คนรักหมา-คุณปู่และน้องสาวของไอ้บู๊ | คมชัดลึก

 เช้าวันแรกที่ทั้งสองท่านมาอยู่ ขณะที่ผมกำลังช่วยภรรยาทำกับข้าวเช้าก่อนไปทำงาน พ่อซึ่งเพิ่งเดินกลับจากเดินออกกำลังที่สนามฟุตบอลของค่ายซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านก็กลับมาบ่นให้ฟังว่าค่ายทหารนี่หมาชุมจริงๆ พรุ่งนี้ต้องหาไม้เท้าหรือไม้ถือไปด้วยสักอันหนึ่ง เอาไว้ไล่หมาที่มาเห่าไล่ ผมก็รับปากว่าจะหามาให้ ส่วนภรรยาผมแนะนำไปไกลกว่านั้น คือให้ชวนเจ้าบู๊ไปเดินเล่นด้วย

 รุ่งเช้าถัดมา ก่อนที่พ่อผมจะเดินออกนอกประตูรั้วพร้อมไม้กันหมาในมือก็หันมาพูดกับไอ้บู๊ว่า ไปเดินเล่นด้วยกันไหม เท่านั้นแหละ ไอ้บู๊ก็ร้องครับผม รีบขมีขมันลุกขึ้นอย่างเต็มใจแล้วเดินขนาบข้างคุณทวดของมันไปทันที วันรุ่งขึ้นต่อมา พ่อไม่ได้หยิบไม้กันหมาไปด้วย บอกกับเราว่า ไอ้บู๊ตัวเดียวก็พอแล้ว !!!

 หลังจากนั้นเป็นต้นมา ภาพชายสูงอายุกับหมารูปร่างกำยำขนมันปลาบเดินเคียงคู่รอบสนามฟุตบอลท่ามกลางอากาศสดชื่นยามเช้าก็เป็นที่คุ้นตาของผู้คนในค่ายโคกกะเทียมแห่งนั้น

 พ่อกับไอ้บู๊สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะไปไหนก็จะมีไอ้บู๊ติดสอยห้อยตามเป็น “หมาคนสนิท” ดูแลรับใช้ใกล้ชิด ทำให้ผมรู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้างเป็นบางครั้ง เพราะนับแต่จบจากโรงเรียนนายร้อยมาแล้วเร่ร่อนไปทั่วทั้งในและนอกประเทศทำให้ไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับพ่อของตัวเองเช่นนี้เลย

 สำหรับอาการคุ้มดีคุ้มร้ายเวลาหงุดหงิดถูกขัดใจแล้วเป็นต้องหาแขนหาน่องคนงับแก้กลุ้มนั้น ตอนแรกทีเดียวผมก็เป็นห่วงกลัวจะไปงับแขนพ่อเข้า ปรากฏว่าไม่มีเหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้นเลย แต่ไม่ได้หมายความว่าอารมณ์ร้ายพาลหาเรื่องชาวบ้านจะหมดไป เพราะวันร้ายคืนเลวมันเกิดหงุดหงิดขึ้นมาก็ยังคงเที่ยวงับแขนเด็กในบ้านและขย้ำคอแม่เซ็กซี่ของตัวเองอยู่บ่อยๆ แต่เรื่องเช่นนี้กลับไม่เคยเกิดกับพ่อผมเลยแม้แต่ครั้งเดียว ราวกับมันจะรู้ว่า นี่คือญาติผู้ใหญ่สูงสุดที่มันจะต้องให้ความเคารพและดูแลเอาใจใส่อย่างดีที่สุด จนกระทั่งต่อมาภรรยาผมก็คลอดลูกสาวคนแรกออกมา วันแรกที่ผมอุ้มแม่หนูน้อยลงมาจากรถนั้น ทั้งไอ้บู๊และเซ็กซี่ต่างมารุมล้อมดูด้วยความตื่นเต้น ผมลดเบาะลงต่ำพอให้ทั้งสองได้เห็น กะพอให้ได้กลิ่นอยู่ห่างๆ ไม่ใกล้เกินไปแล้วบอกมันว่า...น้องนะบู๊ น้องนะเซ็กซี่

 ทั้งสองตื่นเต้นกันยกใหญ่โดยเฉพาะเจ้าบู๊ เพราะมันหันมางับพร้อมส่งเสียงขู่แม่เซ็กซี่ของมันที่มาพันแข้งพันขาแย่งกันดูน้องจนมันรำคาญ
 ไอ้บู๊คงรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่านี่คือสิ่งมีค่าที่สุดอีกสิ่งหนึ่งของครอบครัวเรา ซึ่งมันจะต้องร่วมรับผิดชอบดูแลด้วย

บัญชร ชวาลศิลป์