เหตุที่ฉันสนใจกล้วยไม้ (16) | คมชัดลึก

 ไม่เพียงแค่นั้น หากบางซองยังมีก้นบุหรี่ติดมาด้วย นี่แหละที่ฉันบอกไว้ว่า ความจริงสิ่งที่มันอยู่ในซองนั้นได้ฟ้องให้เรารู้ว่า “คนที่เก็บพันธุ์ข้าวส่วนใหญ่มีความสับเพร่าให้ปรากฏได้ชัดเจน” ดังนั้นแล้วจะให้เขาเชื่อใครกันแน่

 ต่อให้ละเอียดแค่ไหน ในที่สุดมันก็ส่งผลฟ้องให้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความสับเพร่าของมนุษย์มากกว่าความละเอียดจากการคัดพันธุ์ข้าว ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากฉันย้ายมาอยู่บางเขนและทำงานวิจัยเรื่องข้าวแล้วจึงทราบว่าที่บางเขนมีคนได้รับมอบหมายให้ทำงานวิจัยเรื่องข้าวอยู่ 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งหัวหน้ากลุ่มผ่านการศึกษามาจากยุโรปตะวันตก นั่นก็คือ ดร.พิตร ปัญญาลักษณ์ ซึ่งจบการศึกษามาจากสายพฤกษศาสตร์ จากฝรั่งเศส ซึ่งท่านผู้นี้คือผู้บังคับบัญชาของฉันโดยตรง

 ฉันรู้ว่า ดร.พิตร เป็นคนตรงและไม่มีรับลมคมในอะไรให้ต้องระแวดระแวง เพราะเป็นคนเปิดเผย

 นอกจากนั้นแล้ว ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ดร.พิตร ติดสงครามอยู่ในฝรั่งเศสทำให้กลับบ้านไม่ได้ จึงใช้เวลาส่วนหนึ่งเข้าไปทำงานอยู่ในโรงงานผลิตสุรารวมทั้งเหล้าองุ่น ซึ่งประเทศฝรั่งเศสมีชื่อเสียงในเรื่องนี้

 ดังนั้น นอกจาก ดร.พิตร จะทำงานวิจัยเรื่องข้าวอยู่ที่บางเขนแล้วยังเป็นที่ปรึกษาหรือผู้เชี่ยวชาญการชิมเหล้าของโรงงานบางยี่ขันด้วย

ส่วนอีกสายหนึ่งนั้นได้แก่ ดร.ขลุ่ย บุญสิงห์ กับเพื่อนอีก 2 คน คนหนึ่งคือ คุณสวัสดิ์ เชี่ยวสกุล ทั้งสองคนทำงานอยู่ที่กรมกสิกรรม ฉันทราบว่าทั้งคู่ทำงานเข้ากับคนได้ยาก ส่วนอีกคนหนึ่ง ได้แก่ ดร.สละ ทศสานนท์ ท่านผู้นี้มาจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 

 ทั้ง 3 คนเป็นเพื่อนคอเดียวกัน ฉันเข้าใจว่าบุคคลกลุ่มนี้ทำงานเข้ากับคนได้ไม่ง่ายจึงหาทางวิ่งเต้นเพื่อตั้งกรมใหม่ นี่ก็คือ “กรมการข้าว” บังเอิญ คุณสวัสดิ์ เชี่ยวสกุล เป็นเครือญาติกันกับ จอมพลผิน ชุณหะวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี  

ระพี สาคริก