ข่าว

คนรักหมา - เมื่อ “หมอ”เลี้ยง “หมา”: ธรรมชาติบำบัดสำหรับน้องหมา (2)

คนรักหมา - เมื่อ “หมอ”เลี้ยง “หมา”: ธรรมชาติบำบัดสำหรับน้องหมา (2)

10 พ.ค. 2552

มารับฟังเรื่องราวเจ้าตูบหมาของคุณหมอลลิตา ธีระสิริ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องธรรมชาติบำบัดในหมู่คนต่อ กำลังจะเข้าเรื่องธรรมชาติบำบัดของหมาแล้วครับ...

 “ตูบอยู่โรงพยาบาลสัตว์ ได้น้ำเกลือก็กระชุ่มกระชวยขึ้น ลุกขึ้นมาวิ่งได้เหมือนเดิม หมามันก็ดีตรงนี้พอหายก็คือหาย ไม่มีมารยาออดอ้อนแบบคน พอกลับบ้าน มันก็ตรงไปหลังบ้านทำหน้าที่จับหนูตามเคย เคยเล่าแล้วว่ามันจับหนูเก่งมาก แต่ทุกครั้งที่มันจับได้ ตูบไม่เคยกินหนูเลย จับได้ก็ทิ้งซากไว้ให้เราดูเฉยๆ คราวนี้พอจับหนูได้มันก็จัดการกินเหลือแต่หนัง ตอนแรกก็แปลกใจเหมือนกัน แต่ก็นึกดีใจว่ามันยอมกินแล้ว ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เอาอะไรให้กินมันก็เบือนหน้าหนี นายต้อง (ลูกชายคุณหมอ) ดีใจที่ตูบหายแล้ว จึงเอาขนมเค้กหน้าครีมที่เคยเป็นของโปรดให้กิน มันกลับเดินหนี ถึงมื้ออาหารพี่เล็กเอาข้าวไปให้มันกิน มันก็นอนดูเฉยๆ ไม่ยอมกิน

 เมื่อพฤติกรรมของตูบเปลี่ยนไป เราจึงโทรศัพท์ไปหาคุณหมอเมธี (สัตวแพทย์ประจำครอบครัว) ว่าทำไมจึงเป็นอย่างนี้ ตูบกินหนูแต่ไม่ยอมกินอาหารอย่างอื่น คุณหมอเมธีบอกว่าเคยเห็นหมาทำนองนี้เหมือนกัน ส่วนมากเป็นหมาที่แก่แล้ว อาจเพราะ “สัญชาตญาณกลับ” ที่หมาแก่มักจะหันไปกินเนื้อสดๆ ซึ่งเป็นอาหารตามธรรมชาติของมัน คุณหมอให้แง่คิดว่า : อย่าลืมว่าหมามันเป็นหมาป่ามาก่อนแล้วถูกคนจับเอามาเลี้ยงจนเชื่องกลายเป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน เมื่อก่อนมันอยู่ในป่ากินอาหารแบบที่บรรพบุรุษของมันเคยกิน

 กรณีของตูบ คุณหมอเมธีแนะนำว่า ในเมื่อมันอยากกินเนื้อดิบก็ให้เนื้อดิบๆ มันกินสักพักก็ได้ เดี๋ยวนี้หมูเขาเลี้ยงกันสะอาดอยู่ในเล้า ไม่มีพยาธิที่เป็นอันตรายต่อหมา ให้เราไปซื้อหมูจากเขียงหมูมาให้มันกินไปก่อน แต่จะให้กินนานเท่าไรคุณหมอเมธีตอบเราไม่ได้

 เราก็ปฏิบัติตามคำสั่งของคุณหมอเมธี โดยไปซื้อหมูมาหั่นให้มันกินดิบๆ ปรากฏว่ามันก็ยอมกินแต่โดยดี เราเลี้ยงตูบด้วยเนื้อหมูดิบๆ อยู่ราว 1 เดือนมันก็ยอมกินข้าวคลุกเศษเนื้อต้มอย่างที่มันเคยกิน สำหรับสุขภาพของมันก็ดีวันดีคืนกลายมาเป็นตูบตัวเดิม

 ตูบอยู่มาได้อีก 1 ปี ซึ่งถ้าจะเทียบอายุก็คงเกือบ 80 ปีแล้ว คราวนี้เกิดอาการเดิมอีกคือ เบื่ออาหาร นอนซมทำตาละห้อย ไม่มีเรี่ยวแรง แต่คราวนี้น้ำเกลือ เนื้อสดก็ช่วยอะไรตูบไม่ได้ มันพยายามกินหมูดิบๆ ที่เราป้อนอยู่แต่ก็อ้วกออกมาหมดในรูปเดิม แสดงว่าระบบย่อยของมันไม่ทำงานแล้ว คุณหมอเมธีก็ลงความเห็นว่ามันแก่มากแล้ว และคงจะหมดอายุขัยแค่นี้

 ในวันที่ตูบจะตายมันไม่มีแรงเลย พอเราไปหามันก็สนองตอบเจ้าของด้วยการแลบลิ้นออกมา แสดงอาการรับรู้และใช้แววตาทักทายเราเท่านั้น และสายวันนั้นมันก็หลับไปและไม่ตื่นอีกเลย”
 อาทิตย์หน้าเข้าเรื่องธรรมชาติบำบัดของหมาแน่นอน....

บัญชร ชวาลศิลป์