ไลฟ์สไตล์

เศษของกรรม

เศษของกรรม

27 เม.ย. 2554

ในยุคปัจจุบันที่ชาวโลกไม่รู้บาป-บุญ คุณ-โทษ ฆ่าสัตว์ทีละมากๆ เป็นจำนวนหมื่นๆแสนๆ ล้านๆ ตัว เพื่อเป็นอาหารก็ตาม และ/หรือ แม้การฆ่าสัตว์ที่กำลังเริ่มจะเกิดโรคระบาดทีละมากๆ เพื่อป้องกันการระบาดของโรค ด้วยวิธีการอันทารุณโหดร้าย เช่น การเผาหรือฝังทั้งๆที่สัตว์

   เมื่อสัตว์เหล่านี้ ที่ถูกฆ่าให้ตายลงทีละมากๆ ต่อเมื่อภายหลังเขาได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีก ซึ่งอาจไม่นานเกินอายุคนในยุคปัจจุบันนี้ จะได้เห็นการจองเวรทำสงครามล้างผลาญชีวิตกันอย่างน่าสยดสยอง เหมือนหรือยิ่งกว่าที่ชนในยุคปัจจุบันนี้ได้กระทำต่อพวกเขาก็ได้

 อนึ่ง ถ้าเป็นการฆ่าสัตว์ใหญ่ที่มีคุณมาก ถึงการฆ่ามนุษย์ด้วยกัน เป็นรายบุคคลก็ตาม หรือยิ่งเข่นฆ่ามวลชนเป็นจำนวนมากก็ตาม ย่อมจะยิ่งได้รับผลจากการก่อเวรและทำเวรโต้ตอบกัน ให้ได้รับความทุกข์เดือดร้อนต่อชีวิตร่างกาย ทั้งในภพชาติปัจจุบันทันตาเห็น และในภพชาติต่อๆ ไป อย่างแสนสาหัส ไม่มีที่สิ้นสุด อย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้  กล่าวได้ว่า “หนีกรรมไม่พ้น”

 ผลของกรรมจากเจตนาฆ่าสัตว์ตัดชีวิตนั้นมีมาก สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงรู้-ทรงเห็นแจ้งโลกได้ตรัสไว้ มีปรากฏในที่มากแห่งในพระไตรปิฎก ซึ่งพอจะสรุปความได้ว่า ผู้มักเจตนาฆ่าสัตว์ตัดชีวิต เมื่อตายลงก็ไปเกิดเป็นสัตว์นรกอยู่ใน “สัญชีวนรก” ต้องได้รับความทุกข์ทรมานด้วยเครื่องทรมานอยู่ในนรกนั้นนานแสนนาน เมื่อเวรนั้นเบาบางลง ยังต้องไปชดใช้กรรมด้วยเครื่องกรรมกรณ์ใน “อุสสทนรก” ซึ่งเป็นนรกบริวารอีก จนกว่าจะพ้นเวรจากนรกถ้าเคยได้ทำคุณความดีในระดับมนุษย์ธรรม จึงจะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีก

 เศษของกรรมที่เหลือยังเป็นเหตุให้เป็นคนมีอายุสั้น หรือเป็นคนขี้โรค อ่อนแอ หรือถูกฆ่า ถูกทำร้ายร่างกายจากอาชญากรหรือโจรผู้ร้าย จากการสงคราม หรือจากอาวุธยุทโธปกรณ์ เครื่องทรมาน เครื่องทำลายล้างต่างๆ หรือประสบกับอุปัทวันตรายต่างๆ และ/หรือ ได้ประสบกับภัยธรรมชาติ เช่น อัคคีภัย อุทกภัย วาตภัย อย่างเช่น ภัย “สึนามิ”  หรือปฐวีภัย คือ ภัยจากแผ่นดินไหว/แผ่นดินถล่มทับ เป็นต้น ให้ต้องถึงพิกลพิการ หรือถึงชีวิตก่อนวัยอันสมควรได้
         
"พระราชญาณวิสิฐ (หลวงป๋า)"