คันฉ่องและโคมฉาย - หัวใจเศรษฐี (๘) ให้เกียรติคนทุกชนชั้น | คมชัดลึก

 ราชคฤห์เศรษฐีก็บอกว่า “เป็นไปแล้ว และพรุ่งนี้พระองค์จะเสด็จมา มาเสวยที่นี่” พอรู้อย่างนี้ คืนนั้นทั้งคืน อนาถปิณฑิกมหาเศรษฐีนอนไม่หลับ ในที่สุด เขาทนรอให้ถึงวันรุ่งขึ้นไม่ไหว นอนกระสับกระส่ายทั้งคืน เพราะอยากจะเฝ้าพระพุทธองค์ ข่มตานอนอย่างไรก็หลับไม่ลง ดังนั้น พอจวนรุ่งสางเขาจึงตัดสินใจมุ่งไปยังวัดของพระพุทธองค์ มหาเศรษฐีออกเดินทางตั้งแต่ตีสาม พอถึงตีสี่ เดินข้ามธรณีประตูวัดเข้าไป พอเท้าก้าวแรกเหยียบประตูวัด ก็ได้ยินเสียงร้องทัก “มาแล้วหรือ สุทัตตะ” ชื่อเดิมของท่านคือ สุทัตตะ  แต่เพราะเหตุที่ทุกวันท่านจะตั้งโรงทานบริจาคที่สี่มุมเมืองในกรุงสาวัตถี คนจึงเปลี่ยนสมัญญานามให้ท่านเสียใหม่เป็น “อนาถปิณฑิกมหาเศรษฐี” แปลว่า “เศรษฐีผู้ยินดีบริจาคก้อนข้าวแก่คนอนาถา” คือบริจาคเยอะมากจนกระทั่งได้ชื่อใหม่ว่าเป็น “พระผู้ให้” ประจำนคร

 พอสุทัตตะเศรษฐีเดินเข้าวัดไป เขาได้ยินเสียงทักว่า “มาแล้วหรือสุทัตตะ” จึงตกใจมากว่า ใครนี่บังอาจมาเรียกชื่อจริงของเรา ตามปกติคนทั่วไปจะเรียกท่านว่ามหาเศรษฐีด้วยความเคารพ ไม่มีใครกล้าเรียกชื่อจริงของท่านหรอก เพราะอะไร เพราะท่านเป็นผู้ใหญ่ ครั้นได้ยินใครสักคนมาเรียกชื่อจริง ท่านจึงติดใจมาก หันไปมองตามต้นเสียง ก็พบสมณะรูปหนึ่งกำลังเดินจงกรมอยู่ เขาน้อมตัวลงเข้าไปใกล้ๆ พลางถามว่า “ข้าแต่ท่านสมณะ ท่านคือใคร” พระพุทธองค์ก็ตรัสว่า “สุทัตตะ เราคือตถาคต เรารอเธอมานานแล้ว” ด้วยพระสุรเสียงที่มากด้วยความการุณย์และความคุ้นเคยอย่างยิ่ง ทำให้มหาเศรษฐีเกิดปีติเบิกบานมาก เขารู้สึกว่าตนเองได้รับเกียรติสูงสุดจากพระบรมครู   

 นี่คือตัวอย่างที่พระพุทธองค์ทรงให้เกียรติคนทุกชนชั้น ทรงให้เกียรติคนมาก เคารพในศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์มาก จะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ตาม เมื่อคนทุกคนมาเฝ้านี่ พระพุทธองค์จะทรงให้เกียรติมาก ซึ่งท่านอาจารย์พุทธทาสเมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็เป็นอย่างนี้ ครั้งหนึ่งท่านจำวัดอยู่ ยายซิ้มคนหนึ่งไปหาท่านพร้อมตะกร้า พลางถามจุกจิก โน่น นี่ นั่น มากมาย แต่แล้วพระอุปัฏฐากไม่ให้พบ พลางบอกว่า “ท่านอาจารย์จำวัดอยู่” คุณยายก็บอก “จำวัดก็ไม่เป็นไร ยายขอเดินดูรอบๆ” ยายก็ออกเดินดูรอบๆ กุฏิของท่าน แล้วก็ไปเหยียบใบไม้แห้งกรอบแกรบๆ จนท่านตื่นขึ้นมา แล้วท่านก็ครองจีวรออกมานั่ง ต้อนรับขับสู้ คุณยายดีอกดีใจกลับไป พระอุปัฏฐากท่านทำหน้าบึ้ง ท่านพุทธทาสถาม
“คุณโกรธใคร” 
“โกรธโยมคนเมื่อกี้ ผมห้ามแล้วไม่ฟัง ท่านอาจารย์จำวัดอยู่ คนเรานี่ก็เหลือเกิน”
“แล้วเขามาหาใคร”  
“มาหาท่านอาจารย์” 
“แล้วฉันโกรธไหม”
“ไม่โกรธครับ”
“แล้วเธอมาโกรธแทนฉันทำไม” 
 เห็นไหม ทั้งๆ ที่หลับอยู่ ถ้ารู้ว่ามีคนมาหา ก็ให้เกียรติ คนสำคัญของโลกเป็นอย่างนี้  เคารพคนเล็กคนน้อย เคารพคนทุกคน ไม่ได้เคารพคน ให้เกียรติคน เพราะถือว่า คุณคือลูกค้าของเรา แต่เพราะคุณคือมนุษย์ ผู้มีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์เสมอกันกับเรา 

"ว.วชิรเมธี"