เมื่อนักเขียนกระดาษเจอกับนักเขียนไซเบอร์? | คมชัดลึก

                    ความก้าวหน้าที่รวดเร็วของเทคโนโลยีส่งผลให้วงการนักเขียนเปลี่ยนแปลงไป ที่สังเกตได้คือ นักเขียนบางส่วนแจ้งเกิดมาจากการเผยแพร่ผลงานทางโลกไซเบอร์ หรืออินเทอร์เน็ต ที่สามารถเข้าถึงกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายได้อย่างรวดเร็วและกว้างขวาง โดยผู้อ่านเข้ามามีบทบาทสำคัญในการตัดสินว่านักเขียน หรือเรื่องที่นำเสนอนั้น มีคุณค่าให้สารประโยชน์และความบันเทิงมากน้อยแค่ไหน หากกระแสตอบรับมีมาก ผลงานที่ว่าก็จะมีโอกาสได้รับการตีพิมพ์ในที่สุด แต่ทั้งนี้ หนังสือเล่ม ก็ยังคงเป็นความใฝ่ฝันของนักเขียนทั้ง 2 กลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นนักเขียนกระดาษหรือนักเขียนไซเบอร์

                    เมื่อเร็วๆ นี้ ผมไปร่วมฟังเสวนาหัวข้อ "นักเขียนกระดาษ vs นักเขียนไซเบอร์...ใครอยู่ใครไป ?" มีผู้ร่วมเสวนา ได้แก่ เจน สงสมพันธุ์ นายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย, องค์ บรรจุน นักเขียนรางวัลชนะเลิศ ประเภทสารคดี เซเว่นบุ๊ค อวอร์ด ครั้งที่ 8,  วิชัย บล็อกเกอร์ และเจ้าของผลงานรวมเรื่องสั้นชื่อดัง  และ ก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บมจ.ซีพี ออลล์ ร่วมพูดคุยถึงประเด็นที่เกี่ยวพันกับเหตุการณ์ปัจจุบันและเชื่อมโยงกับวงการการเขียนการอ่าน ในเรื่องของวงการหนังสือเล่มและหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ หรืออาจเรียกว่างานเขียนกระดาษและงานเขียนบนโลกไซเบอร์ ซึ่งมีสาระที่ให้แง่คิดในด้านต่างๆ พอสมควร จึงขอนำ มา "เล่าสู่กันฟัง" 

                    ปัจจุบันเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปส่งผลต่อการดำเนินชีวิตให้มีการเปลี่ยนแปลงตาม นักเขียนในโลกไซเบอร์สามารถพัฒนาก้าวสู่การเป็นนักเขียนหนังสือเล่มได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะประสบความสำเร็จ เพราะหนังสือย่อมมีหลายระดับ และมีคุณค่าในระดับที่ต่างกัน หนังสือบางเล่มเป็นฐานของการอ่าน และไต่ระดับขึ้นไปตามประสบการณ์ของตัวเอง ฐานการอ่านของสังคมไทยยังน้อย เนื่องจากเยาวชนรุ่นใหม่หันไปอ่านสิ่งต่างๆ ทางโลกไซเบอร์กันมากขึ้น อยู่กับตัวเองมากขึ้น เข้าสังคมน้อยลง อย่างไรก็ตาม คิดว่าในอนาคตการที่คนจะเลือกอ่านหนังสือแบบไหนย่อมขึ้นอยู่กับตัวคนอ่านและเยาวชนรุ่นใหม่ว่าจะเลือกอ่านหนังสือเล่มหรืออ่านบนเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์

                    ที่ผ่านมา ผลงานหรือประเภทเนื้อหาที่คนนิยมอ่านมากที่สุดก็คือเรื่องราวของคนอื่น เนื่องจากมนุษย์ส่วนใหญ่มีสัญชาตญาณที่อยากรู้เรื่องราวของคนอื่น สำหรับการอ่านทั่วไป สิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องการเสพก็คือ เรื่องราวที่ง่ายๆ สิ่งที่นักเขียนต้องระวังก็คือ เรื่องการอยู่กับตัวเองที่มากขึ้นอาจส่งผลถึงปัญหาความสัมพันธ์ที่จะตามมา เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างคน โลก สิ่งแวดล้อม ฯลฯ ที่จะถูกแยกส่วนกัน ดังนั้น หนังสือยุคใหม่ควรมีเนื้อหา หรือเรื่องราวของการอยู่ร่วมกันในสังคมที่ทำให้มีความสุขระหว่างกันและกันให้มากขึ้น

                    สำหรับพฤติกรรมของนักอ่านนักเขียนหนังสือเล่มและบนโลกไซเบอร์จะไม่มีความแตกต่างไปจากเดิมมากนัก นั่นคือ นักเขียนนักอ่านบนโลกไซเบอร์จะไม่เขียนสิ่งต่างๆ ที่ยืดยาว และด้วยเทคโนโลยี ทำให้เกิดโอกาสมากขึ้น นักเขียนเล่มมีโอกาสที่จะได้รับการตอบรับจากแฟนหนังสือได้เร็วและมากขึ้น ส่วนนักเขียนบนโลกไซเบอร์ก็มีช่องทางในการแสดงผลงาน สร้างโอกาสให้ตัวเองมาเป็นนักเขียนเล่ม และแน่นอนว่า ด้วยช่องทางที่มากขึ้น  สำนักพิมพ์เองก็หานักเขียนใหม่ๆ ง่ายขึ้นด้วย โดยที่คุณภาพงานก็น่าจะมีความหลากหลายมากขึ้น มีเนื้อหาแปลกๆ ใหม่ๆ มากขึ้น

                    เสวนาวันนั้นจึงฟันธงเอาไว้ว่า หนังสือเล่มและหนังสือไซเบอร์จะไม่มาแทนที่กัน แต่จะมาช่วยเสริมกันมากกว่า หากจะมองถึงประโยชน์ของอีบุ๊ก หรือหนังสือทางไซเบอร์ คงจะเป็นการที่คนรุ่นใหม่สามารถหาเนื้อเรื่องหรือหนังสือที่ไม่ได้ตีพิมพ์แล้วในอดีตมาอ่านได้ หนังสือย่อมไม่ตาย ส่วนใครที่ต้องการเพิ่มคุณค่าให้แก่งานเขียนของตัวเอง เวทีการประกวดหนังสือที่จัดขึ้นโดยหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนต่างๆ เปิดโอกาสให้นักเขียนทุกคน และถือว่าเป็นเวทีที่เรามาแบ่งงานเขียนดี ๆ ได้แลกเปลี่ยนอ่านกัน

..........................................
(เล่าสู่กันฟัง : เมื่อนักเขียนกระดาษเจอกับนักเขียนไซเบอร์? โดย...บัญญัติ คำนูณวัฒน์)