หลานเหยื่อพิทบูลเคยถูกขย้ำ20เข็ม | คมชัดลึก

               เมื่อเวลา 12.30 น. วันที่ 14 ธ.ค. พ.ต.ท.สำเริง อำพรรทอง พนักงานสอบสวน (สบ 2) สน.บางเขน รับแจ้งเหตุมีคนถูกสุนัขกัดเสียชีวิตภายในบ้านเลขที่ 7/201 ม.ชัยพฤกษ์ รามอินทรา ถ.สุขาภิบาล 5 ซ.9 แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กทม.จึงไปตรวจสอบพร้อมด้วย พ.ต.อ.ชุมพล พุ่มพวง ผกก.สน.บางเขน พ.ต.ท.พิเชษฐ์ ฟูสินไพบูลย์ รอง ผกก.สส.สน.บางเขน อาสามูลนิธิป่อเต๊กตึ้ง

               ที่เกิดเหตุพบสุนัขพันธ์อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย เพศผู้ สีน้ำตาล อายุ 2 ปี ชื่อ"ไข่ตุ๋น"เดินวนเวียนไปมาอยู่บริเวณภายในบ้าน พร้อมทั้งส่งเสียงคำรามด้วยความดุร้าย และเห่าใส่เจ้าหน้าที่และผู้ที่ผ่านไปมา โดยที่ปากมีคราบเลือดเปรอะเปื้อน ทำให้เจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ที่ร่วมเดินทางไปด้วยต้องยิงด้วยยาสลบจำนวน 1 นัด เพื่อให้เจ้าไข่ตุ๋นหลับจึงสามารถเข้าไปภายในบ้านได้

               จากการตรวจสอบภายในบ้านตรงบริเวณหน้าประตูหลังบ้าน พบศพ นางสมสกุล สวนไพรินทร์ อายุ 71 ปี เจ้าของบ้านหลังดังกล่าว นอนเสียชีวิตในสภาพสยดสยองมีเลือดสาดกระเด็นเต็มพื้น มีบาดแผลยับเยินที่ศีรษะด้านขวา กะโหลกแตก ผมหลุดเป็นกระจุก ใบหน้าด้านซ้าย และลำคอเป็นแผลฉีกขาด ส่วนบริเวณแขนทั้งสองข้างมีรอยเขี้ยวขบกัดอีกหลายแผล

               สอบปากคำ นางแตงอ่อน อนุศรี อายุ 65 ปี แม่บ้าน ให้การว่า ปกติบ้านหลังนี้จะอยู่กัน 6 คน รวมทั้งตนด้วย แต่ลูกชายของผู้ตายได้เดินทางไปต่างประเทศ ตั้งแต่วันที่ 11 ธ.ค.ที่ผ่านมา โดยก่อนเกิดเหตุ ลูกสาวและหลานอีก 2 คน ได้ออกไปทำงานตั้งแต่เช้า ทิ้งให้ตนและผู้ตายอยู่บ้านเพียง 2 คน ปกติผู้ตายกับเจ้าไข่ตุ๋นจะหยอกล้อและเล่นด้วยกันดี ไม่มีปัญหาอะไร รวมทั้งตนที่เพิ่งมาอยู่บ้านนี้ได้เพียง 3 วันด้วย แต่เพิ่งมามีปัญหาคือเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เจ้าไข่ตุ๋นได้กัดญาติของผู้ตายแต่บาดแผลไม่มากนักก็ไม่ได้ติดใจอะไร จนกิดเหตุนี้ขึ้นคือเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ผู้ตายได้เปิดกรงเพื่อให้อาหารเจ้าไข่ตุ๋น ก็เป็นปกติดีอยู่ ไม่มีอะไรผิดสังเกต พอประมาณ 11.00 น.ระหว่างที่ตนซักผ้าอยู่หลังบ้านได้เห็นเจ้าไข่ตุ๋นเดินเข้าไปในบ้าน ซึ่งปกติมันจะเข้าไปนั่งตากพัดลม และนั่งดูโทรทัศน์กับผู้ตายทุกวัน    

