ทางข่าว -เรื่องขี้หมา | คมชัดลึก

ชายฉกรรจ์ร่วม 50 คนที่ตอนหลังกลายเป็นเจ้าหน้าที่จากกระทรวงพาณิชย์ กรูเข้าจับกุมพ่อค้า-แม่ค้า พร้อมกับยึดสินค้าของพ่อค้า-แม่ค้าเหล่านั้น โดยอ้างว่าเป็นสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ เพื่อเอาไปดำเนินคดี

 การเข้ามาแบบไม่พูดพล่ามทำเพลง ไม่มีการเจรจาต่อรอง ไม่แจ้งเตือน ก็เลยได้เรื่อง !

 กลุ่มพ่อค้า-แม่ค้า ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า กระทำผิดกฎหมาย แต่การเข้ามาจับกุม-ยึดของกลาง ก็ไม่เห็นจะต้องใช้เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบ ใส่ทั้งเสื้อดำเสื้อขาว จนแยกไม่ออกว่า ไหนเจ้าหน้าที่ ไหนโจรที่อาจแฝงเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ แล้วก็ไม่รู้ใครยิงปืนขึ้นฟ้า

 มารู้เอาเช้าของอีกวัน ที่ อลงกรณ์ พลบุตร รมช.พาณิชย์ บอกว่า เจ้าหน้าที่ยิง แต่ไม่มีใครถามว่า เจ้าหน้าที่คนไหนยิง มีอำนาจพกพาอาวุธปืนหรือไม่ ใช้อำนาจอะไรยิงปืนขึ้นฟ้า

 แต่เอาเถอะ สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั่นแหละ คือที่มาของการปะทะกัน จนเกิดการบาดเจ็บ และกลายเป็นคดีความที่มากกว่าคดีละเมิดลิขสิทธิ์อันเป็นคดีที่ยอมความกันได้

 มีการแจ้งความเอาผิดร้ายแรงจนถึงข้อหา "พยายามฆ่า"

 จริงอยู่ ประเทศไทยยังคงเป็นประเทศที่สหรัฐไม่ยอมปลดป้ายว่าเป็นประเทศละเมิดลิขสิทธิ์ ขณะเดียวกัน ก็เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่จะต้องปราบปรามการละเมิด

 แต่การปราบปรามนั้นจะเป็นอย่างไร ใช้วิธีการแบบไหน เป็นเรื่องที่ผู้บังคับบัญชาจะต้องกำชับ ต้องเข้มงวด

 อย่าได้เห็นแค่ว่า "เถื่อน" ก็เลยใช้ "ถ่อย" ไปทำงาน

 แล้วก็อย่าได้คิดที่จะทำเพียงเพื่อแค่อวดโอ่ เชือดไก่โชว์แขกบ้านแขกเมือง หวังเพียงแค่เสียงปรบมือแปะๆ

 เพราะนั่นมันไม่ใช่วิธีการทำงานที่ถูกต้อง

 ถ้าคิดว่า มาตรการของสหรัฐเขารุนแรงจริง ผู้ที่เกี่ยวข้องก็ต้อง เร่งหา เร่งลุยรายใหญ่ๆ ที่ใช้เครื่องปั๊มแผ่นวันละเป็นแสนเป็นล้านแผ่น

 ตรงนั้นไม่ใช่หรือที่เป็นต้นตอที่มะกันเขาเซ็ง

 กะอีแค่พ่อค้าแม่ค้ารายเล็กๆ วางแผงตามตลาด บอกตรงๆ อยากจะจับเมื่อไหร่ก็ได้ เหมือนกับจับซ่อง จับไพ่ป๊อกแปด-เก้า

 เหตุบานปลายที่พัฒน์พงษ์เมื่อคืนวันที่ 6 พฤษภาคม พอมันมั่วกันไปหมด แทนที่จะเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม เอาจริงเอาจัง ก็เลยกลายเป็นเรื่อง น่าอับอายขายขี้หน้าประเทศไทย

 แล้วเรื่องขี้หมา ก็กลายเป็นเรื่องระดับชาติที่ขนาด นายกฯ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยังต้องพูดถึง !

ศรายุทธ สายคำมี
[email protected]