
เก็บจินตนาการ "ลูก" ใส่กรุ "คุณแม่เอ็ม"
ด้วยความทรงจำอันทรงคุณค่าในวัยเยาว์ ที่มีคุณแม่คอยทำหน้าที่เก็บสะสมเอาไว้ทั้งในรูปแบบของภาพถ่ายและวัตถุสิ่งของ เมื่อยามเติบใหญ่จึงได้มีโอกาสย้อนกลับมาซึมซับวันวานอันแสนหวานด้วยตัวเอง ทั้งหมดนี้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ "เอ็ม" มณีสุดา ศิลาอ่อน ผู้ช่วยผู้จัดก
"น้องอายเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจมาตั้งแต่เด็ก เคยพาเขาไปดูงานศิลปะที่หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ แล้วเขาไปเห็นรูปวาดของเด็กๆ เวียดนาม บังกลาเทศ อินเดีย แล้วชอบกลับมาเลยเริ่มวาดรูป พอเขาเริ่มวาดรูปได้ เราก็เริ่มเก็บผลงานของเขา ลูกเห็นว่าเราเก็บยิ่งทำให้เขาอยากสร้างสรรค์ผลงานที่สวยมากขึ้น ตรงนี้ความตั้งใจของเขาก็เริ่มเพิ่มขึ้นด้วย จากนั้นก็ได้ครูศิลปะช่วยสอนทำให้เขามีผลงานที่สวยขึ้น อย่างวันเกิดของคุณพ่อ คุณแม่ ญาติพี่น้องเขาก็จะประดิษฐ์ของขวัญหรือการ์ดอวยพรให้ทุกปี ผลงานของลูกแต่ละคนจะแตกต่างกัน อย่าง "น้องอาย" จะมีความหลากหลาย "น้องแอ๊มพ์" ลูกชายชอบรถยนต์ เครื่องบิน ชิ้นงานเขาส่วนใหญ่ก็จะเกี่ยวกับพวกนี้ ส่วน "น้องอิน" จะตามพี่สาว รูปที่วาดจะออกแนวเจ้าหญิงหวานๆ จริงๆ ผลงานที่ลูกแต่ละคนทำมีเยอะมาก ถ้าเป็นแบบ 3 มิติที่เก็บยากเอ็มจะถ่ายรูปเก็บไว้แทน เพราะบางชิ้นก็จะสูญสลายไปตามกาลเวลา แต่ถ้าชิ้นไหนเก็บได้จะเก็บเอาไว้หมด อย่างรูปที่ลูกๆ วาดนอกจากติดที่บ้านซอยทองหล่อแล้ว บางส่วนจะขนไปประดับไว้ที่บ้านพักเขาใหญ่ด้วย" คุณแม่เอ็มเล่าอย่างออกรส
จะให้เล่าแค่ปากเปล่าเกรงว่าจะไม่ได้อารมณ์ร่วม สาวเอ็มไม่รอช้าขนผลงานศิลปะของลูกๆ เพียงส่วนหนึ่ง (ย้ำว่าแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น) ที่ทำเอาไว้ออกมาให้เราได้ยล ตั้งแต่ภาพวาดบนเฟรม การ์ดอวยพร งานเพ้นท์บนกระเป๋าผ้า สร้อยคอ สร้อยข้อมือ หมวก-กระเป๋าถักไหมพรม ขนมเค้กปูนปลาสเตอร์ และอีกสารพันชิ้นงานที่เห็นเป็นต้องร้องว้าว!!!...นี่หรือคือผลงานของเด็กวัยกระเตาะทั้ง 3 คน
"ลูกๆ ทำผลงานด้วยความตั้งใจให้เรา ถ้าเป็นของใช้พวกสร้อย กระเป๋าผ้า เอ็มจะเอามาใช้บ้างแต่ไม่ได้บ่อยเท่าไร อยากจะเก็บเอาไว้ให้เขาเห็นมากกว่า ของเหล่านี้มีคุณค่าทางจิตใจสำหรับเอ็มและลูกๆ เมื่อถ้าเขาโตขึ้น ตอนนี้เขาอาจจะยังไม่รู้ถึงคุณค่าหรอก เอ็มเป็นคนชอบเก็บเก็บทุกอย่าง ตั้งแต่รองเท้านักเรียนคู่แรกของลูก ชุดนักเรียนตัวแรก เพราะเป็นความทรงจำอันทรงคุณค่าทั้งของเราและของลูกที่มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
งานแต่ละชิ้นเราจะเห็นถึงความตั้งใจ ความพยายาม พัฒนาการของลูกไปพร้อมๆ กัน ไม่อยากให้ลูกเรียนอย่างเดียวอยากให้เขาได้ทำกิจกรรมไปด้วย เอ็มจะบอกลูกเสมอว่าคนที่เรียนเก่งไม่ใช่ทุกอย่างที่สังคมต้องการ ต้องเรียนพร้อมกับทำกิจกรรม เพราะชีวิตจริงเราต้องเจอคนมากมาย การทำกิจกรรมจะทำให้เขามีมุมมองอันหลากหลายสามารถแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้" คุณแม่ลูกสามเผยความรู้สึก
ใช่ว่างานศิลปะของลูกๆ จะมีคุณค่าแค่ให้เธอเก็บไว้ชื่นชมเท่านั้น แต่หลายครั้งที่งานศิลป์เหล่านี้เป็นแรงบันดาลใจ ให้เธอนำมาเป็นส่วนหนึ่งในการจัดกิจกรรมให้แก่ลูกค้าและสมาชิก ตามความรับผิดชอบในสายงานที่ทำ ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสิ่งเหล่านี้ได้สร้างความประทับใจให้แก่ลูกค้าและสมาชิกได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
"เคยมีครั้งหนึ่งเราจัดกิจกรรมที่เสถียรธรรมสถาน เป็นการสอนธรรมะที่ให้เด็กๆ ได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ จำได้ว่าเคยเห็นลูกวาดรูปในกระดาษสา เลยเอามาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในวันนั้น อีกครั้งหนึ่งเคยเห็นลูกทำการ์ด 3 มิติให้เรา ก็บอกทีมงานให้ประดิษฐ์การ์ด 3 มิติ ทุกอย่างที่ลูกทำให้บอกได้เลยว่าภูมิใจและดีใจมาก ใครที่มองว่าผลงานที่ลูกทำไม่สวยไม่มีคุณค่า ลองหันกลับมามองถึงความตั้งใจและความพยายามที่เขาทำให้เราประทับใจ แล้วจะรู้ว่าของเหล่านั้นมีคุณค่ามหาศาลเลยล่ะ" เอ็มกล่าวทิ้งท้าย
เรื่อง / ศรีพร เหล่าวณิชยา
ภาพ / สุกล เกิดในมงคล