               นางแตงอ่อน กล่าวต่อว่า กระทั่งเวลาประมาณ 12.00 น. ตนได้ยินเสียงผู้ตายร้องขอความช่วยเหลือว่าถูกเจ้าไข่ตุ๋นกัด ตนจึงรีบวิ่งเข้าไปภายในบ้านตรงที่ผู้ตายนั่งดูโทรทัศน์ เห็นเจ้าไข่ตุ๋นกำลังขย้ำเข้าที่หัวไหล่และลำคอของผู้ตาย ขณะนั้นผู้ตายได้เรียกให้ตนช่วยดึงมันออกไป ตนจึงพยายามดึงขาและหางของมัน พร้อมทั้งเอาน้ำมาสาดใส่ ยื้อยุดฉุดกระชากกันนานพอสมควรจนมันยอมปล่อย

               แต่พอผู้ตายลุกขึ้นและกำลังจะเดินออกจากบ้านทางประตูหลังบ้านนั้น เจ้าไข่ตุ๋นได้วิ่งไปกระโดดขย้ำผู้ตายซ้ำอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้ตนดึงเท่าไหร่ก็ไม่ยอมปล่อย และเจ้าไข่ตุ๋นอยู่ในอาการที่ดุดันเกินกว่าปกติ ตนจึงไม่กล้าทำอะไรมาก ระหว่างนั้นผู้ตายก็พยายามร้องขอความช่วยเหลือ ด้วยความตกใจตนจึงทำได้แค่เพียงหยิบรองเท้าที่วางอยู่มาตีมันเท่านั้น แต่ก็ไม่เป็นผลจนผู้ตายค่อยๆ เงียบเสียงและเสียชีวิต เจ้าไข่ตุ๋นจึงค่อยหยุดกัด
   
               ด้าน นายอำนาจ รุ่งโรจน์ศรีบุญ เจ้าหน้าที่ปศุสัตว์เขตหลักสี่ กล่าวว่า สาเหตุน่าจะเกิดจากอากาศเปลี่ยนแปลง ทำให้หงุดหงิด รวมทั้งอยู่ในช่วงติดสัตว์ แต่เจ้าไข่ตุ๋นถูกตอนแล้วทำให้ไม่สามารถปลดปล่อยออกมาได้ จึงเกิดความหงุดหงิดง่าย
   
               เบื้องต้นเจ้าหน้าที่ได้นำตัวเจ้าไข่ตุ๋นไปกักขังที่สถานกักขังสัตว์ กรมปศุสัตว์ อ.ตาพระยา จ.สระแก้ว เพื่อให้ช่วยเลี้ยงดูต่อไป

หลานเหยื่อพิทบูลเผยเคยถูกขย้ำ20เข็ม

               ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สำหรับสุนัขพันธุ์พิทบูล เจ้าของซื้อมาจากตลาดนัดสวนจตุจักรได้ประมาณ 2 ปีแล้ว ก่อนที่จะก่อเหตุกัดนางสมสกุล เสียชีวิตก็เคยกัดคนในบ้านจนได้รับบาดเจ็บสาหัสมาแล้ว โดยนางวรรณรัตน์ สวนไพรินทร์ อายุ 47 ปี หลานสาวผู้ตาย ทำงานบริษัทรับเหมาก่อสร้าง กล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า เมื่อ 2 ปีก่อนบุตรชายนางสมสกุลได้ซื้อเจ้าไข่ตุ๋นมาจากตลาดนัดสวนจตุจักรตั้งแต่ยังเล็กนิสัยขี้อ้อน ส่วนผู้ตายทำธุรกิจร้านอาหารกับบุตรชายอยู่ที่ประเทศอเมริกา โดยนางสมสกุลได้เดินทางกลับมาจากประเทศอเมริกาได้ประมาณ 5-6 เดือนแล้ว

               และช่วงน้ำท่วมได้อพยพไปอยู่ที่ไร่วังน้ำเขียว จนกระทั่งน้ำลดก็ได้กลับมาที่บ้าน โดยช่วงที่อพยพไปที่วังน้ำเขียวนั้นก็ได้นำสุนัขที่เลี้ยงไว้ในบ้านจำนวน 4 ตัวไปด้วย เหลือเพียงเจ้าพิทบลูเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่ให้อยู่บ้านโดยมีแม่บ้านให้ข้าวน้ำให้กิน

               "วันเสาร์ที่ผ่านมาเพื่อนของผู้ตายเดินทางมาจากประเทศอเมริกาได้มาหาผู้ตายที่บ้านเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเจ้าไข่ตุ่นได้กระโดดกัดที่ศีรษะเพื่อนผู้ตายจนได้รับบาดเจ็บและวันอังคารที่ผ่านมาฉันก็ถูกเจ้าไข่ตุ่น กัดที่บริเวรแขนและมือจนต้องเย็บบาดแผลที่ถูกกัดไปถึง 20 เข็ม"  นางวรรณรัตน์ กล่าวและว่า

