เยรูซาเล็มบ๊อกซิ่งคลับสังเวียนมิตรภาพ | คมชัดลึก

          หลุมหลบระเบิดแห่งหนึ่งในย่านเยรูซาเล็มตะวันตก ซึ่งเป็นย่านผู้มีรายได้น้อยในอิสราเอล ถูกดัดแปลงเป็นค่ายมวย "เยรูซาเล็ม บ๊อกซิ่ง คลับ" เมื่อ 30 ปีที่แล้ว โดย เกอร์ชอน ลุกเซมเบิร์ก กับน้องชายเอลี หนุ่มยิวอพยพจากอุซเบกิสถาน สมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต

          ในวันนี้ โรงยิมใต้ดินอับๆ ที่ผนังภายในเต็มไปด้วยภาพของ มูฮัมหมัด อาลี และนักชกผู้ยิ่งใหญ่อื่นๆ กับกระสอบทราบหลายขนาดแขวนเพดาน ไม่เพียงกลายเป็นบ้านหลังที่สองของหนุ่มๆ ที่ใฝ่ฝันเป็นนักชกอาชีพ และเหล่านักชกสมัครเล่นที่ต้องการเรียนรู้ศาสตร์ป้องกันตัวเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นโอเอซิสแห่งมิตรภาพของชาวยิวกับปาเลสไตน์ ที่หาได้ยากเหลือเกินในเมืองที่ถูกแบ่งแยก และเป็นหัวใจความขัดแย้งตะวันออกกลางมานานกว่า 60 ปี 

          ขณะที่ชาวอิสราเอล-ปาเลสไตน์ห่างไกลกันออกไปเรื่อยๆ ด้วยการเมืองและสาระเหตุผลอะไรก็ตาม แต่หากมาที่นี่จะได้เห็นชาวยิวกับอาหรับออกมาวิ่งจ๊อกกิ้ง กระโดดเชือก และเป็นคู่ซ้อมให้กันและกันจนได้เหงื่อ ได้เลือดออกจมูกบ้างเป็นครั้งคราว แต่เมื่อสิ้นเสียงระฆัง สองฝ่ายเข้ากอดกันยิ้มให้กัน

          "แม้ความรุนแรงเป็นธรรมชาติของเป็นกีฬาชนิดนี้ แต่ชาวยิวและอาหรับในค่าย ไม่เคยปะทะกันเลย" ลุกเซมเบิร์ก ในวัย 66 ปีกล่าว

          ลุกเซมเบิร์ก กล่าวว่า การเรียนรู้ถึงวิธีการต่อสู้ที่แท้จริง จะช่วยลดความโน้มเอียงที่จะก่อความรุนแรงได้ เพราะเวลาที่คนเรามีความมั่นใจในตัวเอง เขาจะไม่หาเรื่องใคร เขาไม่จำเป็นต้องปาก้อนหิน
 การมองเห็นความเกลียดชังในดวงตาของคนในประเทศนี้ เป็นเรื่องง่ายมาก แต่ไม่เคยเห็นที่นี่ พวกเราเหมือนครอบครัวเดียวกัน

          ลุกเซมเบิร์ก สมัยหนุ่มเป็นคนละคนกับในวันนี้ เป็นคนที่เชื่อว่า พวกอาหรับเป็นอุปสรรคของประเทศ ไม่มีวันอยู่ร่วมกันได้

          เด็กชายลุกเซมเบิร์กเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 6 ขวบ เหตุผลหลักคือ เพื่อป้องกันตัวเอง เพราะเป็นยิว กระแสต่อต้านยิวในกรุงทัชเคนต์ อุซเบกิสถาน สมัยนั้นรุนแรงมาก ปรากฏว่าชกเก่ง จนได้แชมป์หลายเวที และยังได้แชมป์ในบ้านใหม่อิสราเอล หลังอพยพไปอยู่ที่นั่นเมื่ออายุ 28 ปี จากนั้นได้เข้าร่วมกองทัพอิสราเอลในช่วงสงครามยม คิปปูร์ หรือสงครามอาหรับ-อิสราเอลครั้งที่ 4 กับสงครามเลบานอนครั้งแรก

