เกาที่คันวันเสาร์/ 6 ธ.ค.51 | คมชัดลึก

เกาที่คันวันเสาร์/ 6 ธ.ค.51 ยุคคนไร้ค่ามีราคาแพง การเมืองยังไม่ลงตัว ส่อแววชัดว่าบ้านเมืองจะยังต้องเผชิญวิบากกรรมอีกนาน คนก่อปัญหายืดเยื้อ ปิดกั้นทางออกก็ไม่ใช่คนบ้านป่าเมืองเถื่อนจากไหน แต่เป็นพวกอาศัยแผ่นดินนี้เกิดทั้งนั้น ไร้จิตสำนึก มีความกล้าหน้าด้าน แย่งกันรับบทคนเนรคุณ แต่ดันเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ทรงเกียรติ ไร้คุณค่า แต่การเมืองช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ทำให้คนกลุ่มหนึ่งใช้วิกฤติเป็นโอกาสทอง สร้างตัวเองให้มีราคา ต่อรองกันถึง 40 ล้านบาทต่อหัว นั่นเป็นจำนวนเงินซื้อตัว เซ็งลี้การจงรักภักดีต่อนายจ้าง แต่พร้อมจะแปรผันถ้ามีรายใหม่เสนอค่าหัวแพงกว่า และผลประโยชน์เย้ายวนกว่า ลืมคนเสียภาษี และผลประโยชน์ของชาติ เห็นบ้านเมืองเป็นบ่อเงินบ่อทอง ขุดเท่าไรไม่หมดสิ้น เสวยสุขในทะเลน้ำตาประชาชน ค่าตัว ต่อรองกันในราคา 40 ล้านบาท จริงหรือไม่ มากน้อยกว่านั้น ไม่สำคัญ ชาวบ้านทั่วไปทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำ เป็นเหยื่อคำลวงนักเลือกตั้งคงนึกไม่ถึงว่ากากเดนสังคมจะหาเงินได้ง่ายดายปานนั้น หญิงโสเภณีสวยหยาดเยิ้มเพียงใด นอนทอดกายให้ชายหื่นเชยชมดับตัณหา ต้องใช้เวลานานจากวัยสาวรุ่นกระเตาะจนหมดราคา ยังหาเงินไม่มากขนาดนั้น เว้นเสียแต่ไปเจออาเสี่ยหลงรักหัวปักหัวปำ เอาไปเลี้ยงดู สู้ผู้ทรงเกียรติ โสเภณีการเมืองไม่ได้ ใช้โทรศัพท์มือถือต่อรองค่าตัว ว่าจะไปเดี่ยวหรือไปหมู่ ไม่กระมิดกระเมี้ยนจนสื่อเอามาป่าวข่าวบอกชาวบ้านให้รับรู้พฤติกรรมขายตัวหากิน ปลิ้นปล้อนว่าทำงานเพื่อชาติ ช่วงนี้พวกผู้ทรงเกียรติเสือหิววิ่งเต้นกันตีนขวิด เมื่อบ้านเมืองไร้ผู้นำ และยังไร้ทางเลือก ทำให้พวกมีชนักปักหลังลาย มีทั้งแผลเปื่อย แผลสด ตั้งความหวังจะได้เป็นนายกฯ ไม่เจียมตัว ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงา ชื่อผู้มีความหวังถูกพรรคพวกนำเสนอมาแต่ละคนนั้น ถ้าไม่เป็นสุดยอดยี้ผีไม่รับเข้าร่วมป่าช้าแบ่งที่ให้ฝังหรือเผา ก็ล้วนเป็นกากเดนการเมือง ชาวบ้านเห็นหน้าแล้ว ถ้าไม่สิ้นหวังก็ปลงตก สุดจะบอกได้ว่าทำไมบ้านเมืองไม่สิ้นเวรกรรม "ถ้ามีแต่พวกนี้ ไม่ต้องมีนายกฯ ก็ได้โว้ย" อยู่ไปแต่ละวันอย่างนี้ ให้ข้าราชการบริหารบ้านเมืองต่อไป ยังเสี่ยงต่อการล่มจมน้อยกว่าปล่อยให้พวกเสือหิวไร้ยางอายยกโขยงเข้ามาปล้น มีเสียงเตือนจากมวลชนเพิ่งเลิกชุมนุมไปหยกๆ ว่าอย่าเลือกกากเดนยี้หุ่นเชิดหน้าใหม่เข้ามาให้ก่อวิกฤติบ้านเมืองไม่จบสิ้น ก็ยังไม่ฟัง ความผยองในการกุมอำนาจรัฐ ทำให้นักการเมืองไม่สนใจความรู้สึกของชาวบ้าน ยังดันทุรังดันหลังพวกไร้คุณค่าให้นั่งเก้าอี้ผู้นำประเทศ กะว่าเมื่อตัวกูอยู่ไม่ได้ พวกเอ็งก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่เป็นสุข ! ด้วยเหตุนี้บ้านเมืองจึงไม่สิ้นเคราะห์ พวกเสือหิวทะเยอทะยานในตำแหน่งรับอาสาจะสร้างความเดือดร้อนต่อไป ขอให้ได้เป็นนายกฯ สักครั้งในชีวิต จะนานไม่กี่วันหรือสัปดาห์ไม่สำคัญ ตกเก้าอี้ อาภัพอับวาสนา ถูกชาวบ้านขับไล่ ก็ยังมีพวกประจบสอพลอเรียก