เมื่อฉันเป็นพ่อค้าขายกล้วยไม้ | คมชัดลึก

  มีคนเก็บกล้วยไม้ป่าภายในประเทศเอามาขายส่งต่างประเทศ ดังนั้นภายในจิตวิญญาณของฉันที่มีอิสระ ย่อมตระหนักดีว่าการจะรู้ความจริงในเรื่องนี้ได้อย่างลึกซึ้ง ตัวเองจะต้องก้าวเข้าไปคลุกคลีอยู่กับผู้คนในสภาพดังกล่าว

 ดังนั้น ฉันจึงคิดที่จะก้าวเข้าไปเป็นผู้เก็บกล้วยไม้จากป่ามาขายส่งต่างประเทศเช่นเดียวกันกับคนเหล่านั้น

 พฤติกรรมเท่าที่ได้กล่าวมาแล้ว หากลงมือปฏิบัติ ธรรมชาติของมนุษย์ย่อมรู้ได้ว่า การที่ฉันก้าวเข้าไปเป็นพ่อค้าเก็บกล้วยไม้ป่าขายส่งต่างประเทศนั้น คนที่ค้าขายอยู่เก่าย่อมสามารถหยั่งรู้ความจริงได้ว่า “ตัวฉันเองกำลังทำในเรื่องนี้เพื่อหวังที่จะศึกษาหาความรู้และนำมาใช้ในการขัดขวาง ไม่ว่าจะเป็นวิธีการใดก็สุดแล้วแต่”

 ดังนั้น การที่ชีวิตฉันได้ก้าวเข้ามาเกี่ยวข้องกับวงการกล้วยไม้ของไทยในช่วงนั้น คนกลุ่มเก่าจึงมีการต่อต้านแทบทุกแง่ทุกมุม

 แม้แต่การให้บริการอบรมกล้วยไม้แก่ประชาชน หลายคนก็จับได้ว่าฉันไม่มีความจริงใจต่อคนกลุ่มเดิม หากต้องการศึกษาหาความรู้เพื่อนำมาใช้ต่อต้าน

 จากสาเหตุดังกล่าว ในช่วงที่ฉันก้าวเข้ามาเป็นพ่อค้าขายกล้วยไม้ ทั้งๆ ที่ตัวเองได้ให้บริการฝึกอบรมผู้สนใจ อีกทั้งยังนำคนเหล่านี้มาซื้อกล้วยไม้ถึงที่สวนของเขา แต่แล้วในที่สุดตัวฉันเองก็ได้ยินเสียงพูดกล่าวร้ายป้ายสีฉันว่า “อาจารย์ระพีก็เก็บกล้วยไม้ป่ามาขายส่งนอกเหมือนพวกเขาด้วย”

 ฉันพยายามเอาชนะคนเหล่านั้นด้วยความดี หลายครั้งหลายหน เวลาว่างจากงานประจำ เย็นๆ ค่ำๆ ฉันมักเดินเข้าไปเยี่ยมผู้คนเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่วายที่จะถูกกล่าวร้ายข้างหลัง ทำให้ตัวฉันเองเริ่มรู้สึกได้ว่า “คนเหล่านี้เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ขาดความจริงใจต่อฉัน คงมีแต่การนินทาว่าร้ายลับหลังมาตลอด”

 ฉันได้นำปฏิบัติตามหลักธรรมที่ได้กล่าวฝากไว้ว่า “ถ้าตัวเราเองมีความรักความจริงใจอันหมายถึงความบริสุทธิ์ใจที่จะทำเพื่อส่วนรวมแล้ว ตัวเราเองก็ควรจะนิ่งเฉยเสีย หากมีความอดทนเพิ่มมากยิ่งขึ้น”

 อนึ่ง วิธีการค้าขายกล้วยไม้ของฉันนั้น ไม่เพียงแต่เพื่อหวังที่จะเรียนรู้ความจริงเท่านั้น หากมีวัตถุประสงค์ที่ต้องการกอบกู้แผ่นดินไทยโดยเริ่มต้นนำปฏิบัติจากงานกล้วยไม้ซึ่งเป็นงานขนาดเล็กไปก่อน ทั้งนี้ เพื่อหวังว่า “ตัวฉันเองต้องการเรียนรู้ความจริงเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการวางแผนและกำหนดวิธีการในการแก้ไขปัญหา”

"ระพี สาคริก"