น้ำท่วมมนุษยธรรม | คมชัดลึก

          บทเพลงน้ำท่วมดังสะท้านชวนวิตกหวั่นไหวไปทั่วไทย ความทุกข์ ความเดือดร้อน ได้รับเสมอหน้าไม่เว้นรวยจน โรงงาน คฤหาสน์ 20 ล้าน รถยนต์ ทุ่งนา กระท่อม ของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันสูญเสียนับเป็นตัวเงินไม่ถ้วน
 
          ทรัพย์สินสาธารณะ ถนน สะพาน ตู้โทรศัพท์และอื่นๆ ที่ประชาชนใช้ร่วมกันยังประเมินค่าความเสียหายไม่ได้
        
          เศรษฐกิจโดยรวม 100,000-200,000 ล้านบาท ถือว่าประเมินต่ำเกินไป หลังน้ำท่วมมูลค่าซ่อมแซมทรัพย์ที่เสียหาย หรือซื้อใหม่ ค่ารักษาพยาบาล ใครจะบอกตัวเลขที่ถูกต้องได้ เพราะกระแสน้ำยังไหลบ่าเข้าสู่พื้นที่ใหม่ๆ ในจังหวัดภาคกลาง กรุงเทพฯ และปริมณฑลโดยไม่มีท่าว่ายุติเมื่อไร
        
          น้ำท่วม 40-50 วัน สภาพจิตใจของผู้ประสบภัยจำนวนมากเสื่อมทรุด บางคนถดถอยสิ้นกำลังใจ คิดไม่ออกว่าจะฟื้นฟูครอบครัวและสภาพจิตใจให้มีความหวังได้อย่างไร  
 
          ยามนี้ผู้ประสบภัยต้องการความช่วยเหลือ ให้รอดพ้นจากอุทกภัย หรืออย่างน้อยก็ให้เบาบางพอทนได้ ไม่ถูกทอดทิ้งโดยส่วนราชการ ญาติพี่น้อง ผองเพื่อน และชาวไทยทั่วประเทศ ที่ช่วยกันส่งความปรารถนาดี ร่วมจิตร่วมใจบริจาคทรัพย์สินเงินทอง ผ่านหน่วยงานราชการ องค์กรสื่อ หรือกลุ่มบุคคล 
        
          พี่น้องชาวใต้ที่กรุงเทพฯ สอบถามผมว่า ทำไมหน่วยงานราชการในจังหวัดภาคใต้หลายจังหวัด โดยเฉพาะศาลากลางจังหวัดและเทศบาลใหญ่ๆ จึงเพิกเฉยต่อชะตากรรมของเพื่อนร่วมชาติอย่างน่าประหลาด ทั้งๆ ที่ศาลากลางที่มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาและตัดสินใจได้ ถ้ามีสำนึกด้านมนุษยธรรม 
        
          ศาลาเทศบาลเคยเป็นสื่อกลางให้ประชาชนไปบริจาคทรัพย์และความช่วยเหลือ อยู่ในสภาพไร้ชีวิตจิตใจ คงมีแต่บุคคล องค์กรเอกชน ที่บริจาคโดยโอนเงินผ่านธนาคารหรือนำไปมอบโดยตรง
        
          ศิลปินชาวใต้อย่างมาลีฮวนน่า นักเขียนและกวี เล่นคอนเสิร์ตและอ่านบทวีหาเงินบริจาค แม้ได้เม็ดเงินไม่มาก แต่ก็เห็นน้ำใจของชาวใต้ในกรุงเทพฯ ที่ประสบความเดือดร้อนเหมือนผู้ประสบอุทกภัยหลายจังหวัด
       
          พี่น้องชาวใต้ที่กรุงเทพฯ พูดด้วยน้ำเสียงของคนหมดสิ้นความภาคภูมิใจ หลายปีมานี้กวี ‘ซับน้ำตาชาวใต้’ ยังกังวานอยู่ในสำนึกของพวกเขา ขณะนี้ชาวใต้ควรยื่นมือไปซับน้ำตาให้คนอื่นด้วยหัวใจของผู้มีมนุษยธรรมที่สามารถยกระดับเหนือการเมือง
        
          สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากประสบการณ์และรักประชาชนมีคฤหาสน์อยู่ในกรุงเทพฯ ซึ่งไม่สามารถยกบ้านหนีน้ำได้ ผมไม่ได้ยินใครเอ่ยปากแสดงความเห็นอกเห็นใจ หรือร่วมปลุกมนุษยธรรมของชาวใต้ให้ตื่นมาช่วยเพื่อนร่วมชาติ 
       
          เลือกตั้งสมัยหน้า พี่น้องชาวใต้ในกรุงเทพฯ จะกลับมาชวนญาติพี่น้องให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่