พอแล้วรวย - ทางรอดสังคมไทย ฝากไว้กับ 40 ราชภัฏ (2) | คมชัดลึก

 การจัดงานครั้งนี้อาจารย์ยักษ์ตั้งใจว่าจะสะท้อนให้เห็นวิถีแบบบ้านเราแต่เดิมที่ทำให้เกิดความสุขความสมบูรณ์และความพอเพียงมาแต่โบราณ ซึ่งเกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับการกำเนิดของมหาวิทยาลัยราชภัฏในฐานะมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น

 หากย้อนกลับไปพิจารณาถึงกำเนิดของมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่งจะพบว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏมีรากฐานมาจากการเป็น“โรงเรียนฝึกหัดครู” ที่กระจายตัวอยู่ทั่วประเทศต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยครู” และได้รับพระราชทานนาม “ราชภัฏ” จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ให้เป็นชื่อประจำสถาบันพร้อมทั้งพระราชทานตระพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 9 ให้เป็นตราประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่ง

 ความข้างต้นนี้มีความหมายที่ยิ่งใหญ่ และเหล่าบรรดาชาวราชภัฏก็ตระหนักถึงภารกิจที่ตัวเองได้รับมอบหมายไว้ในฐานะที่พระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานนาม “ราชภัฏ” อันมีความหมายถึง “คนของพระราชา” และตราประจำมหาวิทยาลัยนั้นก็ได้รับพระราชทานตราประจำรัชกาลของพระองค์มาใช้เป็นตราประจำมหาวิทยาลัย

 อีกทั้งยังได้รับมอบหมายภารกิจที่โดดเด่นและมีอัตลักษณ์คือการเป็น “มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น” ประกอบกับการกระจายตัวอยู่ทั่วประเทศถึง 40 แห่ง อันเปรียบเสมือนการยึดฐานที่มั่นของชาติไว้โดยรากฐานการเป็นวิทยาลัยครูอยู่แล้ว การที่จะทำหน้าที่สืบทอดภูมิปัญญาที่คนรุ่นเก่ารักษาเอาไว้ ที่นับวันจะหลงเหลืออยู่เพียงน้อยและกำลังจะหมดไปด้วยความชำนาญของความเป็นผู้ฝึกสอนครูและความรู้เชิงวิชาการเพื่อยกระดับความรู้แบบบ้านบ้านภูมิปัญญาของชาวเราให้เท่าและทัดเทียม กับความรู้และภูมิปัญญาสากล

 หากมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้งหมดจะตระหนักถึงจุดเด่นในข้อนี้ของตนและกำหนดตำแหน่ง(positioning) หรือจุดยืนของตนให้เด่นชัด กำหนดเป้าหมายที่จะพัฒนามหาวิทยาลัยเพื่อตอบสนองต่อความเป็นท้องถิ่นเพื่อรักษาผืนแผ่นดินให้คงอยู่ กำหนดทิศทางให้ชัดเจนโดยวางเป้าหมายที่ภารกิจ4 ข้อ ที่รับมา

 ตั้งใจที่จะทำงานถวายตามพระราชปณิธานของพระเจ้าแผ่นดิน โดยไม่วิ่งไหลไปตามกระแสไม่หลงไปกับการชี้นำของต่างประเทศมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่งก็จะทำหน้าที่เป็นที่พึ่งของท้องถิ่นเป็นหลักในการฟื้นฟูวิทยาการความรู้ผลิตบัณฑิตที่มีปัญญาไม่เห่อเหิมตามกระแส แต่ตั่งใจที่จะทำหน้าที่ทำนุบำรุงรักษาอดีตที่ยิ่งใหญ่ของแต่ละท้องถิ่นให้ฟื้นคืนกลับความมั่นคงมั่งคั่งไว้ได้    

 อาจารย์ยักษ์ย้อนคิดถึงภาพงานวิถีบ้านบ้าน ผ่านวิกฤติได้จริงที่ผ่านมาแล้วก็เห็นความสุขที่เกิดขึ้นกับคนที่มาร่วมงานความสุขนั้นเป็นเครื่องยืนยันชัดเจนว่าไม่มีอะไรที่เหมาะกับเรามากไปกว่าวิถีของเรารูปแบบชีวิตของเรา แม้จะบ้านบ้านไม่เลิศหรู แต่ก็มีคุณค่าและเป็นวิถีที่บรรพบุรุษดำเนินมาตลอดหลายร้อยหลายพันปีรักษาบ้าน รักษาเมืองไว้ได้ถึงวันนี้

 คำถามจึงฝากต่อไปยังเหล่าผู้นำและผู้บริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่ง ว่าพร้อมแล้วหรือยังที่จะมาร่วมกันเอาบ้านเอาเมืองให้รอด ด้วยการเดินหน้าพัฒนาท้องถิ่นด้วยหลักคิดและวิถีที่เหมาะกับสังคมไทย

"อาจารย์ยักษ์ มหาลัยคอกหมู"