เล่นหูเล่นตา-สาด | คมชัดลึก

ซอยหนึ่ง ออกจากซอกซอยไปตามถนนสายเล็กๆ รถคันสีขาวสะอาดของฉันถูกสาดจนเลอะเทอะและเปรอะเปียกจากทั้งมือซุ่มสาดและสาดซึ่งหน้าอย่างอุกอาจในระยะเผาขน แต่ก็มิได้ระคายขนบนผิวหนังเพราะมีกระจกกั้น กระจกไม่กันกระสุน แค่กันน้ำ แค่นี้ก็ถือเป็นระบบป้องกันภัยสูงสุดในหน้าเทศกาลสาดน้ำที่ผู้เสียหายไม่สามารถจับมือใครดมได้แล้ว แก๊งเด็กแว้นราว 50 คันออกสำแดงเดชกลางวันแสกๆ มีเด็กตัวเล็กๆ นั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าพ่อแม่หัวสีแสบตา… ทายาทเด็กแว้น! วัยไร้เดียงสาในตอนเด็กกำลังถูกสอนให้ “ร้ายเดียงสา” ในตอนโต สายพันธุ์แว้นจะยั่งยืนต่อไปถ้าไม่ตกแมงกาไซค์ตายเสียก่อน

 มีการตั้งขบวนสาดเป็นระยะตามแนวสองฟากฝั่งถนน คอยดักมอเตอร์ไซค์และรถยนต์ที่ผ่านไปมา มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ที่อาศัยอยู่ตามตึกแถวชวนคนในบ้านเล่นสาดน้ำหน้าบ้านดูน่ารักดี    

 อาตี๋ถือขันกวักน้ำสาดไม่ทันคนพี่ที่ถือสายยางฉีดใส่ไม่ยั้ง รอให้บิลค่าน้ำออกมาก่อนเถอะ อาม่ามึงด่าลั่นบ้านแน่!

 ชาวชุมชนออกจากซอกเล็กซอกน้อยที่เคยอยู่อย่างเงียบเชียบและเรียบง่ายในวิถีปกติมายืนรอสาดอยู่ตามขอบถนนอย่างที่ใครๆ เขาทำกัน บางรายมีวิธีการในการเล่นน้ำที่ดูจะ “เหนือๆ” เหนือผู้คนเดินถนนและเหนือวิสัยปกติของสามัญชน ระบายปมเขื่องออกมาตามเทศกาล ผมสีทอง สีแดง สีแสบสันที่ดูอย่างไรก็ไม่ใช่เกาหลี สาวน้อยวัยรุ่น 13-14 นุ่งยีนสั้นเสมอจ… สวมเสื้อสายเดี่ยวพับชายเสื้อขึ้นทบสบชายยกทรง ถ้าหุ่นดีก็น่าดู พอเพลินๆ เจริญตาของหนุ่มๆ ที่ผ่านไปมา แต่ถ้าทั้งดำ ทั้งล่ำ ทั้งหลาม ยืนดิ้นอยู่กลางถนนคนจะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นพรีเซ็นเตอร์ถังแก๊สรุ่น 18 กิโลของ ปตท. ส่งผลให้สายตาเสื่อมเร็วกว่าที่ควรจะเป็น … น่ากลั๊ว… น่ากลัว! แต่สั้นขนาดนั้นแต่งกายไม่ถามยายบ้างเลยนังหนู

 ความสนุกและความเปียกแฉะไหลลามข้ามมากลางถนน คนบางกลุ่มตั้งจุดสกัดขึ้นมาโดยปราศจากกรวยยางสีส้มและเจ้าหน้าที่ชั้นสัญญาบัตร มีเพียงกลุ่มวัยรุ่นหัวหลากสีมายืนบล็อกรถมอเตอร์ไซค์ของสาววัยรุ่นที่บังเอิญโชคร้ายผ่านมาใช้เส้นทางนี้ นอกจากน้ำในถังกับขันพลาสติกที่เป็นอุปกรณ์มาตรฐานในการสาดแล้ว อุปกรณ์เสริมที่ถูกต้องตามกติกาแต่ถูกลักไก่ใช้เล่นตุกติกคือ “ดินสอพอง” ที่ใครบางคนให้นิยามมันในเทศกาลสาดน้ำว่า “อุปกรณ์จับนม!” พวกฉวยโอกาสจะใช้ดินสอพองป้ายแก้มแล้วเลยไปแปะนม เคยแต่เห็นกับตาแต่ไม่เคยเจอกับตัว ถ้าเจอคงจะเปลืองดินสอพองน่าดูเพราะป้ายผิดคิดว่าเป็นนม ที่แท้… พุง (ออกจะนำนมไปขนาดนั้น) อย่ามากล่าวหาผู้เสียหายว่าใส่คอกว้างดูเชิญชวนให้ป้ายแปะ สิทธิส่วนบุคคลกลางวันแสกๆ เมษาร้อนตับจะแตกจะให้ใส่คอเต่าหรือไง?

