
รถไฟอินเตอร์ "ลำบาก ลำบน ทุลัก ทุเล"
รู้ก็รู้อยู่ว่า การทำรถไฟสายแอร์พอร์ตลิงก์นี้ ทำไว้เพื่อให้ผู้โดยสารเดินทางไปต่างประเทศ แต่น่าแปลกใจที่ออกแบบมาแล้ว ผู้โดยสารที่ใช้บริการโครงการระบบรถไฟฟ้าเชื่อมต่อท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและสถานีรับส่งผู้โดยสารในเมือง (แอร์พอร์ตเรลลิงก์)
ไม่ได้รับความสะดวกสบายในการใช้บริการ เช่น ไม่มีบันไดเลื่อนลงจากสถานี ยกเว้น สถานีมักกะสันและสถานีสุวรรณภูมิ ทำให้ต้องแบกกระเป๋าเดินทางลงมาอย่างทุลักทุเล
ผู้โดยสารที่เดินทางไปต่างประเทศ หรือจากต่างประเทศกลับมาเมืองไทย หรือคนต่างชาติที่มาเที่ยวเมืองไทย ต้องมีกระเป๋าเดินทาง ไม่เดินทางตัวเปล่า แต่กลับออกแบบให้ไม่มีบันไดเลื่อน รวมทั้งเสียงปิดประตูรถไฟฟ้าที่ดังมาก ขณะที่เบาะที่นั่งแคบมาก ไม่รู้จะวางกระเป๋าที่ไหน
บนสถานีรอรถไฟฟ้ายังอากาศร้อนอบอ้าวมาก ป้ายบอกทางก็ไม่มีเช่นเคย มีก็หลบมุมกว่าจะหาเจอ บันไดเลื่อนทางลงไม่มี มีเพียงบันไดเลื่อนทางขึ้น
ทราบว่า นายสุพจน์ ทรัพย์ล้อม ปลัดกระทรวงคมนาคม ในฐานะประธานคณะกรรมการ ร.ฟ.ท. ได้สั่งการเพื่อหาทางช่วยเหลืออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้โดยสารที่ขนกระเป๋าสัมภาระได้มากขึ้น โดยจะเริ่มจากสถานีหลักๆ ที่มีผู้โดยสารใช้บริการเป็นจำนวนมากก่อน เช่น สถานีพญาไท ซึ่งเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสพญาไท
หลายคนบ่นว่า ไปดูงานเมืองนอกก่อนทำก็หลายประเทศ แต่คิดทำได้แค่นี้ เหมือนไม่รู้ว่าผู้โดยสารไปต่างประเทศต้องมีกระเป๋าเดินทาง ผู้ใหญ่ที่ออกแบบหรือกำหนด คงเคยแต่เดินตัวเปล่าเข้าห้องรับรองพิเศษ จนลืมไปว่า ต้องถือกระเป๋าเดินทาง
ก็เพิ่งทราบอีกว่า ทางกระทรวงคมนาคม จะยกความบกพร่องนี้ว่า ต้องโทษที่ปรึกษาออกแบบ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นรถไฟฟ้าเชื่อมต่อสนามบิน แต่ทำไมไม่สร้างบันไดเลื่อนอำนวยความสะดวกให้ผู้โดยสารที่ต้องขนสัมภาระ ส่วนกรณีที่เสียงประตูดังคงแก้ไม่ได้ เพราะเป็นระบบของรถไฟฟ้ารุ่นนี้ แต่จะนำไปปรับปรุงในรถไฟฟ้าสายสีแดง บางซื่อ-ตลิ่งชัน ไม่ให้ใช้ประตูที่มีเสียงดังแบบนี้อีก ส่วนข้อบกพร่องอื่นๆ จะทยอยปรับปรุงไปเรื่อยๆ
ที่จอดรถไม่เพียงพอและมีอันตราย เช่น มีการทุบรถ ขโมยรถ ก็มีอยู่ หากเกิดเหตุอาชญากรรม ข่มขืน ฆ่า มีผู้บาดเจ็บ และเสียชีวิต
เดิมพันกันด้วย ตำแหน่งรัฐมนตรี...ต้องลาออกนะครับ
ลุงแจ่ม / คม ชัด ลึก



