
"หวดหม่อน"เปลือก-ใบเป็นยา
17 พ.ค. 2554
"หวดหม่อน" ชื่อถิ่นอื่น เพี้ยฟาน มะหลุย หมอน้อย มีสรรพคุณทางยาด้วย อย่างที่ชาวเขาเผ่าอีก้อ มูเซอ ฯลฯ ใช้ใบ-เปลือกต้น ต้มน้ำดื่มรักษาวัณโรค หรือต้มน้ำอาบ แก้โรคผิวหนัง ตำพอกหูด แผลสด ฆ่าหิด เหา เป็นต้น
เป็นไม้พุ่มในวงศ์ RUTACEAE ลำต้นตรงสูงราว 3-5 เมตร แตกกิ่งก้านมาก ตามกิ่งมีขนสั้น ขึ้นบริเวณปลายกิ่ง
ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ขึ้นเรียงสลับตามกิ่ง แต่ละใบมีใบย่อย 15-30 ใบ รูปขอบขนานหรือรูปเคียว กว้าง 1.5-4 เซนติเมตร ยาว 3-8 เซนติเมตร ท้องใบมีขนบางๆ โคนใบเบี้ยว
ดอก ออกเป็นช่อแยกแขนง ที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง
ผล รูปกระสวยสีแดง เมื่อแห้งแตก ด้านในมีเมล็ดมาก
ขยายพันธุ์ เพาะเมล็ด ตอนกิ่ง ขึ้นได้ในทุกสภาพดิน ที่ความชื้นปานกลาง อากาศค่อนข้างเย็น และมีแสงแดดเต็มวัน
นายสวีสอง