 รถแล่นขึ้นสะพานข้ามถนนสาย “ธุรกิจ” ในตอนกลางวัน “ธุรเกย์” ในตอนกลางคืน… ถนนสีลม เวลานี้ถนนทั้งสายกลายเป็นธุรกรรมของความชุ่มฉ่ำซึ่งถูกครอบงำโดยมือเปล่าและมือปืน (ฉีดน้ำ) มากมายจนลายตาไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ทั้งหญิงและชาย แท้และเทียม ไทยและเทศ กับเทศกาลที่ไม่แยกเพศ เชื้อชาติ และชนชั้น สแกนคร่าวๆ ด้วยตาเปล่าก็รู้ได้ว่าจำนวนผู้หญิงมีมากกว่าผู้ชาย จนผู้ชายก้ามปูบางนาย (นาง) ส่งสายตาค้อนและค่อนขอดขึ้นซับไตเติ้ลภาษาไทยว่า

 “พวกชะนีแห่มาทำอะไรกันที่นี่ยะ”

 ความเปียกปอนปะปนกับความสนุกสนานอย่างไร้ขีดจำกัด… ไร้ขีดจำกัดขนาดที่หลังจากนั้นมีข่าวออกทางทีวีประกาศจับชะนีน้อย เอ๊ย! วัยรุ่น 3 คนที่บังอาจสร้างความเสื่อมเสียให้แก่วัฒนธรรมอันดีงามของไทยด้วยการเปลือยอกเต้นกลางถนนสีลม แล้วเผยแพร่สู่สายตาชาวโลกผ่านระบบอินเทอร์เน็ต Wi-Fi ทางยูทูบ (Youtube) จนผู้หลักผู้ใหญ่ส่ายหน้าด้วยความอับอายและเอือมระอาต่อพฤติกรรมวัยรุ่นไทยนางนั้น น้องหนูคงจะสนุกหรือเพ้อเพราะโดนแดดเผาและน้ำสาดสลับกันจนละเมอคิดว่าเป็นงานมาร์ดิกราส์ (Mardi Gras) หรือ คาร์นิวัล (Carnival) ที่จัดกันกลางถนนจึงใจกล้าออกมาโชว์ของร้อน ชาวสีม่วงบางคนค่อนว่าเสื่อมเสียวัฒนธรรมก็อีกเรื่อง แต่ที่เคืองก็เพราะว่า “นี่มันถนนสีลมใครให้ชะนีโชว์นมยะ?” ถ้าผู้ชายถอดเสื้อโชว์กล้ามหน้าอกกับซิกแพ็กป่านนี้คงไม่เกิดเรื่อง เชอะ! ผิดที่ ผิดถิ่น จริงๆ นะน้องชัชนี… เอ่อ… อันนี้ก็ต้องเข้าใจว่าถิ่นใครนะคะคุณน้อง

 2-3 วันที่ฉันขับรถผ่านไปมาบนถนนสายนั้นสายนี้ ไม่ได้ไปร่วมเทศกาลกับใคร แค่ออกหาอาหารยาไส้ ถนนสายต่างๆ โล่งจนอยากจะออกไปตีลังกาทำซัมเมอร์ซอลท์ (Summersault) กลางถนนแต่ไม่มีแรงเพราะหิวจะเป็นลม ของกินช่างขาดแคลน ร้านรวงช่างแร้นแค้นต่างปิดประตูติดป้าย “หยุด” เพื่อให้พนักงานและคนงานได้กลับบ้านไปเล่นสงกรานต์และรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ กลิ่นหอมของน้ำอบไทยลอยดอกมะลิในขันเงินใบเขื่องกับคำอวยพรของบุพการีและผู้หลักผู้ใหญ่ที่อวยพรให้ขณะที่น้ำไหลผ่านมือท่าน เกิดเป็นมงคลจากการแสดงความกตัญญูกตเวที ผู้คนในชนบทต่างหาผ้าใหม่ ทั้งผ้านุ่ง ผ้าโสร่ง และเสื้อให้ผู้ใหญ่ได้เปลี่ยนชุดใหม่ต้อนรับวันปีใหม่ของคนไทยเราที่มีมานาน นี่รึเปล่าที่เป็นหัวใจของเทศกาลสงกรานต์มากกว่าแค่ปิดถนนแล้วสาดน้ำปล่อยพ่อแม่แก่เฒ่าให้เฝ้าบ้าน…

 ใครหลายคนอาจถูกสาดโดยเจตนาหรือประมาทจนเย็นฉ่ำกันทั่วหน้า ส่วนฉันขอสารภาพว่า “แห้ง” สบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ฉันก็ไม่เคย “โดน” (สาด) สักที เพราะไม่ชอบอะไรเปียกๆ ชื้นๆ ไม่ชอบคนแปลกหน้าที่มาทำให้ “แฉะ”

 ดังนั้นเวลาออกนอกบ้านฉันจึงไม่แต่งหน้าซึ่งช่วยเพิ่มความขลัง (น่ากลัว) แล้วตีหน้าเฉยชายังกับว่าเพิ่งกลับมาจากเชงเม้ง หน้ามึน หน้ามัน หน้าไร้อารมณ์ขนาดนั้นก็สมควรแล้วที่จะต้อง “แห้ง” ต่อไปและตลอดไป เป็นคนไม่ถูกกับเทศกาลใดๆ มาตั้งแต่เกิด ขี้เกียจเบียดเสียดและแก่งแย่งความสุข จัดเป็นคนนอกฤดูกาลโดยแท้ ว่างเมื่อไหร่ขอกลับไปรับใช้เตี่ยกับแม่แค่นั้นก็พอทำให้หัวใจชุ่มชื่นขึ้นมาได้   

 สาดครั้งนี้จึงแห้งแต่ตัว หัวใจไม่เคยแล้ง สาดกันให้สนุก สุขกันให้สนั่น… สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ

เจนนิเฟอร์ คิ้ม