          ช่วงปลายทศวรรษหลังปี 2523 ลุกเซมเบิร์กถูกจำคุก 6 เดือน และกักบริเวณในบ้าน 2 ปี ฐานพัวกันกับกลุ่มชาวยิวใต้ดิน ซ่องสุมกำลังและอาวุธเพื่อนำไปใช้โจมตีอาหรับ เวลาผ่านไป ลุกเซมเบิร์ก ซึ่งงานประจำเป็นผู้คุมการก่อสร้างและเคยเขียนหนังสือกวีมาแล้วถึง 3 เล่ม ได้เห็นโลกและเรียนรู้เองว่า ชาวยิวกับอาหรับไม่อาจสู้รบกันได้ตลอดปีตลอดชาติ ดีที่สุดคือ พวกเขาไม่ไล่พวกเรา และเราไม่ไล่อีกฝ่าย ต้องเข้าใจกัน เพื่อเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ จึงตัดสินใจเปิดค่ายมวยกับน้องชาย ด้วยเชื่อมั่นว่า กีฬาเอาชนะความแตกต่างทางวัฒนธรรม ชาตินิยม ศาสนา และการมืองได้

          เยรูซาเล็ม บ๊อกซิ่ง คลับ เปิดโอกาสให้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็น ยิว อาหรับ รัสเซีย เด็กหญิง เด็กชาย อายุน้อยสุดคือ 8 ขวบ มากสุดคือ 60 ปี ทำให้สองผู้ฝึกสอน ต้องตะโกนสั่งลูกศิษ ทั้งภาษาฮิบบรู รัสเซีย และอังกฤษ ชาวปาเลสไตน์จำนวนมากในเยรูซาเล็มจะรู้ภาษาฮิบบรู แต่บางทีต้องแปลเป็นอาหรับสำหรับคนที่ไม่เข้าใจ

          ใครมีเงินก็จ่าย ถ้าไม่มีก็ไม่ต้อง เพราะเด็กที่มีเงินก็ต้องไปเล่นเทนนิส คงไม่มีใครส่งลูกมาต่อยมวย เด็กส่วนใหญ่ที่มาที่นี่คือพวกที่มาจากครอบครัวแร้นแค้น บางทีไม่มีพ่อ บางทีก็ขาดแม่
 สมาชิกปาเลสไตน์หลายคนต้องดิ้นรนมากถึงจะมาร่วมฝึกซ้อมเป็นประจำได้ พวกเขาทำงานหนัก บ่อยครั้งมาฝึกซ้อมหลังจากทำงานแล้วทั้งวันเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ไม่ได้ว่างเหมือนกับเด็กยิว แต่สมาชิกยิวบางคนที่อยู่ในนิคมเยรูซาเล็มตะวันออก และมีรถ ก็มีน้ำใจช่วยรับส่งเด็กอาหรับ

          อิสมาอิล จาฟารี คนขับรถบรรทุกปาเลสไตน์วัย 37จากเยรูซาเล็มตะวันออก ส่วนของนครเก่าแก่ที่ปาเลสไตน์หวังให้เป็นเมืองหลวงของรัฐอิสระในอนาคต กล่าวว่า ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในโรงยิม พวกเราทิ้งการเมือง ศาสนา และความวุ่นวายทั้งหลายทั้งปวงเอาไว้ข้างนอก ในค่ายพวกเราคือพี่น้อง เราเป็นคู่ชกให้กัน เมื่อหมดเวลา พวกเราจับมือ ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

          จาฟารี เล่าว่า เข้ามาเริ่มฝึกมวยในช่วงเวลาเลวร้ายสุดๆ เกิดเหตุโจมตีอิสราเอลด้วยระเบิดพลีชีพหลายครั้ง แต่ไม่มีเพื่อนร่วมค่ายชาวยิวคนไหนแสดงปฏิกิริยา หรือพูดไม่ดีกับตนเลย คู่ชกชาวยิวพยักหน้าเห็นด้วย "พวกเราเป็นนักมวย ไม่เห็นเป็นไร หากคนหนึ่งเป็นอาหรับ อีกคนเป็นยิว" เยฮูดา ลุกเซมเบิร์ก ทหารหน่วยรบอิสราเอลวัย 23 หลานชายของผู้ฝึกสอนแห่งเยรูซาเล็ม บ๊อกซิ่ง คลับ กล่าว และว่า นี่เป็นเรื่องของกีฬาชกมวยล้วนๆ กีฬาที่นำทุกคนมาอยู่ร่วมกันได้

