กอด"ปะการัง"ให้หายเหนื่อย | คมชัดลึก

ที่แสงสว่างในยามกลางวันจะสาดส่องลงไปได้จะสวยงามเหมือนในช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมา แต่เมื่อพบความจริงความสวยงามของใต้ท้องทะเลลดลง ทำให้เกี่ยวประหวัดนึกถึงกรมอุทยานแห่งชาติฯ ประกาศปิดพื้นที่บางส่วนภายในอุทยาน 7 แห่ง คือ อุทยานแห่งชาติเจ้าไหม จ.ตรัง บริเวณเกาะเชือก อุทยานแห่งชาติเกาะเภตรา จ.สตูล บริเวณเกาะบุโหลนไม้ไผ่ อุทยานแห่งชาติตะรุเตา จ.สตูล บริเวณเกาะตะเกียง เกาะหินงาม เกาะราวี หาดทรายขาว และเกาะดง อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร บริเวณเกาะมะพร้าว

 อุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี บริเวณแนวปะการังบริเวณหินกลาง อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ จ.พังงา บริเวณอ่าวจาก อ่าวแม่ยาย เกาะมังกร เกาะตอรินลา และ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน จ.พังงา บริเวณอ่าวไฟแวป  และ อีส ออฟ อีเด็น ว่าจะโยงใยมาถึงทะเลอ่าวไทยฝั่งนี้หรือเปล่าหนอ แล้วความคิดก็แว้บมาว่าขอมีเวลาว่างอีกครั้ง จะขอไปดำน้ำตื้นในหมู่เกาะทางใต้เพื่อสำรวจความสวยงามให้ได้ข้อกระจ่างสักครั้ง

 แล้วก็ได้โอกาสกับการหาคำตอบ เมื่อ ททท. ภาคใต้ ชักชวนให้ไปสำรวจบริเวณหมู่เกาะสุรินทร์ ที่มีหลายจุดที่ถูกสั่งปิดเพื่อการฟื้นฟูของปะการังฟอกขาว พร้อมกับไปร่วมฟังการเสวนาของทั้งหน่วยงานที่รับผิดชอบ และ เจ้าของกิจการท่องเที่ยวในเขตภาคใต้ในเรื่อง "เรียนรู้ กู้วิกฤติฟอกขาวอย่างยั่งยืน" จึงทำให้ไม่ชักช้าตอบรับเพื่อความกระจ่างแจ้งทันที และในช่วงที่นั่งฟังการเสวนาแต่ละฝ่ายโทษกันไปโทษกันมา จนนึกอยากออกไปหยิบไมค์แล้วบอกว่า "ช่วยกัน กอด" ปะการังให้หายเหนื่อย" ดีกว่าไหม" ดีกว่าจะโยนความผิดใส่กันแบบนี้ มันไม่ช่วยให้ดีขึ้นสักนิดนะ

 และก็ถึงเวลาหาคำตอบเมื่อเดินทางถึงหมู่เกาะสุรินทร์ในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น ก่อนขึ้นเรือก็มีไกด์ที่มาคอยแนะนำเรื่องราวการใช้ชีวิตในเกาะอย่างถูกต้องและเหมาะสม เพื่อช่วยกันอนุรักษ์ธรรมชาติเหล่านี้ให้คนรุ่นหลังมีโอกาสมาเติมเต็มความสุขอย่างที่เราๆ ได้รับ ได้ยินจากไกด์แนะนำก็คิดอีกว่า "เอ ก็ดูแลให้ข้อคิดกันอย่างนี้ แล้วเหตุฉะไหนคนถึงยังยืนขนมปังให้ปลาเวลาลงไปดำน้ำตื้น หรือยืนเหยียบปะการังกันได้นะ"  แล้วคำตอบก็มาจากไกด์นั่นแหละที่บอกชัดเจนว่า ใช่ว่าทุกบริษัทจะดูแลกันอย่างนี้ เพราะธุรกิจก็ย่อมมีการแข่งขันและต่างบริการอย่างสุดใจเพื่อให้นักท่องเที่ยวประทับใจและกลับมาอีกในครั้งต่อไป

