ข่าว

รัฐธรรมนูญฉบับที่19

รัฐธรรมนูญฉบับที่19

23 ก.พ. 2555

รัฐธรรมนูญฉบับที่19 : เสรีภาพและความรับผิดชอบ โดย นายประชา ช้ำชอก

             ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่อย่างไรก็ตามที ถึงยามนี้คงไม่มีใครหน้าไหนจะสามารถยื้อยุดฉุดรั้งความมุ่งมั่นตั้งใจเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะลองของรัฐบาลพรรคเพื่อไทยได้อีกต่อไป
 
              อีกไม่ช้าไม่นาน เราท่านทั้งหลายก็คงจะได้รัฐธรรมนูญใหม่ออกมาบังคับใช้ โดยถือเป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับที่ 19 แล้ว นับแต่ประเทศไทยเปลี่ยนการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตย
 
              จะว่าไป ความจริงแล้ว รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ก็ไม่ได้อยู่ในสถานะเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะล่วงละเมิดมิได้เสียที่ไหน การแก้ไขปรับปรุง เปลี่ยนแปลงหรือยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่ขึ้นมาทั้งฉบับ จึงถือเป็นเรื่องที่สามารถกระทำได้
 
              เพียงแต่มีข้อสงสัยกันว่า ที่มุ่งมั่นตั้งหน้าตั้งตาที่จะผลักดันแก้ไข ยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ทั้งฉบับมีเหตุผลกลใด มีเจตนา เป้าหมายเป็นเช่นไร
 
              เพราะนอกเหนือไปจากการกล่าวอ้างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 เป็นผลพวงมาจากรัฐประหารเมื่อปี 2549 แล้ว ก็ไม่เห็นว่า คณะ พรรคการเมือง ซึ่งมุ่งมั่น ตั้งหน้าตั้งตาผลักดันให้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลง ยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ จะสามารถชี้แจง แสดงให้เห็นถึงหลักการ เหตุผล ความจำเป็นใดๆ ได้
 
              อ้างว่าต้องการแก้ไขปรับปรุง ยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับให้เป็นประชาธิปไตย แต่กลับบอกไม่ได้ว่าเนื้อหาสาระ รายละเอียดที่จะปรับปรุง เปลี่ยนแปลงอยู่ตรงไหน จะแก้ไขอย่างไรให้เป็นประชาธิปไตย
 
              ท่องอยู่เพียงประการเดียวว่า เป็นเรื่องของส.ส.ร. หรือสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
 
              อ้างว่าต้องการที่จะยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ทั้งฉบับ แต่ไม่ทันไร กลับมีเงื่อนไขตั้งข้อแม้เอาไว้ล่วงหน้า บอกว่าจะไม่แตะหมวดนั้นมาตรานี้เป็นอันขาด เลยไม่รู้ว่า จริงแท้แน่นอนแล้วจะเพียงแค่แก้ไข ปรับปรุง หรือประสงค์ต้องการที่จะยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ทั้งฉบับแน่
 
              ที่สำคัญก็คือ นิยามความหมายของคำว่าประชาธิปไตย ที่กล่าวอ้าง นำไปสู่การแก้ไขเปลี่ยนแปลง ต้องการยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ทั้งฉบับนั้นเป็นเช่นไร สอดคล้องต้องด้วยหลักคิด ปรัชญาของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยแท้จริงหรือไม่
 
              เป็นประชาธิปไตยที่มีนิยามความหมายสากล ผู้คนทั้งโลกสามารถเข้าอกเข้าใจได้ หรือเป็นประชาธิปไตยที่มีเนื้อหาสาระพิเศษ แปลกแตกต่างไปจากที่นานาอารยประเทศเขาเข้าใจกันเป็นประชาธิปไตยแบบธรรมดาสามัญทั่วไป หรือเป็นประชาธิปไตยวิเศษพิสดารไปกว่าประชาคมชาวโลกเขา
 
              และเอาเข้าจริงแล้ว  ปัญหาของบ้านนี้เมืองนี้อยู่ที่รัฐธรรมนูญ เพราะรัฐธรรมนูญไม่เป็นประชาธิปไตย หรืออยู่ที่คน เพราะประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักการเมือง ไม่ได้มีอุดมการณ์ประชาธิปไตย จิตวิญญาณไม่ได้ซึมซาบ เข้าถึงเนื้อหาสาระ แก่นแท้ของระบอบการปกครองในระบอบประชาธิปไตย
 
              ที่เปลี่ยนแปลงการปกครองกัน ก็แค่เปลี่ยนจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ซึ่งเป็นรูปแบบการปกครองเผด็จการโดยบุคคล หรือแวดวงศ์ว่านเครือในตระกูล มาเป็นเผด็จการโดยคณะบุคคล หรือด้วยเสียงข้างมาก โดยหาได้มีอุดมการณ์ประชาธิปไตยรองรับเลยไม่
 
              ตราบใดที่ไม่มีการถกเถียงถึงนิยามความหมายของคำว่าประชาธิปไตย ไม่ได้เข้าถึงหลักการอันว่าด้วยสิทธิเสรีภาพและความเสมอภาค ตราบเท่าที่ไม่เข้าใจระบบตัวแทน กระบวนการตรวจสอบ-ถ่วงดุล โดยนักการเมืองยังเป็นเสมือนเจ้า ชาวบ้านยังทำตัวเป็นไพร่ องค์กรอิสระทั้งหลายเป็นเพียงแค่แหล่งแสวงหาอำนาจ เกียรติยศและเงินเดือนรายได้ที่สูงกว่าอยู่ในระบบราชการ ฯลฯ แล้วไซร้
 
              ยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่ไปก็ป่วยการเสียเวลาเปล่า