
จดหมายถึงผู้แทน วินรถตู้ข้างจุฬาฯ
อยากถามว่า ถ้าผมจะเอาโต๊ะมาตั้งข้างถนนสักตัว แล้วเปิดกิจการสักอย่าง แบบที่พวกรถตู้ทำทุกวันนี้ จะได้ไหมครับ
ผมผ่านถนนอังรีดูนังต์ เป็นประจำ เริ่มเห็นแววจะพัฒนาเป็นสถานีรถตู้แบบแถวหัวมุมอนุสาวรีย์ ตรงเซนจูรีปาร์ค บ้างแล้ว หงุดหงิดมาก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ติดป้ายประกาศว่า นี่ที่จุฬาฯ นะ เพื่อไล่พวกหาบเร่ หน้าอาคารวิทยกิตติ์ ที่สร้างใหม่ ผมนึกดีใจ ปรากฏว่า หาบเร่หายไปหมด แต่พวกโต๊ะของรถตู้กลับเพิ่มจำนวนขึ้น (หรือว่าเป็นรถตู้สังกัดวินจุฬาฯ)
เมื่อวันเสาร์ที่ 9 ตุลาคม 2553 เวลา 16.45 น. ผมเห็นตำรวจขี่มอเตอร์ไซค์ (นานๆ มาที)ไปเขียนใบสั่งให้รถที่จอดริมถนนอังรีดูนังต์ แต่พอถึงรถตู้ ไม่รู้ว่าทำไมพี่ตำรวจข้ามไปเขียนใบสั่งรถเก๋งคันถัดไป...ซะงั้น
เสียแรงอยู่ตรงข้ามนิติเวช และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (อย่างว่าแหละครับ ที่นี่...เคยปล่อยให้มีการสร้างป้อมค่ายบางระจัน ชิดรั้วกรมตำรวจมาแล้วนานเป็นเดือนๆ)
เบื่อครับเบื่อ บ้านเมืองนี้ ผมจะพึ่งใครได้บ้าง ที่จะไม่ทำให้คนไทยเห็นแก่ตัวแบบนี้ ทำไมรถตู้จอดได้ แต่ผมจอด ถูกเขียนใบสั่งทุกที
ลุงริง



