เชื่อใจผู้นำร่วมฝ่าฟันวิกฤติ | คมชัดลึก

           น้ำท่วมกรุงเทพฯ วันนี้ ขอประกาศจุดยืนเลยว่า ผมสนับสนุนการแก้ไขปัญหาของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ในทุกกรณี แม้อาจไม่สบอารมณ์เรื่องการประชาสัมพันธ์หรือยุทธศาสตร์บ้าง แต่ความอดทนทุ่มเทจริงจังของผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน โดยเฉพาะนายกฯ ผู้ที่มีจิตใจงามยิ่ง ซึ่งแม้แต่คำน้อยก็ไม่เคยต่อว่าใคร ทำให้ผมเชียร์และหวังว่าจะเเก้ปัญหาสำเร็จ ผมยังขอบคุณความทุ่มเทของประชาชนและเจ้าหน้าที่ทุกคน ทั้งที่อาสาช่วยงานสาธารณะ ทั้งที่ยอมอดทนให้น้ำท่วมบ้าน เพื่อคนแนวหลังอย่างผมและคนอีกหลายล้านคนในกรุงเทพฯ อย่างถึงที่สุด ผมยังเอาใจช่วยคุณชายสุขุมพันธุ์ และทีมงาน กทม.ทุกคนให้ทำหน้าที่ให้สำเร็จ เช่นเดียวกับที่เอาใจช่วยกองทัพและฝ่ายปกครองของทุกจังหวัด แต่ผมไม่เห็นด้วยกับการใส่ร้ายและกระพืออคติออกไปเพื่อความสะใจหรือผลทางการเมือง เรื่องเลวทรามแบบนี้สมควรหยุดลงได้แล้ว ไปลากไส้กันหลังวิกฤติ ตอนนี้ทุกคนมีหุ้นอยู่ในเหตุการณ์คับขันนี้ ผมปรารถนาให้ทุกคน ขอย้ำว่าทุกคนให้รอดพ้นหรือสูญเสียจากวิกฤติร้ายแรงให้น้อยที่สุด
   
          ไม่ว่าอุทกภัยจะเกิดจากอะไร อธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์ จิตวิทยาหรือไสยศาสตร์หรือไม่อย่างไร นาทีนี้ทุกคนในกรุงเทพฯ ต้องร่วมฝ่าฟันปัญหานี้ไปพร้อมกัน บางคนต้องรับสภาพความร้าวรานไม่น้อยไปกว่าพี่น้องต่างจังหวัดเราที่ย่ำแย่ไปก่อนแล้ว การมัวแต่โทษคนอื่น ชิงเอาเปรียบมากบ้างน้อยบ้างเพื่อตัวเอง หรือการไม่เชื่อฟังผู้ที่ควรเชื่อฟัง นั้นไม่เพียงแต่จะทำให้เราเป็นบ้าไป ตนเองอาจตกอยู่ในอันตรายอีกด้วย ความรุนแรงของน้ำท่วมคราวนี้เป็นสิ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน สิ่งแรกที่ต้องทำคือสร้างสภาพแวดล้อมให้ข้าวของ ลูกเมีย ของตนรอดก่อน นั่นคือเก็บข้าวของพ้นโอกาสโดนน้ำ หรือถึงขั้นอพยพ สิ่งต่อมาที่สมควรทำคือช่วยงานชุมชนในการป้องกันภัยส่วนรวม นี่เป็นหน้าที่ของพลเมืองดีที่รักชาติ สิ่งที่ไม่ควรทำคือ การทำตัวเป็นภาระของสังคม เว้นแต่จะจนหนทางจริงๆ และอย่าทำสิ่งที่ชั่วช้ากว่านั้นก็คือบ่อนทำลายการพยายามของฝ่ายป้องกันน้ำท่วมด้วยโจรกรรม ทำลายของสาธารณะ หรือการกุข่าวเล่นงานคนดี
   
          น้ำจะทับกบาลกันอยู่แล้ว บางคนยังแต่งเรื่องหลอกลวงเอาดีเข้าตัว เอาชั่วเข้าศัตรูการเมือง เรื่องเล็กน้อยก็เอามาเป็นประเด็น คล้ายกับต้องการให้แตกหักกันไปข้างหนึ่งหลังน้ำท่วม ช่างน่าอนาถใจในฮิสทีเรียที่ระบาดเร็วกว่าโรคน้ำกัดเท้าเสียอีก มีข้อคิดนิดหนึ่งว่าในยามที่นึกอะไรไม่ออก หมดปัญญาเอาตัวรอดด้วยตนเอง ก็ให้เชื่อผู้นำไว้ก่อน ไม่ใช่พึ่งพาความช่วยเหลือจากเขา แต่เป็นการปฏิบัติตามที่เขาบอกไว้ก่อน ถ้าผิดพลาดไปค่อยไปจวกเอาภายหลัง ขืนมัวแต่ขัดแย้งกันอยู่ สิ่งที่จะตามมาคือวายป่วงกันทุกฝ่าย นั่นไม่ใช่วิถีของคนฉลาดหรอกครับ