
"ช้าแป้น"แก่น-ต้นเป็นยา
21 ต.ค. 2553
"ช้าแป้น" ชอบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง นอกจากดอกจะสวยงามแล้ว ยังเป็นพืชสมุนไพรที่ชาวล้านนาใช้เปลือกต้น รักษาโรคอัมพฤกษ์ คือนำมาต้มน้ำดื่มวันละ 3 ครั้ง ขณะที่แก่นแก้ไข้เปลี่ยนฤดูได้
เป็นไม้ยืนต้น ในวงศ์ VERBENACEAE เปลือกต้นขรุขระมีรอยแตกเป็นร่อง ต้นสูงเต็มที่ 10 เมตร กิ่งก้านอ่อน มีขนสั้นสีน้ำตาลคลุม
ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงตรงข้ามกับกิ่ง ทรงรี กว้าง 6-12 เซนติเมตร ยาว 10-28 เซนติเมตร โคนใบสอบ ปลายแหลม ขอบเรียบ มีเส้นแขนงใบ 8-12 คู่ ก้านใบหยัก ผืนใบด้านบนเกลี้ยง ด้านล่างมีขนประปราย
ดอก ออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่งยาวราว 8-15 เซนติเมตร แต่ละช่อมีดอกย่อยเล็กมาก สีม่วงอ่อน
ผล ทรงกลมขนาดเล็ก สีม่วงฉ่ำน้ำ ผิวเรียบ ด้านในมี 1 เมล็ด
ขยายพันธุ์ ด้วยเมล็ด ขึ้นได้ทุกสภาพดิน ที่ความชื้นและแสงแดดปานกลาง
"นายสวีสอง"