          "การปกป้องประเทศชาติ กับการชกมวยกับอาหรับ เป็นคนละเรื่องกัน และมีความแตกต่างกันระหว่างผู้ก่อการร้ายปาเลสไตน์ที่เรากำลังต่อสู้อยู่ กับชาวปาเลสไตน์ที่เราอยู่ร่วมกันได้"

          รามซี ซรูร์ หนุ่มปาเลสไตน์วัย 19 จากเขตจาเบล มูคาร์เบอร์ เยรูซาเล็มตะวันออก เรียกว่าเป็นรุ่นเก๋าคนหนึ่งของค่ายก็ว่าได้ เพราะเข้าไปเริ่มฝึกชกตั้งแต่อายุ 8 ขวบ กล่าวว่า โลกในโรงยิมใต้ดินที่นี่กับโลกข้างนอก ต่างกันมาก

          เมื่อถูกถามว่า จะชกหนักกว่าเดิมหรือไม่ เมื่อเจอกับคู่ต่อสู้อิสราเอล นักชกปาเลสไตน์ผู้นี้ ยืนยันว่า ต้องการชนะเพื่อค่ายมวยและเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพราะผมเป็นอาหรับ หรือเพราะคู่ชกเป็นยิว
 เช่นเดียวกับ อาคิวา ฟินเคลสไตน์ ชาวยิววัย 16 เจ้าของแชมป์เยาวชนอิสราเอล 7 สมัย ที่กล่าวว่า แรงขับสู่ชัยชนะคือ ความปรารถนาจะเป็นแชมป์

          ไม่เกี่ยวกับว่าคู่ชกเป็นยิว หรืออาหรับ ประสบการณ์ในค่ายมวย ทำให้เห็นว่า กีฬาเป็นสะพานเชื่อมสัมพันธ์อันวิเศษ เชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างยิวกับอาหรับจะดีกว่านี้ หากคนอื่นๆ ได้ทำอะไรร่วมกันอย่างพวกเรา

          ลุกเซมเบิร์ก กล่าวว่า มีชาวยิวหลายคนก่อนมาที่โรงยิม ไม่เคยได้พบหรือคุยกับอาหรับมาก่อนเลย เห็นแต่ในข่าวทีวี ภาพที่พวกเขาขว้างปาก้อนหิน

          ดังนั้น สารง่ายๆ ที่ต้องการส่งถึงนักการเมืองของสองฝ่ายคือ การให้คนได้มาเจอกันพบปะกัน เป็นวิธีอันทรงพลังในการทลายกำแพง

          แค่ให้โอกาสเราได้พบกันโดยปราศจากความกลัว ไม่จำเป็นว่าจะเป็นที่ไหน จะด้วยกีฬา ดนตรี หรือวัฒนธรรมก็ได้ เพื่อคุณจะได้เห็นว่า คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณไม่ใช่สุนัข หรือหมาป่า หรือสัตว์อื่นใด คุณจะเห็นทันทีเลยว่า ก็คือคนเหมือนเรานี่เอง

          นักชกอิสราเอลประสบความสำเร็จบนสังเวียนระดับโลกพอประมาณ ส่วนมากคือคนที่อพยพมาจากอดีตสหภาพโซเวียต เช่น ยูริ โฟร์แมน อดีตแชมป์มวยโลกรุ่นเวลเทอร์เวทของดับเบิลยูบีเอ และโรมัน กรีนเบิร์ก แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวท ฉายา สิงห์แห่งไซออน

          มีนักชกบางคนของเกอร์ชอน ลักเซมเบิร์ก ได้ไปแข่งถึงโอลิมปิก และแชมป์ยุโรป แต่ความฝันอันสูงสุดของผู้ฝึกสอนท่านนี้คือ การเป็นเจ้าภาพจัดไฟท์ชกในเยรูซาเล็มที่มีคนทุกศาสนาเข้าร่วม แต่ไม่สนว่าเด็กๆ ในค่ายจะได้เป็นแชมป์หรือไม่ ตราบใดที่พวกเขาเป็นแชมป์ในชีวิตจริง

................

(เปิดโลกวันอาทิตย์ : เยรูซาเล็ม บ๊อกซิ่ง คลับ สังเวียนมิตรภาพ ยิว-ปาเลสไตน์ :  โดย...อุไรวรรณ นอร์มา ,ข้อมูลจาก การ์เดียน วอชิงตันโพสต์ และเอเอฟพี)