100วันไม่อันตราย | คมชัดลึก

แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ถึงแม้ว่าช่วง 100 วันแรกที่เข้ารับตำแหน่งจะเป็นช่วงที่เศรษฐกิจสหรัฐ รวมถึงเศรษฐกิจโลกตกต่ำอย่างหนัก แต่สิ่งที่โอบามาลงมือทำมากที่สุดกลับเป็นนโยบายด้านการต่างประเทศเสียนี่ ไม่ว่าจะเป็นการออกคำสั่งให้ปิดคุกฉาวกวนตานาโม ร่างกำหนดเวลาถอนทหารสหรัฐออกจากอิรักเสียที แล้วก็ ขอเกี่ยวก้อยคืนดี กับอิหร่าน และคิวบาที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตชนิดไม่มองหน้ากันในรัฐบาลก่อนๆ
 
โอบามายังรีบแต่งตั้งทูตพิเศษประจำจุดเดือดของโลกอย่างตะวันออกกลาง อัฟกานิสถานและปากีสถาน เกาหลีเหนือ และอิหร่านด้วย แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นที่จะแก้ปัญหาเรื้อรังเหล่านี้ให้ได้เสียที
 
ทว่า การดำเนินนโยบายต่างประเทศนั้นทำได้ยากกว่าการผลักดันให้แผนกระตุ้นเศรษฐกิจผ่านการรับรองของสภาคองเกรสเยอะ เพราะมีประเทศต่างๆ มาเป็นตัวแปรเกี่ยวข้องด้วย
 
และตัวโอบามาเองก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงเรื่องนี้เป็นอย่างดีเพราะได้เคยกล่าวเอาไว้เมื่อครั้งเดินทางเยือนตุรกีเมื่อต้นเดือนเมษายน ว่า "ประเทศต่างๆ ก็เหมือนกับเรือลำใหญ่ การจะทำให้รัฐนาวาเคลื่อนได้นั้นเป็นกระบวนการที่เชื่องช้า"
 
แล้วโอบามาก็ถูกลองดีเข้าให้จากรัฐนาวาเกาหลีเหนือที่ล้มโต๊ะเจรจา 6 ฝ่ายเพื่อยุติโครงการนิวเคลียร์ของตัวเองลงเพราะไม่พอใจที่ยูเอ็นออกมติประณามการยิงจรวดขึ้นฟ้า ส่วนสถานการณ์ในอัฟกานิสถานนับวันก็จะเลวร้ายลง กลุ่มติดอาวุธในปากีสถานก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก
 
อาลี คาเมนี ผู้นำสูงสุดของอิหร่านก็เมินข้อเสนอเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่กับรัฐบาลเตหะราน โดยบอกให้สหรัฐไปเปลี่ยนนโยบายให้ภูมิภาคนี้เสียก่อนถึงค่อยมาพูดเรื่องนี้กัน ส่วนการขอคืนดีกับคิวบาด้วยการยกเลิกข้อจำกัดการเดินทางไปคิวบา ซึ่งถือเป็นการผ่อนคลายการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจที่มีมานานหลายทศวรรษเป็นครั้งแรกเลยทีเดียวก็ได้รับการตอบรับแบบเนือยๆ จากรัฐบาลฮาวานา ซึ่งบอกว่าขอดูอะไรมากกว่านี้ก่อน
 
แม้แต่ในยุโรปที่โอบามาค่อนข้างจะป๊อปปูลาร์ก็ได้อะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันจากการเดินทางเยือนครั้งแรกเมื่อต้นเดือนน้อยมาก เห็นได้จากการที่ฝรั่งเศส และเยอรมนีไม่ยอมส่งทหารไปอัฟกานิสถานเพิ่มซึ่งเหตุการณ์เหล่านี้สอนให้รู้ว่า
 
ถึงแม้ว่า 100 วันจะไม่อันตราย แต่ 4 ปีในตำแหน่งของโอบามาอันตรายอย่างแน่นอน

ทัศนีย์ สาลีโภชน์