คนรักหมา - เซ็กซี่จากไป... | คมชัดลึก

ผมน้ำตาซึมทั้งดีใจที่เธอรอดตายและทั้งซึ้งใจต่อกิริยาที่แสดงออกแม้จะเจ็บป่วยถึงขนาดนั้น จากนั้นก็นำตัวกลับบ้านอย่างทะนุถนอม สัญญากับตัวเองว่าจะดูและเธอให้ดีที่สุด เหตุการณ์รุนแรงอันเป็นสาเหตุของความเจ็บป่วยจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอดจากน้ำมือเพื่อนบ้านในค่ายเช่นนี้จะเกิดขึ้นอีกไม่ได้เป็นอันขาด ท่ามกลางความตื่นเต้นดีใจทั้งสองภรรยาและลูกสาวคนเล็กซึ่งทุกคนทำใจกันหมดแล้วตามคำบอกเล่าของผมว่าเซ็กซี่อาจไม่ได้กลับมาอีก ต่างรีบกุลีกุจอจัดที่นอนเป็นพิเศษไว้ให้เธอในห้องครัวซึ่งเป็นที่หลับนอนประจำของเซ็กซี่

 ลูกสาวคนโตแทบจะโดดลงตั้งแต่รถยังไม่ทันจอดสนิทแล้ววิ่งตัวปลิวไปหาเซ็กซี่ จนเราต้องเตือนว่าเซ็กซี่ยังไม่สบาย ต้องเบาๆ มือหน่อย พร้อมกับไม่อนุญาตให้เอาลูกชิ้นปิ้งให้เซ็กซี่กินเนื่องจากยังต้องดูแลกันด้วยอาหารอ่อนไปสักพักหนึ่งตามคำแนะนำหลังผ่าตัดของคุณหมอ

 เราคิดเหมือนๆ กันว่าเรื่องร้ายแรงของเซ็กซี่ได้ผ่านพ้นไปแล้ว...

 แต่คืนนั้นทั้งคืนเมื่อฤทธิ์ยาแก้ปวดหมดไป เซ็กซี่ก็ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดจากพิษบาดแผลผ่าตัด ทั้งผม ภรรยา และลูกสาวไม่เป็นอันหลับอันนอน เอาแต่วิ่งขึ้นลงมาดูอาการ ซึ่งก็ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร ได้แต่ลูบหัวแล้วส่งเสียงปลอบโยนให้กำลังใจ จะพาไปหาหมอตอนดึกก็ปิดทำการแล้วเพราะเป็นสถานที่ราชการ สถานสัตวพยาบาลเอกชนในยุคนั้นก็ไม่มีสักแห่งในนครศรีธรรมราช จึงได้แต่ปลอบใจกันทั้งหมาทั้งคนว่าเช้ามืดพ่อจะรีบพาไปหาหมอ

 ภรรยาบอกกับผมหลังเหตุการณ์นี้ผ่านไปว่า ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจึงไม่เอายาบรรเทาปวดของคนซึ่งเรามีอยู่ติดบ้านมาให้เซ็กซี่กินประทังไปก่อน และหลังจากนั้นเป็นต้นมาเธอก็จะใช้วิธีการนี้เสมอเมื่อหมาในบ้านมีอาการเจ็บไข้ได้ป่วยซึ่งก็ได้ผลดีทีเดียว

 เซ็กซี่ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดแล้วสิ้นใจไปต่อหน้าพวกเราอย่างทรมานเมื่อใกล้สว่าง

 ตาต่อตาที่สบกันครั้งสุดท้าย เซ็กซี่ส่งสัญญาณอำลาเศร้าสร้อยก่อนปิดเปลือกตาแล้วเริ่มการเดินทางโดดเดี่ยวสู่ดินแดนนิรันดรซึ่งที่นั่น ผมหวังว่าทั้งพี่มิคกี้และลูกบู๊คงคอยต้อนรับและช่วยดูแลเธอต่อ...

 ลูกสาวคนโตวางลูกชิ้นปิ้งทั้งสองไม้ไว้บนซากของเซ็กซี่ก่อนที่ผมจะกลบดินฝังร่างเธอไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังบ้านในเช้ารุ่งขึ้นพร้อมเสียงกระซิบสั่งครั้งสุดท้าย...

 “กินซะนะเซ็กซี่”
         บัญชร ชวาลศิลป์