ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาไม่รับวัฒนาอุทธรณ์คดีคลองด่าน | คมชัดลึก

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ คดีที่นายวัฒนา อัศวเหม อดีต รมช.มหาดไทย เป็นจำเลย ซึ่งศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มีคำพิพากษาให้จำคุกนายวัฒนา เป็นเวลา 10 ปี ในความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 148 ที่ใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ ข่มขืนใจ หรือจูงใจให้เพื่อให้บุคคลใด มอบให้ซึ่งทรัพย์สิน ด้วยการบังคับซื้อที่ดิน ต.บางเหี้ย ( คลองด่าน) อ.บางเหี้ย ( บางบ่อ ) จ.สมุทรปราการ จากราษฎรหลายราย และข่มขืนใจหรือจูงใจด้วยการบังคับขู่เข็ญ หรือกระทำการโดยวิธีการอื่นใด ให้ข้าราชการสังกัดกรมที่ดินแลกรมการปกครอง ปฏิบัติหรือละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบหรือโดยทุจริต ในการออกโฉนดที่ดิน 5 แปลง

 โดยคดีนี้หลังจากที่ศาลฎีกา ฯ มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 18 ส.ค.51 แล้ว ทนายความวัฒนา ได้ใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญ ปี 2550 กำหนดไว้ในมาตรา 278 วรรคสาม ยื่นอุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเมื่อวันที่ 10 พ.ย.51 โดยฝ่ายจำเลยระบุว่ามีพยานบุคคล รวม 17 ปาก เป็นหลักฐานใหม่

 ทั้งนี้เมื่อจำเลยยื่นอุทธรณ์แล้วที่ประชุมใหญ่ จึงแต่งตั้งองค์คณะผู้พิพากษารวม 5 คน พิจารณาอุทธรณ์เพื่อทำบันทึกความเห็นสรุปสำนวนเสนอที่ประชุมใหญ่ ซึ่งองค์คณะฯพิจารณาตามบทบัญญัติรธน.มาตรา 278 วรรคสาม ประกอบกับระเบียบที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์การอุทธรณ์คำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในกรณีมีพยานหลักฐานใหม่ ซึ่งอาจทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญ พ.ศ.2551 ข้อ 3 และ 4 แล้วเห็นว่า พยานหลักฐานที่จำเลยยกขึ้นอ้างไม่ใช่พยานหลักฐานใหม่ที่อาจจะทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญ และไม่ใช่พยานหลักฐานที่จำเลยไม่รู้ หรือมีเหตุอันควรรู้ว่าพยานหลักฐานดังกล่าวมีอยู่ ดังนั้นจึงไม่ควรที่จะรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณา

 โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา พิจารณาแล้วก็เห็นด้วยกับความเห็นสรุปสำนวนองค์คณะ ฯ ซึ่งพิจารณา 3 ประเด็น 1.พยานหลักฐานประเด็นว่า การออกโฉนดที่ดิน ชอบด้วยระเบียบและกฎหมายหรือไม่ ซึ่งจำเลยอ้างนายไพฑูรย์ สุนทรวิภาค อดีต ผู้ว่า ฯ สมุทรปราการ ปี 2533 – 2547 , นายวีระ รอดเรือง อดีตผู้ว่า ฯ สมุทรปราการปี 2537 - 2542 , นายวิเชียร รัตนพีระพงศ์ อดีต อธิบดี กรมที่ดิน , พล.ต.ต.ยงยุทธ สาระสมบัติ อดีตเลขาธิการ ครม. , นายกำธร จันทรแสง อดีตรองเลขาธิการครม. , นายประพันธ์   ชลวีระวงศ์ อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ , นางอุบล เอื้อศรรี อดีตปลัดจังหวัดสมุทรปราการ , นายสมมาตร  ดลมินทร์ อดีตเจ้าพนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการ , นายคมชิต วิชญะเดชา อดีตเจ้าหน้าที่บริหารงานที่ดิน จ.สมุทรปราการ สาขาบางพลี และ ม.ล.พีพล นพวงศ์ อดีตนายอำเภอบางบ่อปี 2535-36 เป็นพยาน

 ทั้งนี้เพื่อเสนอข้อเท็จจริงว่า เมื่อวันที่ 5 ม.ค.31 ครม. มีมติให้ออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินให้กับราษฎรบริเวณที่ดินพิพาทดังกล่าวซึ่ง จ.สมุทรปราการ ได้แจ้งให้สำนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการทราบและปฏิบัติตามมติ ครม. อย่างเคร่งครัด และมีการออกโฉนดให้กับรายอื่นหลายรายโดยไม่ปรากฏว่ามีข้อขัดข้องหรือโต้แย้งของราษฎรในพื้นที่แต่อย่างใด

 นอกจากนี้ยังได้รับการยืนยันจากคณะกรรมการป้องกันและหยุดยั้งการบุกรุกที่ดินป่าชายเลน ที่ทำการตรวจสอบที่ดินแล้วว่า ไม่มีการบุกรุกและที่ดินไม่มีสภาพเป็นทางสาธารณะ และ 2.พยานหลักฐานในประเด็นว่า จำเลยข่มขืนใจหรือจูงใจ ให้เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองและเจ้าพนักงานสำนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการสาขาบางพลี ออกโฉนดที่ดินโยมิชอบด้วยระเบียบหรือกฎหมายหรือไม่

