ยายวัย80เลี้ยงหลานเอ๋อในคอกนับสิบปี | คมชัดลึก

 เมื่อวันที่ 17 มิ.ย. ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจากชาวบ้านหมู่ที่ 8 บ้านเผ่าไทย ต.ชมพู อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก ว่ามีครอบครัวที่สุดแสนลำเค็ญ ยายวัย 80 ปี ต้องแบกรับภาระเลี้ยงหลานชายวัน 23 ปี สติไม่สมประกอบ ต้องการขังไว้ในคอกหลังบ้านนานร่วม 10 ปี

 หลังรับแจ้งจึงเดินทางไปตรวจสอบที่บ้านเลขที่ 41 ม .8 ต . ชมพู พบยายแส่ว   มีสอน อายุ 80 ปี เลี้ยงหลานชายชื่อนายปียพงษ์   อินตาถึง หรือ น้องโอ อายุ 23 ปี ในคอกหลังบ้าน สภาพเป็นคอกที่ตีแปะด้วยไม้กระดาน ขนาดความกว้างประมาณ 3x3 เมตร ปูพื้นด้วยไม้กระดานแผ่น มุงด้วยหลังคาสังกะสี ที่น้องโอ ผู้สติไม่สมประกอบ ต้องอาศัยหลับนอนกินอยู่ขับถ่ายอยู่ในคอกนั้นตลอดทั้งวันและคืน

 น้องโอ หรือ นายปียพงษ์   อินตาถึง ผู้พิการสติไม่สมประกอบ เป็นหลานของยายแส่ว แม่ของน้องโอเป็นลูกของยายแส่ว ตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อพ่อแม่เสียชีวิต น้องโอ จึงมาอยู่ในความดูแลของยายสูน น้องสาวของยายแส่ว ตั้งแต่อายุ 2-3 ขวบ ยายสูนก็เลี้ยงน้องโอเรื่อยมา กระทั่งน้องโออายุ 8-9 ขวบ นายสูนผู้เลี้ยงดูน้องโอเสียชีวิตลง การเลี้ยงดูน้องโอจึงมาตกอยู่ที่ยายแส่ว และบัดนั้นมา ก็อยู่ในสภาพถูกเลี้ยงอยู่ในคอกหลังบ้านยายแส่ว   ขณะที่ตัวน้องโอเอง มีพี่สาวอยู่สองคน แต่ได้แยกย้ายไปทำงานที่กรุงเทพฯ นานแล้ว

 สภาพความเป็นอยู่ของน้องโอ เป็นที่น่าเวทนาเมื่อได้พบเห็น น้องโอ อยู่ในสภาพไม่สวมกางเกง สวมเสื้อยืดเพียงตัวเดียว เนื่องจากสติไม่สมประกอบตั้งแต่วัยเด็ก และไม่ชอบนุ่งห่มเสื้อผ้า และเมื่อมาอยู่ในความรับผิดชอบของยายแส่ว ก็เลี้ยงดูได้เพียงตามมีตามเกิด ตามกำลังของยายแส่ว ในวัยเด็ก น้องโอ สามารถเดินได้ แต่ไม่รู้เรื่อง ไม่สามรถพูดคุยได้ แต่สามารถฟังเข้าใจ แต่เมื่อโตขึ้น และถูกเลี้ยงดูในคอกมานานร่วม 10 ปี ส่งผลให้น้องโอไม่สามารถเดินได้ ต้องอยู่สภาพนั่งยอง ๆ ตลอดเวลา และมักจะโยกตัวไปมาตลอดเวลาเช่นกัน จะกินอุจจาระ และปัสสาวะ ของตัวเอง ทำให้ต้องคอยดูแลเก็บอึและล้างน้ำทำความสะอาดให้  ซึ่งสภาพความเป็นอยู่ก็ลำบาก มียุงตอมตามตัวตลอดเวลา

