
"ฝีดาษลิง" ติดต่อทางไหนได้บ้าง? ดื่มน้ำแก้วเดียวกันก็ติดโรคได้
สธ. เตือนภัย "ฝีดาษลิง" ติดต่อทางไหนได้บ้าง? เผยเซ็กซ์คือสาเหตุหลัก 80% ดื่มน้ำแก้วเดียวกันก็ติดโรคได้! แม่สู่ลูกก็มีสิทธิ์
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข และองค์การอนามัยโลก (WHO) ออกมาให้ข้อมูลเตือนภัยเกี่ยวกับ "โรคฝีดาษวานร" (Mpox) หรือที่รู้จักกันในชื่อฝีดาษลิง ซึ่งยังคงมีการแพร่ระบาดและพบผู้ติดเชื้ออย่างต่อเนื่อง โดยข้อมูลทางการแพทย์ระบุว่า สาเหตุหลักของการติดเชื้อในปัจจุบันมาจาก "การมีเพศสัมพันธ์" สูงถึงประมาณ 80% อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่า โรคนี้ไม่ได้ติดต่อผ่านทางกิจกรรมทางเพศเพียงอย่างเดียว แต่ยังสามารถส่งต่อเชื้อผ่านการสัมผัสใกล้ชิดและของใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างคาดไม่ถึง
ช่องทางการติดต่อ "โรคฝีดาษวานร" (Mpox)
1. ช่องทางหลักที่พบบ่อยที่สุด (High Risk)
- การมีเพศสัมพันธ์: ถือเป็นช่องทางหลักของการระบาดในปัจจุบัน การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อไม่ว่าจะเป็นทางใดก็ตาม มีโอกาสสัมผัสรอยโรค ตุ่มหนอง หรือสารคัดหลั่งโดยตรง
- การสัมผัสผิวหนังและเนื้อแนบเนื้อ: การกอด การจูบ หรือการสัมผัสกับตุ่ม ผื่น แผล และตุ่มหนองบนผิวหนังของผู้ป่วยแบบแนบแน่นเป็นเวลานาน
2. ช่องทางอื่น ๆ ที่ต้องระวัง (Other Modes of Transmission)
- สัมผัสสิ่งของที่ปนเปื้อนเชื้อ: การใช้ข้าวของเครื่องใช้ร่วมกับผู้ติดเชื้อ เช่น การดื่มน้ำแก้วเดียวกัน, การใช้จานชาม ช้อนส้อม, เสื้อผ้า, ผ้าเช็ดตัว หรือผ้าปูที่นอน
- สัมผัสสารคัดหลั่ง: การสัมผัสละอองฝอยทางเดินหายใจ น้ำมูก น้ำลาย หรือเลือดของผู้ป่วย
- การไม่สวมหน้ากากอนามัย: เมื่อต้องอยู่ใกล้ชิดผู้ป่วยในระยะใกล้ชิด (ระยะ 1 เมตร) เป็นเวลานาน อาจสูดดมละอองฝอยจากการไอหรือฮัดเชิ่ย
- จากแม่สู่ลูก: หญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อฝีดาษวานร สามารถส่งผ่านเชื้อไวรัสไปยังทารกในครรภ์ผ่านทางรก หรือระหว่างกระบวนการคลอดได้
แนวทางป้องกันตนเองให้ห่างไกลฝีดาษวานร แพทย์แนะนำให้หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์หรือสัมผัสใกล้ชิดกับบุคคลแปลกหน้าหรือผู้ที่มีผื่น ตุ่มหนอง หมั่นล้างมือด้วยสบู่หรือเจลแอลกอฮอล์บ่อย ๆ หลีกเลี่ยงการใช้ของส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น โดยเฉพาะแก้วน้ำและภาชนะอาหาร หากพบตนเองมีไข้ มีตุ่มน้ำใส หรือตุ่มหนองขึ้นตามร่างกาย ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจวินิจฉัยและทำการแยกกักตัวทันที



