ลมมรสุม | คมชัดลึก

          มรสุม หมายถึง ลมพายุที่พัดพาฝนมาตกเป็นฤดูกาล
 
          ลมมรสุมที่พัดสม่ำเสมอตามฤดูกาล ล้วนเป็นประโยชน์แก่การคมนาคมทางทะเล ทำให้คนแต่ก่อนใช้เรือใบอาศัยลมพัดใบเรือให้แล่นไปมาหาสู่กัน เกิดการค้าขายแลกเปลี่ยนทางทะเลกับคนในดินแดนห่างไกล เช่น อินเดีย จีน ฯลฯ แล้วมีความมั่งคั่งเติบโตเป็นบ้านเมืองและราชอาณาจักรสืบมาจนปัจจุบัน
 
          ฝนที่มากับมรสุมทำให้บริเวณที่รับน้ำฝนมีความอุดมสมบูรณ์ เพาะปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหารไว้เลี้ยงคนได้มาก
 
          แต่ฝนตกมากๆ ก็เกิดน้ำหลากท่วมบ้านเรือนและสิ่งก่อสร้างอื่นๆ จนพังทลายได้ จึงต้องมีพิธีไล่น้ำ, ฟันน้ำ เมื่อเกิดน้ำหลากมากเกินไปจนท่วมข้าวในนา ดังมีในพระราชพิธีของพระเจ้าแผ่นดินสมัยโบราณ
 
          มรสุมที่พัดผ่านไทย มาจากทะเลจีนทางทิศเหนือ ทำให้ฝนเริ่มตกทางภาคเหนือก่อนที่อื่น แล้วค่อยๆ เลื่อนลงทางใต้ ผ่านภาคกลาง ลงภาคใต้ จนออกไปสุดแหลมมลายู
 
          ฝนตกภาคเหนือก่อน ทำให้การนับเดือนของภาคเหนือเร็วกว่าภาคกลางราว 2 เดือน เพราะข้าวในภาคเหนือปลูกก่อนแล้วสุกก่อน จึงเก็บเกี่ยวก่อนภาคกลาง เริ่มนับเดือนอ้าย (เดือนที่ 1) ก่อน ราว 2 เดือน
 
          การเกษตรกรรมเกี่ยวข้องกับฝน เพราะเป็นนาน้ำฝนต้องอาศัยน้ำฝนอย่างเดียว เนื่องจากสังคมแต่ก่อนยังไม่มีระบบชลประทานอย่างทุกวันนี้ จะมีก็แค่คันทดน้ำ (เช่น ถนนพระร่วงที่สุโขทัย) จึงต้องมีพิธีกรรมขอฝนในฤดูแล้งน้ำ
 
          พิธีขอฝนในหน้าแล้งจึงมีทั่วไปในภูมิภาคนี้