ผู้หญิงเสี่ยง...โรคพังผืดข้อมือ | คมชัดลึก

 พบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย มากถึง 80% สำหรับวัยที่มีความเสี่ยงสูงคือ ตั้งแต่อายุ 45 ปีขึ้นไป โดยคนไทยมีโอกาสเป็นมากกว่าชาวยุโรป และมักจะเป็นทั้งสองมือ โดยอาจจะเป็นพร้อมกันก็ได้ โรคนี้ไม่ใช่โรคที่เกิดทางพันธุกรรม แต่สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ข้อมือและมือในลักษณะซ้ำๆ กันเป็นเวลานานๆ เช่น 
 - การใช้คอมพิวเตอร์ เจ้าหน้าที่การเงิน ครู คนงานโรงงาน
 - เกิดจากอุบัติเหตุ ทำให้มีการอักเสบของพังผืด กระดูกข้อมือหัก กดทับเข้าไปในโพรงข้อมือ
 - เกิดอาการติดเชื้อโรคในโพรงข้อมือ โรครูมาตอยด์ หรือก้อนเนื้องอกในโพรงข้อมือ
อาการเริ่มแรก
 มีอาการชาทั่วไปที่ฝ่ามือเหมือนเหน็บกิน ต่อมาจะชัดเจนขึ้นที่นิ้วโป้ง ชี้ กลาง และนิ้วนาง มีอาการปวดร่วมด้วย ถ้าเป็นมากจะมีอาการชามาก ปวดมาก มักจะเป็นเวลากลางคืน และเป็นมากเวลาใช้มือ เช่น หวีผม กวาดบ้าน เป็นต้น ถ้าทิ้งไว้ไปรักษา กล้ามเนื้อฝ่ามือก็จะลีบลง มืออ่อนแอมีอาการผิดรูปหรือพิการได้
 การตรวจวินิจฉัยโรคนี้ ทำได้โดยการตรวจร่างกาย การตรวจการนำคลื่นไฟฟ้าของเส้นประสาทข้อมือ การเอกซเรย์กระดูกข้อมือ
 สำหรับการรักษาโรคนี้หากเป็นระยะเริ่มแรก ควรงดการใช้งานมือข้างนั้น หลีกเลี่ยงการยกของหนัก ห้ามใช้มือในลักษณะซ้ำๆ เป็นเวลานานๆ ใช้หมอนรองข้อมือเวลาทำงานและเวลานอน ร่วมกับการกินยาแก้อักเสบ
 หากอาการเป็นมากขึ้น ปวดชามาก กินยาไม่ดีขึ้น อาจต้องฉีดยาที่บริเวณข้อมือ เพื่อลดอาการอักเสบภายในโพรงข้อมือ ซึ่งการฉีดยาแบบนี้ส่วนใหญ่แพทย์จะไม่แนะนำให้ฉีดเกิน 3 ครั้ง เนื่องจากเป็นสารพวกสเตียรอยด์ อาจมีผลเสียได้ถ้าฉีดมากเกินไป ส่วนการรักษาขั้นสุดท้ายก็คือการผ่าตัด โดยแพทย์จะทำการผ่าตัดพังผืดให้ขาดออก เพื่อลดการกดทับที่เส้นประสาทข้อมือ
 ปัจจุบันการผ่าตัดที่ข้อมือสามารถทำได้โดยอาศัยกล้องส่องภายในข้อมือ ซึ่งการผ่าตัดโดยใช้กล้องช่วงนี้จะทำให้แผลมีขนาดเล็กและหายเร็ว อาการปวดไม่มาก และสามารถใช้งานมือได้เร็วขึ้น อย่างไรก็ตาม หากต้องการหลีกเลี่ยงจากการเป็นโรคนี้ ควรจะปฏิบัติตัวให้ถูกต้อง ออกกำลังกายเป็นประจำ รวมทั้งออกกำลังกายบริเวณข้อมือด้วย
นพ.พูนศักดิ์ อาจอำนวยวิภาส
โรงพยาบาลปิยะเวท