เหลียวหน้าแลหลัง | คมชัดลึก

 เจ้าภาพได้นำหนังสือที่ผู้เขียนเคยเขียนไว้เมื่อ ๕๐ ปีก่อนมาเป็นบริบทพูดคุย มีบรรยากาศที่ดี ในหมู่ผู้คนที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของอินเดียศึกษา และขณะเดียวกัน ถือโอกาสเปิดตัวศูนย์ภารตศึกษาด้วย

 ที่จริงสถาบันวิจัยภาษาฯ ได้เปิดสอนหลักสูตรอินเดียศึกษาอยู่แล้ว ทำให้หนังสือเล่มนี้ ที่เล่าถึงประสบการณ์ในอินเดียเมื่อ ๕๐ ปีก่อนเป็นเนื้อหาที่พอเหมาะพอดีกับโอกาส

 ขณะนี้ อินเดียมีการพัฒนาที่ล้ำหน้าไปหลายช่วงตัว เมื่อ ๕๐ ปีก่อน เราแลกเงินรูปีละ ๔.๕๐ บาท เดี๋ยวนี้ รูปีละ ๖๘ สตางค์ 

 น้ำชาร้อนตามสถานีรถไฟเคยขายถ้วยละ ๑ แอนนา  เดี๋ยวนี้ เงินแอนนาก็เลิกใช้ไปแล้วด้วย
 เมื่อนั้น ค่าตรวจโรคครั้งละ ๑๖ รูปี บัดนี้ ครั้งละ ๑๕๐ รูปี
 เมื่อนั้น ค่าที่พักโรงแรม ๓๐-๕๐ รูปี บัดนี้ ๕,๐๐๐ รูปี

 บริบทที่หนังสือเล่มนี้กล่าวถึง ค่อนข้างที่จะเป็นเอกลักษณ์ที่น่าสนใจ กล่าวคือหนังสือที่เกี่ยวกับอินเดียทั่วไปจะเป็นบริบทวัฒนธรรมอินเดียที่ใช้ภาษาฮินดี  แต่จดหมายจากอินเดียเล่าจากบริบทที่ใช้ภาษาเบงกอลี 

 ในขณะที่ข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์มีเรื่องของการทุบป้ายที่ประกาศเขตไทย เขมร หรือแม้การรวมตัวประท้วงที่หน้ารัฐสภา  ชวนให้ไม่สบายใจ  สภาพเศรษฐกิจที่กำลังจะนิ่งก็กระเพื่อมตาม  เศรษฐกิจกระเพื่อม ก็พาการเมืองกระเพื่อม

 เตือนให้เราได้เห็นธรรมะอย่างเป็นรูปธรรมอย่างยิ่ง กล่าวคือ ทุกอย่าง อิงอาศัยกัน ทุกอย่างไม่เที่ยง
 นอนอ่านจดหมายจากอินเดียอาจจะทำให้ท่านผู้อ่านสบายใจขึ้นบ้าง ชั่วครั้งชั่วคราวก็ยังดี  ขอแนะนำค่ะ

"ธัมมนันทา"
www.thaibhikkhunis.org