 นั่นเองจึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เห็นขนมปังลอยอยู่ท่ามกลางหมู่ปลาตัวเล็กสีสวย หรือ นักท่องเที่ยวบางคนดำน้ำลงไปหยิบปะการังขึ้นมาอวด แม้กระทั่งเดินบนปะการังชนิดที่ว่าไม่คิดกันสักนิดว่า ปะการังนั่นคือสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีชีวิต ไม่ใช่ก้อนหินที่จะเหยียบยืนได้ทั่วๆ ไป สิ่งเหล่านี้ถือเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เกิดปะการังฟอกขาว นอกจากการเกิดผลกระทบจากธรรมชาติที่ว่าโลกร้อนขึ้น ส่งผลให้น้ำทะเลร้อนขึ้น

 แต่เมื่อเกิดธรรมชาติมนุษย์ตาดำๆ อย่างเราๆ ไม่มีโอกาสที่จะเขาไปแก้ไขในสาเหตุที่เกิดจากธรรมชาติ แต่สิ่งที่เกิดจากฝีมือเรานั่นแหละค่ะ ที่สามารถช่วยกันแก้ไข แก้ได้คนละไม้คนมือ เพราะหลังจากดำน้ำตื้นในหลายจุดที่เปิดให้ชมอยู่ของหมู่เกาะสุรินทร์ ทั้งบริเวณ อ่าวผักกาด หินแพหรือหินกอง และ อ่าวสัปรด ทั้งสามจุดเห็นได้ชัดว่าปะการังตายหมดแล้ว แต่ก็ยังมีฝูงปลาทั้งน้อยใหญ่อยู่อย่างมากมาย สีสันของฝูงปลาทำให้เราไม่เบื่อหนัก ยังตื่นตาตื่นใจ บางกลุ่มที่ไปดำน้ำตื้นในช่วงเช้ายังมาบอกว่ามีเต่าทะเลตัวใหญ่แวะมาทักทาย หรือนักท่องเที่ยวต่างชาติอีกกลุ่มที่โชคดีสุดๆ กับการได้เห็นปลากระเบน  และเมื่อผนวกกับความสวย ความใสของน้ำทะเล ก็ไม่ได้ทำให้เศร้าใจนัก และในระหว่างที่แหวกว่ายอยู่นั้นก็ส่งกำลังใจและระมัดระวังอย่างเต็มเหนี่ยวไม่ให้ไปรบกวนเจ้าถิ่นแต่อย่างใด

 อยากจะบอกว่าแม้วันนี้ปะการังจะเหนื่อยอ่อน จนต้องใช้ระยะหลายปีที่จะฟื้นฟูกลับมาเติมเต็มความสวยงามให้กับท้องทะเลอันดามัน สิ่งหนึ่งที่จะทำให้ปะการังฟื้นตัวเร็วขึ้น ต้องนับรวมเราทุกคนให้ช่วยกัน อย่ารบกวน อย่ารังแก ช่วยกันกอดปะการังให้หายเหนื่อยกันเถอะค่ะ และถึงแม้บางจุดจะปิดแต่ก็ยังมีความสวยงามในจุดอื่นที่จะให้เราได้สัมผัส อย่างที่ก่อนจะโบกมือลาจากพังงา ก็ยังได้แวะเวียนล่องเรือชมป่าไทรที่มีอายุกว่าร้อยปีที่คลองสังเหน่ อ.ตะกั่วป่า ความสดชื่นของธรรมชาติ และความสวยสดของนกป่าที่หาดูได้ ณ ที่นี้นั่น เติมเต็มได้อย่างอิ่มใจก่อนขึ้นเครื่องบินกลับเมืองกรุงได้อย่างดีทีเดียว