               หลังเกิดเหตุหการณ์ดังกล่าวขึ้นคนในบ้านก็ได้มีการพูดคุยกันว่าจะทำอย่างไรเพราะเจ้าไข่ตุ่นกัดคนมาแล้วหลายคนเกรงว่าจะเกิดอันตรายขึ้นมาอีกหากเลี้ยงไว้ ซึ่งเรื่องนี้ยังไม่ทันที่จะพูดคุยกับลูกชายผู้ตายที่เดินทางกลับประเทศอเมริกาและเป็นผู้ซื้อไข่ตุ่นมาจากสวนจตุจักรและเป็นคนที่รักหมามากถึงขนาดเคยเก็บหมาขาหักที่ถูกน้ำท่วมไม่มีเจ้าของมาเลี้ยง ก็เกิดเหตุการณ์สลดใจขึ้นเสียก่อน




เจ้าเหมียวกว่า100ตัวถูกเจ้าของทอดทิ้งหลังน้ำลดแถวเมืองชลบุรี


                นาวาโทณฤทธิ์   พิชิตชโลธร หัวหน้ากองกิจการพลเรือน หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง กองทัพเรือ ได้ประสานผู้สื่อข่าวในพื้นที่ให้มาช่วยประกาศตามหาเจ้าของ แมวกว่า 110 ชีวิต  ที่กลุ่มจิตอาสา ทีมงานอะคอล ทู อะนิมอล ไลฟ์ นำมาส่งให้ศูนย์อภิบาลสุนัข และแมว กองเรือยุทธการ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี ดูแลช่วงเกิดเหตุอุทกภัยน้ำท่วมในกรุงเทพมหานคร ช่วงนี้ประสบปัญหาคนดูแล และแมวกำลังตืดเชื้อโรคผิวหนัง หลังจากติดเชื้อโรคไข้หวัดแมวมาแล้ว และตายไปเป็นจำนวนมาก ตอนนี้กำลังประสบปัญหาเป็นอย่างมากเป็นโรคที่เรียกว่าขี้เรื้อนแมว ขอให้มารับกลับไปด้วย

               นางวรรณา สมรูปดี อายุ 48 ปี จิตอาสาที่เลี้ยงดูแมวมาตลอด 1 เดือน กล่าวว่า ท่านเจ้าของที่เอาแมวกว่า 110 ชีวิต มาทิ้งไว้ที่ศูนย์พักพิง กองเรือยุทธการ ตอนนี้น้ำได้แห้งแล้วขอให้ท่านที่เป็นเจ้าของมารับเอาแมวของท่านคืนไป เพราะตนเองก็มีภาระที่จะรับผิดชอบหลายอย่าง ไม่สามารถจะดูแลตลอดไป ตอนนี้แมวกำลังติดเชื้อโรคผิวหนัง หลังจากติดเชื้อโรคไข้หวัดแมวมาแล้ว และตายไปเป็นจำนวนมาก
   
               นาวาโทณฤทธิ์   กล่าวว่า ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน 2554 ที่ผ่านมา ทางหน่วยพักพิง หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง กองทัพเรือ ก็ได้รับแมว และสุนัขมาเลี้ยงดูให้ แต่ตอนนี้ทางศูนย์พักพิงได้ปิดแล้ว และได้ส่งผู้พักพิงกลับ กทม. ไปเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากน้ำได้ลดแล้วขอให้ทีมงานอะคอล ทู อะนิมอล ไลฟ์ ที่เป็นจิตอาสาเกี่ยวกับสัตว์ ที่นำสัตว์มาส่งให้เรามารับกลับด้วย ทางเรายินดีที่จะนำรถสิบล้อส่งสัตว์ให้ถึงบ้าน ฝากไปยังสื่อให้ติดต่อทางเจ้าของ หรือทางชมรม อะคอลทูอะนิมอลไลฟ์ มารับสัตว์พวกนี้กลับไป ปัญหาตอนนี้คือเราติดต่อไปแล้วผู้ประสานงาน และเจ้าของก็ยังเลื่อนเวลาที่จะมารับสัตว์กลับบ้านอยู่ ทิ้งภาระให้ผู้ที่มีจิตอาสาที่นี่มาดูแลอยู่ตลอด ซึ่งทางเขาเองก็ไม่สามารถรับภาระทางนี้ได้ เนื่องจากเขามีภาระทางบ้านเช่นกัน