ปฐมวัยของในหลวง | คมชัดลึก

สมัยยังทรงพระเยาว์ ทรงได้ค่าขนมอาทิตย์ละครั้ง และยังทรงรับจ้างเก็บผักผลไม้ไปขาย เมื่อได้เงินมาก็นำไปซื้อเมล็ดผักมาปลูกเพิ่ม ทรงฉลองพระเนตร (แว่นสายตา) ตั้งแต่พระชันษายังไม่เต็ม ๑๐ ขวบ สมัยพระเยาว์ทรงซนบ้าง สมเด็จย่าจะทรงลงโทษ จะเจรจากันก่อนว่า โทษนี้ควรตีกี่ที ในหลวงจะทรงต่อรองว่า ๓ ทีมากเกินไป ๒ ทีก็พอแล้ว ระหว่างประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์นั้น ระหว่างพี่น้องจะทรงใช้ภาษาฝรั่งเศส แต่จะใช้ภาษาไทยกับสมเด็จย่าเสมอ

 ทรงได้รับการอบรมให้รู้จัก “การให้” โดยสมเด็จย่าจะทรงตั้งกระป๋องออมสิน เรียกว่า "กระป๋องคนจน" เอาไว้ หากทรงนำเงินไปทำกิจกรรมแล้วมีกำไร จะต้องถูกเก็บภาษีหยอดใส่กระปุกนี้ ๑๐% ทุกสิ้นเดือนสมเด็จย่าจะเรียกประชุมเพื่อถามว่าจะเอาเงินในกระป๋องนี้ไปทำอะไร เช่น มอบให้โรงเรียนคนตาบอด มอบให้เด็กกำพร้า หรือทำกิจกรรมเพื่อคนยากจน

 ครั้งหนึ่ง ในหลวงกราบทูลสมเด็จย่าว่า อยากได้รถจักรยาน เพราะเพื่อนคนอื่นๆ เขามีจักรยานกัน สมเด็จย่าตอบว่า ลูกอยากได้จักรยาน ลูกก็ต้องเก็บค่าขนมไว้สิ หยอดกระป๋องวันละเหรียญ ได้มากค่อยเอาไปซื้อจักรยาน

 ช่วงเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทรงปั่นรถจักรยานไปโรงเรียนแทนรถพระที่นั่ง เล่ากันว่า กล้องถ่ายรูปกล้องแรกของในหลวงนั้น ทรงซื้อด้วยเงินสะสมส่วนพระองค์ เมื่อพระชนม์เพียง ๘ พรรษา

 พระอัจฉริยภาพของในหลวง มีพื้นฐานมาจากการเล่นสมัยทรงพระเยาว์ เพราะหากอยากได้ของเล่นอะไรต้องทรงเก็บสตางค์ซื้อเอง หรือประดิษฐ์เอง ทรงเคยหุ้นค่าขนมกับพระเชษฐา ซื้อชิ้นส่วนวิทยุทีละชิ้นๆ แล้วเอามาประกอบเองเป็นวิทยุ แล้วแบ่งกันฟัง

 สมเด็จย่าทรงสอนให้ในหลวงรู้จักการใช้แผนที่และภูมิประเทศของไทย โดยโปรดเกล้าฯ ให้โรงเรียนเพาะช่างทำแผนที่ประเทศไทยเป็นรูปตัวต่อ เลื่อยเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมเล็กๆ เพื่อให้ทรงเล่นเป็นจิ๊กซอว์

 ข้อมูลส่วนพระองค์ในวัยเด็ก กับวิถีชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง ที่ทรงนำเสนอในกาลต่อมา นับเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยแท้จริง ก็แหละการปลูกฝังชีวิตของมารดาผู้เอาใจใส่ใกล้ชิด เป็นรางวัลของชีวิตอันมีคุณค่าหาประมาณมิได้ ข้อสำคัญที่ต้องตระหนักไว้ก็คือ “เลี้ยงลูกให้ถูกวิธี ต้องทำความดีให้ลูกดู”

ท่านจันทร์  www.prajan.com