ไลฟ์สไตล์

เหตุที่ฉันสนใจกล้วยไม้ (4)

เหตุที่ฉันสนใจกล้วยไม้ (4)

15 ต.ค. 2553

เรื่องราวดังกล่าว มันยิ่งเกิดขึ้นหนักมากกว่าเก่า ทั้งนี้เพราะฉันประกาศสัจจะที่จะนำความรู้ออกมาเปิดเผย ดังนั้นตัวเองจึงเป็นเป้าให้แก่การโจมตีของคนเหล่านั้นอย่างหนักหน่ว แม้แต่การพูดใส่ร้ายป้ายสีโดยไม่บอกให้รู้ตัวแต่ดูเหมือนว่าตัวฉันเองก็ยิ่งมีความอดทนสูงม

  สัจธรรมของบุคคลผู้มีใจอิสระช่วยให้เปิดกว้าง ยิ่งถูกต่อต้าน ตนก็ยิ่งลุกขึ้นมาต่อสู้ พอดีกันกับพ่อได้ฝึกลูกคนนี้เอาไว้ให้มีความอดทนสูงมาก ดังนั้น “ยิ่งถูกต่อต้านก็ยิ่งสู้หนักมากยิ่งขึ้น” ถึงกับพูดว่า “ศัตรูคือครูของตัวเอง”

   ชีวิตฉันนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ตนก็เริ่มมองเห็นความจริงว่า คนไทยส่วนใหญ่รังเกียจของที่กินไม่ได้ จึงหันไปให้ความสนใจของที่กินได้ การต่อสู้ของฉันครั้งนั้นน่าจะเป็นเพราะตัวเองเห็นความสำคัญของอาหารจิตใจมากกว่าอาหารกาย โดยที่ไม่มีใครอื่นสนใจจะรู้เรื่องนี้มากนัก ฉันต่อสู้กับใจตนเองด้วยวิธีการต่างๆ อย่างแน่วแน่มาตลอด ซึ่งไม่เพียงกล้วยไม้เท่านั้น หากยังมีของที่กินไม่ได้อีกอย่างหลากหลาย เช่น ไม้ดอกไม้ประดับชนิดอื่นๆ

 อาศัยที่ตัวฉันเองมีรากฐานจิตใจที่เปิดกว้างและมีความเด็ดเดี่ยวมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย อีกทั้งยังมีความอดทนที่จะต่อสู้กับความไม่ชอบมาพากลภายในสังคมไทยอย่างแน่วแน่ ไม่เพียงแต่คนสนใจกล้วยไม้เท่านั้น  แม้คนที่สนใจเรื่องอื่นๆ ต่างก็พากันได้รับอานิสงส์จากความอดทนในการต่อสู้ของฉันจนกระทั่งบรรลุผลให้ทุกคนได้เข้ามาอาศัยหากินอยู่ภายในร่มเงาของความชอบธรรมดังได้กล่าวมาแล้ว

 ตัวฉันเองต้องขอบคุณวิญญาณความอดทนที่พ่อได้ฝากไว้ให้ในอดีต นอกจากนั้นยังหวังว่าผู้คนซึ่งเข้ามาทำมาหากินอยู่ภายใต้เงาของร่มคันนี้ แทนที่จะเข้าแก่งแย่งช่วงชิงผลประโยชน์ระหว่างกันและกัน หากควรจะหยั่งรู้ความจริงและเกิดจิตใต้สำนึกซึ่งตระหนักดีว่า “เพราะตัวฉันได้อุทิศตนให้เข้าไปอยู่ภายใต้ความยากลำบาก ทั้งนี้ก็เพื่อหวังว่า เธอทั้งหลายจะได้หากินกันอย่างสบาย” แทนที่จะก้าวเข้ามาใช้ชีวิตสูบเลือดเนื้อของคนที่สร้างผลงานฝากไว้ให้เธอได้มีกินมีใช้กันอย่างมีเกียรติและมีศักดิ์ศรี

 บางครั้ง หลังจากตัวฉันเองได้นำความคิดใหม่ๆ ดังเช่นการจัดการศึกษาทางเลือกมาเสนอให้เธอทั้งหลายพิจารณานำไปใช้ประโยชน์ เธอมักถามกลับมาว่า ฉันได้ความคิดนี้มาจากไหน? ฉันตอบว่า “ตัวเองได้ความคิดนี้มาจากการทำงานเรื่องกล้วยไม้” นี่แหละคือวิญญาณความรักเพื่อนมนุษย์ทุกคน ซึ่งฉันได้มอบให้ไว้กับเธอทั้งหลายอย่างปราศจากการเลือกที่รักมักที่ชัง ซึ่งตัวเธอเองควรจะรักษามันไว้อย่างดีที่สุด

"ศ.ระพี สาคริก"