ทฤษฎีปลูกฝังนักเรียนในมรรคแปด | คมชัดลึก

 “มรรคแปด” ของคำในเครื่องหมายคำพูดนี้เป็นโจทย์ที่ผู้สอนจะต้องสังวรระวัง วิเคราะห์จัดมรรคแปดให้สอดคล้องกับชีวิตของแต่ละวัยและภูมิปัญญาของแต่ละคน แต่ละกลุ่ม

 โรงเรียนยานนาเวศ เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร จัดเทศน์มหาชาติมหาเวสสันดรชาดก นิมนต์อาตมาให้ไปเทศน์กัณฑ์นครกัณฑ์ ซึ่งเป็นกัณฑ์ที่ ๑๓ คือเป็นกัณฑ์สุดท้าย ครูที่ติดต่อไปก็ขอให้เทศน์อริยสัจ 4 ตามโบราณประเพณีที่ปฏิบัติมา จึงถามถึงกลุ่มผู้ฟังว่า เป็นกลุ่มใด ก็ได้รับคำตอบว่า ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ ๖ และมีบุคคลภายนอกเข้าร่วมฟังด้วย

 เมื่อโจทย์ออกมา ๒ วัยเช่นนี้ก็ต้องเลือกเอาว่า จะเอากลุ่มใด ระหว่าง วัยรุ่น กับ วัยโรย จึงได้นำมรรคแปดมาวิเคราะห์ให้เหมาะแก่วัยเรียนวัยรุ่น ส่วนวัยโรยซึ่งประกอบด้วยครูและบุคคลภายนอก ก็ควรรู้แบบเดียวกับวัยเรียน แต่ควรให้รู้เพื่อ “ชี้แจง ชี้แนะ ชี้นำ” ให้เด็กเดินทางมรรค มิใช่ให้เด็กเดินแบกมรรค

 เพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านที่จะได้ทำ “ทิศทางแห่งมรรคแปด” แก่วัยเรียน วัยรุ่น เรียกโก้ๆ ว่าโรดแม็พก็ได้ ผู้ปกครองและครูควรวางแผนการเรียน การสอน ความประพฤติของวัยเรียนวัยรุ่นให้เดินเส้นทางมรรคแปด ดังนี้ (อ่านเฉพาะภาษาไทยก่อน แล้วค่อยดูภาษาบาลีในวงเล็บ ถ้าเป็นผู้นับถือศาสนาอื่นก็อย่าเอาภาษาบาลีไป และอย่ารังเกียจมรรคแปดของพระพุทธเจ้า ให้ทำใจเหมือนเราใช้ถนนซูเปอร์ไฮเวย์ร่วมกัน คือทุกคนใช้ได้ ปลอดภัย ถึงจุดหมายปลายทางได้เร็ว ประสบสิ่งที่มุ่งหวังตั้งใจ)

  ทฤษฎีปลูกฝังนักเรียนในมรรคแปด
 ปลูกฝังทัศนคติในการพึ่งพาคนอื่น-พึ่งพาตน (สัมมาทิฏฐิ)
 ฝึกฝนการเป็นคนช่างคิด-ช่างทำ (สัมมาสังกัปปะ)
 ฝึกพูดแต่คำน่ารัก และเป็นประโยชน์ (สัมมาวาจา)
  ฝึกไม่เป็นคนชั่วโฉดในการทำรายงาน-การบ้าน-สอบแบบทุจริต (สัมมากัมมันตะ)
 ดำรงชีวิตในระเบียบวินัย-ศีลธรรม-กฎหมาย (สัมมาอาชีวะ)
 ขวนขวายแบบพึ่งพาตนเอง (สัมมาวายามะ)
 เคร่งในเวลา-ตาราง (สัมมาสติ)
 ไม่ละวางในปณิธาน (สัมมาสมาธิ)

       มรรคแปด เป็นทางสำหรับเดินอันต่อเชื่อมถึงกัน ขอให้ ครู ผู้ปกครอง พระสงฆ์ วางแผนให้เด็ก “เดินบนมรรคแปด” เถิด อย่าให้เขา “แบกมรรคแปด” เลย

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"