ข้อคิดในช่วงเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟู | คมชัดลึก

                  มีผู้หลักผู้ใหญ่หลายๆ ท่านได้ให้ข้อคิด ความเห็นคล้ายๆ การให้สติแก่ผู้คนโดยเฉพาะ "คนเมืองหลวง" หลังจากที่ประเทศไทยผ่านพ้นมหาอุทกภัย 2554 และกำลังเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟู ซ่อมสร้าง เก็บกวาด ขัดถูบ้านพักหรือที่อยู่อาศัยตามแต่กรณี จากภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมามีคำถามว่าทำไมบางชุมชน บางพื้นที่ ถึงได้ทำการต่อสู้อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ทำไมบางชุมชนถึงแตกพ่ายกันอย่างไม่เป็นท่า อะไรคือปัจจัยที่สำคัญให้เกิดการหล่อหลอมของผู้คนที่มีความแตกต่างเข้ามาเป็นหนึ่งเดียวได้

                  คำตอบจากท่านอาจารย์หมอท่านหนึ่งได้กล่าวไว้น่าสนใจว่า ที่สู้ๆ กันได้ก็เพราะมีปัจจัย 4 ข้อในความเป็นคนไทยคือ

                  1.มีหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ : เพราะเขาเหล่านั้นรู้ดีว่าหากแพ้แล้วเขาจะสูญเสียมากมายเช่น มีพ่อแม่ที่ไม่ยอมย้ายออกไป มีสิ่งอันเป็นที่รักต้องดูแลในยามทุกข์เข็ญ ลึกลงไปแล้วไม่ใช่เรื่องทรัพย์สินแต่เป็นที่ใจ

                  2.มีปัญญาที่ไม่ยอมอับจน :  แสวงหาทางเลือก ทางรอด ค้นหาวิธีการที่จะอยู่ให้รอด อันนี้เป็นสิ่งที่มนุษย์มีและเมื่อต้องปรับตัว ก็จะหาคำตอบออกมาดังที่กล่าวว่า เห็นทางออกในทุกปัญหา ไม่ใช่เห็นปัญหาในทุกทางออกแบบที่เราๆ ท่านๆ มักจะพบเห็นทั่วไปว่า "ดีแต่พูด" หรือ "ไม่รู้เรื่องลูกเดียว" 

                  3.มีมิตรภาพที่ไม่ทอดทิ้งกัน : คนไทยแต่โบราณอยู่ได้ด้วยสายสัมพันธ์ และมันเป็นการย้ำเตือนว่า เรายังมีความหมายในหมู่ผู้คน พฤติกรรมต่างคนต่างอยู่ต้องสลายกลายมาเป็นร่วมด้วยช่วยกัน เรื่องนี้คนในหมู่บ้านในกรุงเทพฯ ปทุมธานี นนทบุรี ต้องคิดและเปลี่ยนไปจากที่เป็นอยู่แน่นอน ไม่อย่างนั้นก็จบข่าว

                  4.มีศรัทธาที่เชื่อว่า "เราจะผ่านไปได้ และจะเข้มแข็งกว่าเก่า" : เพราะความเชื่อที่ว่าเราไปทำกับธรรมชาติไว้มาก เขาก็มาเอาคืน หรือมีบางคนบอกว่า มันเป็นเช่นนั้นเอง หรือที่เพลงออกมาบอกว่า เมฆฝนจะพ้นเลยผ่าน หากเรารักกันมากพอ เป็นต้น

                   เหตุที่ผมเอามาเล่าให้ฟังก็เพราะในระยะเวลาต่อไปเราอาจต้องเผชิญกับพายุและคลื่นระลอกใหม่ในทะเลเศรษฐกิจที่มีอำนาจทำลายล้างสูง เพราะเรื่องนี้กำลังอาละวาดในแถบยุโรบหรือในหมู่ประเทศที่มีชื่อว่าเป็นยักษ์ทางเศรษฐกิจ เช่น เยอรมนี ฝรั่งเศส อิตาลี อังกฤษ เป็นต้น หากเกิดความไม่แน่นอน มีการล่มสลายจริงๆ ตามที่หลายคนกังวลแล้ว ยุคข้าวยากหมากแพง ส่งออกไม่ได้ ไม่มีฝรั่งซื้อของ โรงงานปิด ดอกเบี้ยบาน คนตกงานเพียบ ขาดกำลังซื้อภายในและผู้ที่จะเข้ามาแบกรับภาระบวกกับการขับเคลื่อนกลไกเศรษฐกิจกระสุนหมด แบกหนี้หัวโตดังนี้แล้ว พวกเราเหล่ามาชุมนุมจะทำอย่างไร...

                  ผมเห็นหลายๆ ท่านเริ่มตระหนักและเตรียมตัวกันแล้วนะครับเช่น โบนัสปลายปีที่กำลังจะมา เงินเดือนที่เก็บไว้เดิมก็เริ่มวางแผนว่าจะเก็บเพิ่มหรือเก็บไว้ไม่ใช้จ่ายตอนนี้ เป็นกระสุนสำรองระดับครัวเรือน หลายท่านเริ่มลดการลงทุนหันมาเก็บเป็นเงินสดมากขึ้น หลายท่านจัดระเบียบการกินอยู่แบบไม่ปรุงแต่งแล้วนะครับ พวกที่ยังหลงระเริงว่า "เอาอยู่" หรือ "มันคงไม่ขนาดนั้นหรอก เว่อร์ไปหรือเปล่า" คงได้รู้สึกกันแน่ๆ ถ้ายังไม่เพลาๆ การใช้จ่ายกันลงมา

                  การมองอะไรและวางแผนว่าหากมีความเลวร้ายมาเยือนแล้วจะทำอะไรเป็นขั้นตอนนั้นจะทำให้เรารอดนะครับ สุดท้ายขอฝากสติมายังท่านที่เป็นหนี้สินว่า "พอเพียง จะพาพ้นภัย หากมีวินัย (การใช้-จ่าย) และใช้หนี้ตรงครับ"

-------------------------------------------------------
(สวัสดีเศรษฐกิจ : ข้อคิดในช่วงเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟู ซ่อมสร้าง หลังประเทศไทยผ่านพ้นมหาอุทกภัย 2554 โดย...สุรพล โอภาสเสถียร)