
ทุกข์สุขของใครของมัน
ทุกข์สุขของใครของมัน : เลียบค่าย โดย ชัยกร ใบเงิน
หลายปีที่ผ่านมาประเทศไทย มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นมากมาย ตั้งแต่เรื่องการเมืองไปจนถึงภัยธรรมชาติ
การเมืองเพิ่งจะเริ่มสงบ หลังการเลือกตั้งมีรัฐบาลถูกต้องเป็นตัวเป็นตน พอเห็นเค้ารางจะพึ่งพาได้บ้าง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องสี เอาแค่ว่าพาประเทศไทยเดินหน้าไปได้ก็พอ
เห็นรายชื่อคณะรัฐมนตรี ก็พอทำใจได้ ยังไม่ทันได้เริ่มบริหารประเทศก็เกิดอาเพศภัยพิบัติน้ำท่วมซะแล้ว
เศรษฐกิจที่ย่ำแย่อยู่แล้ว ยิ่งดิ่งเหวลงไปอีก
ภัยพิบัติน้ำครั้งนี้สร้างความหายนะชนิดที่เรียกว่า กู่ไม่กลับ ชาวบ้านหมดเนื้อหมดตัว พื้นที่ของสระบุรี ตอนเหนือ มีผู้คนมาตั้งเต็นท์กินนอนกันริมถนน บางจุดเหมือนค่ายอพยพเห็นแล้วน่าหดหู่
พวกที่พอมีกำลังก็หนีมาเช่าโรงแรมตั้งแต่สระบุรี ยันนครราชสีมา ธุรกิจโรงแรมรีสอร์ท มีเงินเข้ากระเป๋า ยังดีที่บรรดาเจ้าของธุรกิจมีน้ำใจลดราคาให้เป็นพิเศษ ภาคตะวันออก บางแสน พัทยา คนเต็มไปหมด
อาหารการกินในขณะนี้ก็เริ่มขาดแคลน ชาวบ้านแถว อ.ปากช่อง โทรมาบอกตอนนี้คนกรุงเทพฯ อพยพไปอยู่จนรถติดยาวเหยียด ส่วนใหญ่มาเช่าอยู่เป็นเดือน กิน อยู่อย่างประหยัด ซื้ออาหารตามข้างทางเพราะไม่รู้ว่า ต้องอยู่กันนานขนาดไหน
คามจริงคนไม่กลัวเรื่องน้ำท่วม แต่เกรงเรื่องน้ำขังมากกว่า สภาพที่เข้าออกบ้านไม่ได้ นำทรัพย์สินออกมาไม่ทันก็มีโอกาสตกเป็นเหยื่อของโจรผู้ร้าย
รถที่นำไปจอดตามถนนหนทาง ทางด่วน สะพานต่างๆ ตอนนี้ถูกทุบ ถูกงัด ถูกขโมยไปเลยก็มี บางครอบครัวโดนภัยซ้ำซ้อน
มีข่าวว่าพวกหากินบนทุกข์ชาวบ้าน ยังไปแอบวางเรือใบ รถขนส่งชาวบ้านของหน่วยราชการ เพื่อเอาเรือมารับเข้าออกเดินทางในพื้นที่น้ำท่วมแถวนนทบุรี ปทุมธานี ถ้าพวกนี้ทำกันถึงขนาดนี้ต้องบอกว่า เลวเต็มทีเพราะต่างคนต่างมีทุกข์ก็ยังฉวยโอกาสกันอีก
ตอนนี้ทำได้อย่างเดียวคือ รัฐบาลและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต้องช่วยกันประคองสถานการณ์ให้รอดพ้นจากวิกฤติครั้งนี้ไปให้ได้
รัฐบาลต้องนำพาประเทศกลับเข้าสู่ความสงบเร่งบูรณะซ่อมแซมส่วนที่เสียหาย โครงการประชานิยมต้องชะลอไว้ก่อน
ที่สำคัญอย่าให้เกิดภาพว่า น้ำลดเมื่อไรก็ถึงคราวสุขของนักการเมือง ไม่อยากได้ยินเรื่องแย่งงบประมาณฟื้นฟู ซ่อมแซมหรืออะไรทำนองนี้ ชาวบ้านเบื่อ รัฐบาลก็จะอายุสั้นด้วย!!



