ทางตันของวิกฤติโซนยูโร | คมชัดลึก

             ทำไมการตีความใหม่ของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์มหภาคและทฤษฎีวิกฤติของประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ เยอรมนี ไม่สามารถนำเอามาใช้ได้ในการแก้ปัญหาวิกฤติของอียู มันอาจเป็นเพราะตลอดหลายทศวรรษในศตวรรษที่ 20 และปัจจุบันมีการแข่งขันกันแค่สองสำนักคือ การเงินนิยม และเคนส์เซี่ยน โดยไม่เปิดให้สำนักอื่นเข้ามามีบทบาทโดยใช้หลักการพิสูจน์ความจริงที่ดำรงอยู่ซึ่งเรียกตนเองว่า วิชาเศรษฐศาสตร์ อย่างแนวคิดการเงินนิยมนั้นในทศวรรษที่ 70 ได้แก้ไขปัญหารูปธรรมจากความหายนะทางเศรษฐกิจผ่านการผลิตเงิน โดยเป็นทางออกที่ให้ความสำคัญกับกลุ่มผู้นำด้านการเงินในระบบทุนนิยม ซึ่งได้รับการพัฒนาต่อมา จนกลายเป็นนโยบายรีแกนโนมิกส์ โดยใช้เครดิตในการหาทางออกแก่อุปสงค์ภาคเอกชน จากนั้นได้ครอบครองเป็นกระแสทั่วโลก
 
             ต่อมาในทศวรรษที่ 80-90 เป็นจุดเริ่มต้นที่ก่อให้เกิดปัญหา กลายเป็นความอับเฉาของสำนักเศรษฐศาสตร์ตะวันตก คือ ไม่อนุญาตให้บรรยายอย่างสร้างสรรค์และมีข้อจำกัดของเวลาที่ดำรงอยู่ของแบบจำลอง ซึ่งไม่สามารถบรรยายความเป็นไปได้ของสาเหตุวิกฤตการณ์ที่ผ่านมา
 
             ความจริงวิกฤติเศรษฐกิจปัจจุบัน สำนักเศรษฐศาสตร์การเมืองมาร์กซิสต์ ได้อธิบายอย่างชัดเจนว่า ความก้าวหน้าทางเทคนิคและวิทยาศาสตร์ทำให้เกิดการแบ่งแยกแรงงานที่ลึกมากยิ่งขึ้น
 
             อย่างที่รับรู้กันว่า สำนักเศรษฐศาสตร์ตะวันตกค่อนข้างระมัดระวังที่จะกล่าวถึงปลายทาง หรือจุดสิ้นสุดของระบบทุนนิยม เพราะหากให้การยอมรับ ก็จะนำไปสู่การหวนคืนทฤษฎีเศรษฐศาสตร์มาร์กซิสต์
 
             เมื่อ 10 ปีก่อน เมื่อพูดเรื่องดังกล่าว มันคือความเหลวไหลเพ้อเจ้อ แต่ในวันนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนแปลงไป การยอมรับว่า การบรรยายถึงวิกฤติการณ์ของเศรษฐศาสตร์การเมืองแบบมาร์กซิสต์นั้นถูกต้อง แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าอียูเดินทางสู่จุดวิกฤติได้อย่างไร เพราะการถกเถียงในเรื่องวิกฤติเศรษฐกิจนั้นไม่มีพื้นที่บรรยายภาษาดังกล่าวนอกจากของสำนักเศรษฐศาสตร์ตะวันตก
 
             ผลที่ตามมาก่อให้เกิดความน่าสนใจคือ ต้องเข้าใจธรรมชาติของสำนักเศรษฐศาสตร์ตะวันตก เกี่ยวกับการตีความวิกฤติและทางออกของวิกฤติไม่ปรากฏอยู่ด้วย คือที่ผ่านมาวิชาเศรษฐศาสตร์ในรอบทศวรรษที่ได้ถูกพัฒนาออกไปจากโลกตะวันตก
 
             นอกจากนั้น ถ้าหากสำนักตะวันตกต้องแก้ปัญหา จะต้องมองจากภายในตนเอง ด้วยสายตาที่เป็นกลาง และต้องหาศาสตร์หรือวิชาการของสำนักอื่นในการพิจารณาปัญหา หมายความว่าต้องเปิดวิธีการที่ต้องทำลายตัวตนบางส่วนของตนเองจึงจะทำให้ตนเองเห็นทางออก แต่อียูหรือสำนักตะวันตกก็ไม่มีความพร้อมที่จะเกิดมุมมองใหม่ที่ไม่ใช่ของตนเอง
 
             ในส่วนของทฤษฎีวิกฤตินั้นเป็นส่วนหนึ่งของความจำเป็นสำหรับการทำงาน เพราะตะวันตกมีความเข้าใจน้อยมาก จำเป็นที่ต้องสร้างภาษาวิชาการใหม่ที่สามารถบรรยายโลกปัจจุบันได้ทั้งหมด นั่นเป็นภารกิจที่สำคัญของวิชาสังคมศาสตร์  น่าแปลกใจอย่างมากในประชาคมของนักเศรษฐศาสตร์การให้รางวัลอันทรงคุณค่าอย่างรางวัลโนเบลนั้นยังไม่เห็นถึงวิธีการในการหาคำตอบของวิกฤติและระบบทุนนิยมที่เผชิญอยู่ในยุโรป ทั้งที่การฉลองรางวัลอยู่ในยุโรปทุกปี
 
             ในอนาคตอันใกล้สำนักตะวันตกของไทยคงจะประสบชะตากรรมเดียวกัน เพราะพูดภาษาเดียวในศาสตร์วิชาเศรษฐศาสตร์และการตีความข้อจำกัดในการไล่แซงไปสู่ความทันสมัยนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านยังไม่ถูกบรรยายโดยภาษาและวิธีการใหม่ๆ นอกจากของตนเอง