ไลฟ์สไตล์

"หวดหม่อน"เปลือก-ใบเป็นยา

"หวดหม่อน"เปลือก-ใบเป็นยา

17 พ.ค. 2554

"หวดหม่อน" ชื่อถิ่นอื่น เพี้ยฟาน มะหลุย หมอน้อย มีสรรพคุณทางยาด้วย อย่างที่ชาวเขาเผ่าอีก้อ มูเซอ ฯลฯ ใช้ใบ-เปลือกต้น ต้มน้ำดื่มรักษาวัณโรค หรือต้มน้ำอาบ แก้โรคผิวหนัง ตำพอกหูด แผลสด ฆ่าหิด เหา เป็นต้น

   เป็นไม้พุ่มในวงศ์ RUTACEAE  ลำต้นตรงสูงราว 3-5  เมตร แตกกิ่งก้านมาก ตามกิ่งมีขนสั้น ขึ้นบริเวณปลายกิ่ง

 ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ขึ้นเรียงสลับตามกิ่ง แต่ละใบมีใบย่อย 15-30 ใบ รูปขอบขนานหรือรูปเคียว กว้าง 1.5-4 เซนติเมตร ยาว 3-8 เซนติเมตร ท้องใบมีขนบางๆ โคนใบเบี้ยว

 ดอก ออกเป็นช่อแยกแขนง ที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง

 ผล รูปกระสวยสีแดง เมื่อแห้งแตก ด้านในมีเมล็ดมาก

 ขยายพันธุ์ เพาะเมล็ด ตอนกิ่ง ขึ้นได้ในทุกสภาพดิน ที่ความชื้นปานกลาง อากาศค่อนข้างเย็น และมีแสงแดดเต็มวัน
         
นายสวีสอง