
วิกฤติศรัทธา
วิกฤติศรัทธา: เลียบค่าย โดย ทัศชยันต์ วาหะรักษ์ [email protected]
ระยะนี้ผมมีโอกาสลงพื้นที่รายงานสถานการณ์น้ำท่วมซึ่งกำลังวิกฤติในหลายจังหวัดของประเทศ โดยเฉพาะใน จ.พระนครศรีอยุธยา มีโอกาสได้พูดคุยกับผู้ประสบภัย ที่ต้องทนทุกข์อยู่กับน้ำที่ท่วมสูงเป็นเวลานานนับเดือน
ผู้ประสบภัยแทบทั้งหมดต้องอยู่ด้วยความแร้นแค้นหิวโหย เพราะขาดน้ำ ขาดอาหาร โดยเฉพาะในพื้นที่ห่างไกลจากถนนสายหลัก ที่การช่วยเหลือเข้าไม่ทั่วถึง
ล่าสุดผมมีโอกาสได้เข้าไปในพื้นที่ ต.บ้านพลับ อ.บางปะอิน จ.พระนครศรีอยุธยา ซึ่งแทบทุกตารางนิ้วของตำบลแห่งนี้จมอยู่ใต้ผืนน้ำทั้งหมด ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ โดยเฉพาะเด็กและคนชรา
น้ำดื่มและอาหารที่กักตุนไว้ ถูกนำมาใช้ประทังชีวิตแทบหมดแล้ว ทุกวินาทีชีวิตฝากความหวังไว้กับสิ่งของบริจาค ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีมาถึง
หลายคนบอกกับผมว่า รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและผิดหวังกับการดูแลแก้ปัญหาของหน่วยงานภาครัฐ ทั้งระดับเทศบาล อำเภอ จังหวัด ไล่ไปจนถึงระดับรัฐบาล ที่เหมือนทอดทิ้งกันในยามยาก
แต่ละคนบอกตรงกัน...ตั้งแต่เกิดน้ำท่วมหนักไม่เห็นพวกนักการเมืองทั้งระดับท้องถิ่น ที่เคยมาขอคะแนนเสียงเลือกตั้งเพื่อเข้าไปบริหารองค์กรต่างๆ เช่นเดียวกับท่านผู้ทรงเกียรตินักการเมืองระดับชาติซึ่งไม่ต้องถามถึง...เพราะหวังพึ่งไม่ได้
หันไปมองการทำงานของรัฐบาลแล้วยิ่งน่าวิตกกว่า เป็นเสมือนมือใหม่หัดขับ ที่ไม่รู้จะพาเข้ารกเข้าพงไปเมื่อไหร่
ยกตัวอย่างเช่น การตั้งศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย (ศปภ.) แล้วให้ "พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก" รมว.ยุติธรรม เป็นประธานการทำงาน แทนที่จะเป็น "นายยงยุทธ วิชัยดิษฐ" รองนายกรัฐมนตรี และรมว.มหาดไทย ซึ่งกำกับดูแลหน่วยงานที่ดูแลทุกข์สุขของประชาชนโดยตรงมากกว่า
เป็นที่มาของคำถามที่ว่า "ท่านนายกฯ ยิ่งลักษณ์" เลือกใช้คนตรงกับงานหรือไม่?
ยิ่งนานวันพื้นที่น้ำท่วมยิ่งกระจายวงกว้าง...ส่อให้เห็นถึงการบริหารจัดการปัญหาที่ไร้ประสิทธิภาพ...กลายเป็นว่าตัวปัญหาคือรัฐบาลเอง
รัฐบาลกำลังเผชิญกับ "วิกฤติศรัทธา" โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ประสบภัยพิบัติ ที่อดสงสัยไม่ได้ว่า รัฐบาลภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีที่ชื่อ "ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร" จะนำพาพวกเขารอดพ้นจากความทุกข์ยากได้หรือไม่?
และนั้นก็เหมือนระเบิดเวลา...ที่รอทำลายล้าง "รัฐนาวา" ลำนี้



