คนรักหมา - ไอ้บู๊สิ้นลาย | คมชัดลึก

 ตอนนั้นเราอยู่กันพร้อมหน้ารวมทั้งเจ้าบู๊และเซ็กซี่บนระเบียงบ้านซึ่งปลูกใต้ถุนสูงเตรียมรับฤดูน้ำหลากอันเป็นปกติวิสัยของพื้นที่แถบนั้น น้องสาวภรรยาซึ่งก็เป็นคนรักหมาเหมือนกันยืนอยู่ตรงหัวบันไดกำลังคุยอยู่กับภรรยาผม

 จู่ๆ ไอ้บู๊ซึ่งนอนทอดอารมณ์อยู่อย่างไม่มีใครสนใจก็ลุกพรวดพราดขึ้น สายตามองไปข้างล่างจับจ้องอยู่ที่หมาประจำบ้านตัวหนึ่ง จากนั้นก็เดินตรงไปยังหัวบันไดซึ่งน้องสาวภรรยาผมยืนขวางอยู่ และเนื่องจากเธอกำลังเม้าท์กันอย่างออกรสจึงไม่ได้สนใจไอ้บู๊และไม่รู้ว่ากำลังขวางทางเสือผ่านอยู่

 ไอ้บู๊เริ่มออกอาการหงุดหงิดจนภรรยาผมสังเกตเห็นและกำลังจะอ้าปากบอกให้หลีกทางมันแต่ช้าไปเสียแล้ว ไอ้บู๊งับหมับเข้าให้ที่ข้อมือข้างหนึ่งของน้องสาวจนร้องเสียงหลงทำท่าตกใจขยับจะกระชากมือออกตามสัญชาตญาณ แต่ภรรยาผมร้องห้าม บอกให้เฉยๆ ไว้ เดี๋ยวมันก็ปล่อยเอง ซึ่งก็ตามสูตรครับ แค่เพียงชั่วอึดใจไอ้บู๊ก็อ้าปากปล่อยมือจริงๆ พวกเราถอนหายใจโล่งอก

 แต่แล้วลูกสาวของผมตอนนั้นอายุได้ประมาณ 2 ขวบก็เดินต้วมเตี้ยมไม่รู้เรื่องราวออกจากประตูบ้านเพื่อมาที่นอกชาน สวนทางกับเจ้าบู๊ซึ่งยังคงหัวเสียสุดขีดอยู่พอดี ทุกคนแทบจะไม่หายใจ ภรรยาผมขยับปากจะร้องเตือนลูกสาว แต่เจ้าบู๊ถึงตัวลูกสาวเราเสียแล้ว...

 เจ้าบู๊รี่เข้าใส่ลูกสาวเราทันที ตายังคงขวางแบบอารมณ์ร้ายเต็มที่ มันสาวเท้าเข้าไปใกล้แล้วหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า เขี้ยวขาวเป็นประกายอยู่ระดับใบหน้าของแม่หนูน้อยสุดสวาทขาดใจของพวกเรา...

 และทันใดนั้น ก่อนที่ใครจะทันขยับตัวเพื่อทำอะไรสักอย่าง...

 ลูกสาวผมก็เงื้อมือขวาข้างถนัดแล้วตบเปรี้ยงลงไปกลางกบาลไอ้บู๊อย่างถนัดถนี่ แต่ก็คงไม่รุนแรงอะไรนักตามวัยของเธอ...

 ทุกคนตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก !!!

 แต่แล้วที่พวกเราได้เห็นก็คือ ไอ้บู๊รีบหมอบลงกับพื้นทันที หูลู่ลงแนบกระหม่อมหางตกลงอันเป็นภาษากายแสดงอาการยอมจำนนของหมาทั่วโลกนั่นเอง ลูกสาวผมยกขาขวาขึ้นแล้วนั่งทับเป็นบนหลังไอ้บู๊ซึ่งมันก็ยอมโดยดุษฎี

 และนี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เห็นอาการคุ้มดีคุ้มร้ายพาลหาเรื่องชาวบ้านชาวเมืองเวลาอารมณ์เสียของมัน

บัญชร ชวารศิลป์