 จำเลยอ้างนายสุทัศน์  ธรรมรักคิด  ซึ่งอ้างว่า เป็นผู้ติดต่อใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการสาขาบางพลี , นายจำเนียร  ปานพุ่มชื่น  นายอำเภอบางบ่อในช่วงเกิดเหตุ  , นายสมบัติ  เลาประเสริฐ  สารวัตรกำนัน ต.คลองด่านในช่วงเกิดเหตุ , นายวีระวงศ์ สุวรรณวานิช เจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการสาขาบางพลี ในช่วงเกิดเหตุ , นายบุญเชิด  คิดเห็น  สำนักงานที่ดิน  จ.สมุทรปราการสาขาบางพลี , นายวีระ  รอดเรือง , ท่านเจ้าคุณพิพิธ  ธรรมสุนทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์ และพล.ต.ชิณเสน  ทองโกมล เป็นพยาน นำเสนอข้อเท็จจริงเพื่อยืนยันว่าจำเลยไม่เคยข่มขู่เจ้าหน้าที่รวมทั้งนายไพศาล กาญจนประพันธ์ และนายสมชัย  แตงน้อย  แต่อย่างใดในการรังวัดโฉนดที่ดิน  และฝ่ายรังวัดก็ไม่ได้แจ้งขัดข้องในการออกโฉนดว่าทับที่สาธารณะ รวมทั้ง ประเด็นการมอบพระเครื่องผงสุพรรณ เพื่อจูงใจเจ้าพนักงานในการออกโฉนด

 ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา เห็นว่า พยานหลายปาก ไม่เคยมาเบิกความต่อศาล ขณะที่เรื่องมติครม. ไม่ใช่พยานหลักฐานที่อาจทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลง และไม่ใช่พยานหลักฐานที่จำเลยไม่รู้ถึงความมีอยู่ของพยานหลักฐานนั้น  3.พยานหลักฐานในประเด็นว่า การที่จำเลยใช้อำนาจข่มขืนใจหรือจูงใจให้เจ้าพนักงาน สำนักงานที่ดิน จ.สมุทรปราการสาขาบางพลีและเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองออกโฉนดให้โดยมิชอบนั้นเป็นการใช้อำนาจโดยตำแหน่ง อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 148 หรือไม่ จำเลยพล.ต.ต.ยงยุทธ  สาระสมบัติ  อดีตเลขาธิการ  ครม. , นายกำธร  จันทรแสง อดีตรองเลขาธิการครม.เป็นพยานเพื่อเสนอข้อเท็จจริงว่าจำเลย ไม่มีอำนาจให้คุณให้โทษกับกรมที่ดินเพราะจำเลย ไม่มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบกรมที่ดินโดยตรง การแต่งตั้งเสนอข้าราชการที่จะนำเข้าสู่ครม.จะเป็นการพิจารณาแต่งตั้งระดับ 10 ขึ้นไป และการแต่งตั้งโยกย้ายเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัด หรือ เจ้าหน้าที่กรมที่ดิน เป็นอำนาจของกรมที่ดินโดยตรง

 ที่ประชุมใหญ่ ศาลฎีกา พิจาณาแล้วเห็นว่าพยานดังกล่าว ไม่ใช่หลักฐานที่อาจทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลงไปซึ่ง ข้อเท็จจริงรับกันว่าในช่วงเกิดเหตุจำเลยไม่ได้รับมอบหมายให้มีอำนาจการสั่ง อนุญาต อนุมัติ การปฏิบัติหน้าที่ราชการเกี่ยวกับกรมที่ดินแต่ที่ศาลวินิจฉัยว่าเป็นการใช้อำนาจในตำแหน่งของจำเลยเนื่องจากเห็นว่าจำเลยมีอำนาจตามพรบ. ระเบียบบริหารราชการแผ่นดินพ.ศ.2534 , พรบ.ปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ.2534 และมีอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดินตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 218 ลงวันที่ 29 ก.ย. 2515 มีสิทธิ์เข้าร่วมประชุมครม.เพื่อมีข้อเสนอแนะให้ความเห็นและมีมติในกิจการงานกรมหรือกระทรวงอื่นรวมทั้งมีสิทธิ์แสดงความเห็นและการมีมติแต่งตั้งข้าราชการระดับ 10  และ 11 ซึ่งเป็นการวินิจฉัยประเด็นโดยอาศัยข้อกฎหมายดังนั้นข้ออ้างทางปฏิบัติของจำเลยจึงไม่ใช่พยานหลักฐานที่ทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญ

 ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาจึงมีมติว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อ ไม่เข้าตามบทบัญญัติ รธน. มาตรา 278 วรรคสาม ประกอบกับระเบียบที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์การอุทธรณ์คำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในกรณีมีพยานหลักฐานใหม่ ซึ่งอาจทำให้ข้อเท็จจริงเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญ พ.ศ.2551 ข้อ 3 และ 4 จึงมีคำสั่งไม่รับอุทธณ์ของจำเลยไว้พิจารณา

 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ทั้งนี้เมื่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์นายวัฒนา แล้ว ได้นำลงประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 29 เม.ย. ที่ผ่านมา สำหรับนายวัฒนานั้น ขณะนี้อยู่ระหว่างการหลบหนีคดีโดยศาลฎีกา ฯ ได้ออกหมายจับเพื่อให้ติดตามตัวมารับโทษแล้ว และเมื่อประชุมใหญ่ศาลฎีกา ไม่รับอุทธรณ์จึงทำให้คดีถึงที่สุด ซึ่งหากเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถจับกุมตัวนายวัฒนา ได้ก็จะถูกนำตัวคุมขังที่เรือนจำทันทีตามโทษที่ศาลฎีกา ฯ พิพากษาลงโทษจำคุก 10 ปี อย่างไรก็ดีสำหรับคดีดังกล่าวมีอายุความ 15 ปีที่จะติดตามตัวนายวัฒนามารับโทษ