอบการและประชาชน และ2.6 ส่งเสริมให้ภาคประชาชนและผู้มีส่วนส่วนเสียมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหา โดยรณรงค์ประชาสัมพันธ์ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางพติกรรมและเข้ามาร่วมดำเนินงานในการป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษ
 
          3.เป้าหมาย คือ “คุณภาพสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตของประชาชนและการรักษาสมดุลระบบนิเวศทางธรรมชาติ” โดยกำหนดตัวชี้วัดเพื่อวัดผลสำเร็จของการจัดการมลพิษของประเทศในเรื่องคุณภาพน้ำ การรักษาระดับคุณภาพอากาศและเสียงในพื้นที่ให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานและไม่ให้เสื่อมโทรมลง การจัดการน้ำเสีย ขยะมูลฝอยและสารอันตราย และการลดลงของจำนวนเรื่องร้องเรียนด้านมลพิษในประเทศ
 
          4.กำหนดแนวทางการดำเนินงานและผู้รับผิดชอบหลักในการบริหารจัดการมลพิษของภาคชุมชน ภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม ภาคคมนาคมและการขนส่งและภาคประชาชนในการจัดการมลพิษจากภาคชุมชน ภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม ภาคคมนาคมและการขนส่ง การมีส่วนร่วมของภาคประชาชน การพัฒนาศักยภาพและความเข้มแข็งของภาคส่วน และการวิจัยและพัฒนาเพื่อสนับสนุนการจัดการมลพิษ
 
          5.เสนอกลไกการแปลงแผนไปสู่การปฏิบัติทั้งในระดับนโยบาย การประสานความร่วมมือจากทุกภาคส่วนและการบูรณาการการทำงานร่วมกันของหน่วยงานส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค จังหวัด ท้องถิ่น ภาคเอกชน สถาบันการศึกษา หน่วยงานวิจัยและพัฒนาภาคประชาชน และหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง และการติดตามประเมินผลการดำเนินงานตามแผน