สู่โพธิสัตต์มรรค
ในฝ่ายเถรวาทนั้น เมื่อกล่าวถึงโพธิสัตต์ ก็มักจะเข้าใจถึงอดีตชาติของพระพุทธเจ้าก่อนที่จะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า มีชาดกที่เล่าถึงเรื่องราวของพระเจ้า ๕๐๐ ชาติบ้าง หรือเลือกกล่าวเฉพาะพระชาติที่สำคัญเรียกว่า ทศชาติบ้าง ในพระชาติเหล่านั้น พระพุทธเจ้ายังทรงเป็นพ
โดยทั่วไปแล้ว ชาวพุทธในนิกายเถรวาทจะพึงพอใจที่จะบำเพ็ญเพียรเพื่อบรรลุอรหันต์หมดสิ้นอาสวกิเลส หลุดพ้นไปเฉพาะตน แต่ในประวัติศาสตร์ชาติไทยที่ผ่านมาก็ปรากฏว่ามีพระมหากษัตริย์ที่ทรงปรารถนาพุทธภูมิและทรงบำเพ็ญบารมีตามแนวทางพระโพธิสัตต์มาแล้ว เช่น พระเจ้าลิไท ในสมัยสุโขทัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในสมัยอยุธยา และสมเด็จพระเจ้าตากสิน ในสมัยกรุงธนบุรี เป็นต้น
ข้อแตกต่างประการหนึ่งระหว่างเถรวาทกับมหายานก็อยู่ตรงเรื่องโพธิสัตต์นี้เอง โดยที่เถรวาทนิยมปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์โดยเริ่มนับตั้งแต่เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้ พระสัมมาสัมโพธิญาณเป็นพระพุทธเจ้า เมื่อพระชนม์ ๓๕ พรรษา ส่วนมหายานนั้น สนใจแนวทางการปฏิบัติของเจ้าชายสิทธัตถะตั้งแต่ในอดีตจนได้บรรลุเป็นพระพุทธเจ้า และพยายามดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระองค์
ขบวนการโพธิสัตต์เริ่มต้นขึ้นภายหลังพุทธปรินิพพาน เมื่อพระพุทธศาสนาประดิษฐานตั้งมั่นแล้ว พระเถระกลุ่มหนึ่งมุ่งเน้นการปฏิบัติเฉพาะตน ทำให้พระสงฆ์อีกกลุ่มหนึ่งหันมารณรงค์เรื่องอุดมการณ์โพธิสัตต์ขึ้น โดยมุ่งเน้นความหลุดพ้นของสรรพสัตว์ไปพร้อมๆ กับการปฏิบัติตน
อุดมการณ์โพธิสัตต์นั้น เริ่มจากการมีโพธิจิต นั่นคือ มีจิตมุ่งมั่นในการเข้าถึงความหลุดพ้น องค์ทะไล ลามะ รับสั่งเสมอว่า ที่ปรารถนาพุทธภูมินั้น เพียงเพื่อจะได้มีความสามารถมากยิ่งขึ้นในการช่วยเหลือสรรพสัตว์มากขึ้น เพื่อโพธิจิตเกิดขึ้น และตั้งมั่นในใจแล้ว
ผู้ที่ปรารถนาจะดำเนินตามโพธิสัตต์มรรค จะตั้งปณิธานที่สำคัญ คือ ๑.เพื่อช่วยสรรพสัตว์ ๒.เพื่อทำลายกิเลสร้ายทั้งปวง ๓.เพื่อแสวงหาสัจธรรมและสั่งสอนผู้อื่น ๔.นำสรรพสัตว์สู่ความเป็นพุทธะ
สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องการบรรพชาสามเณรีของวัตรทรงธรรม ในวันอาทิตย์ที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๓ นี้ ที่วัตรจัดให้มีโครงการบรรพชาสามเณรี มีผู้หญิงสมัครเข้าร่วมโครงการประมาณ ๔๐ คน ซึ่งเป็นโครงการสืบเนื่องมาจากโครงการบรรพชาสามเณรีภาคฤดูร้อน รุ่นประวัติศาสตร์ เมื่อวันที่ ๖ เมษายน ๒๕๕๒
"ธัมมนันทา"
www.thaibhikkhunis.org