 ยายแส่ว   มีสอน ยายผู้แบกภาระหนักอึ้งและแก่ชรา หูก็ไม่ค่อยได้ยิน เปิดเผยว่า ต้องเลี้ยงกันไป ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะไม่สามารถปล่อยหลานออกไปข้างนอกได้ เกรงว่าหลานจะได้รับอันตราย เพราะเป็นคนไม่สมประกอบ และไม่มีญาติคนไหนจะรับผิดชอบได้ จึงทำคอกไว้อย่างนี้มานานเป็นเวลาสิบกว่าปีแล้ว ทุกวันตนจะคอยดูแลหลานคนนี้ตลอด เช้า กลางวัน เย็น จะคอยหาข้าว และน้ำมาให้กิน ตกเย็นก็จะนำมุ้งมากลางให้ แต่หลานตนไม่ชอบกลางมุ่ง เวลานอนก็จะดึงมุ่งมาห่มพันตัวไว้

 นอกจากเลี้ยงน้องโอ๋ที่ไม่สมประกอบแล้ว ยายแส่วยังต้องรับภาระเลี้ยงเหลน วัย 2 ขวบ ชื่อน้องยุ้ย เป็นลูกสาวของหลาน ที่คลอดแล้วนำมาให้แม่เลี้ยงไว้ที่บ้าน และแม่ก็ต้องออกไปทำงานรับจ้างทุกวัน จึงต้องปล่อยให้ยายแส่ว เลี้ยงน้องโอ หลานที่พิการ และเหลนคือน้องยุ้ยอยู่ตลดเวลา จึงเป็นภาระหนักอึ้งของยายแส่ว ในวัยที่ร่วงโรยถึง 80 ปี

 นางตลับ   เสวิสิทธิ์ อายุ 42 ปี หลานของยายแส่ว ที่อยู่บ้านข้างเคียง เปิดเผยว่า สภาพการเลี้ยงดูน้องโอเป็นอย่างนี้นานแล้ว พวกตนก็จะคอยดูแลอยู่ตลอด ยายแส่วก็ไม่กล้าปล่อยออกไปข้างนอก เกรงว่าน้องโอจะได้รับอันตราย และไม่สามารถตามทัน เวลาน้องโอหิว ก็จะตะโกนร้องดัง ๆ ว่า”แม่ ๆ “ ยายแส่ว และเพื่อนบ้านก็จะหาขนม น้ำส้มมาให้ แต่ส่วนใหญ่แล้วความรับผิดชอบทั้งหมดอยู่ที่ยายแส่ว ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ลูกหลานก็ต่างมีภาระต้องออกไปทำงานรับจ้างในตัวเมืองกันหมด จะส่งเงินมาให้ใช้บ้าง ส่วนยายแส่วเอง ก็มีรายได้เพียงเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเดือนละ 500 บาท และเบี้ยคนพิการของน้องโออีก 500 บาท ไม่รู้ว่าเมื่อสิ้นบุญยายแส่วแล้ว น้องโอจะเป็นอย่างไร อยากให้หน่วยงานภาครัฐเข้ามาดูแล จะรับไปอยู่สถานสงเคราะห์หรือให้ชีวิตความเป็นอยู่ของน้องโอดีขึ้นก็จะดีมาก

 นายสงวน   วีระปิง ผู้ใหญ่บ้าน ม .8 ต . ชมพู อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก เปิดเผยว่า เห็นครอบครัวนี้มานานแล้ว เมื่อน้องโออยู่ในความดูแลของยายสูนตั้งแต่เด็ก ก็ยังเดินและวิ่งเล่นได้ ส่วนสาเหตุที่พิการคงอยู่ในสภาพเส้นเอ็นยึด จึงไม่สามารถเดินได้เหมือนเดิม ต้องอยู่ในสภาพนั่งยอง ๆ เมื่อยายสูนเสียชีวิต ยายแส่วจึงมาดูแล  และอยู่ในคอกมานาน พวกตนและเพื่อนบ้านก็ช่วยได้เพียงหาขนม และอาหารมาให้ อยากให้หน่วยงานรัฐเข้ามาดูแล อยากให้อยู่ในสภาพสมศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ มากกว่าอยู่ในสภาพนี้

 สำหรับหน่วยงานรัฐหรือผู้ประสงค์จะช่วยเหลือครอบครัวน้องโอและยายแส่ว สามารถติดต่อได้ที่เบอร์โทรศัพท์ นายสงวน   วีระปิง ผญบ . ม .8 บ้านเผ่าไทย ต . ชมพู อ . เนินมะปราง จ . พิษณุโลก  หรือ นางตลับ   เสวิสิทธิ์หลานของยายแส่ว