จากช่องเย็นถึงคลองลานปลายฝัน...นักเดินทาง | คมชัดลึก

 แสงตะวันค่อยๆ จางลงผมรีบคว้ากล้องเดินออกปถ่ายรูป ดวงตะวันใกล้ลับขอบฟ้าผมมองไปเบื้องหน้า กดชัตเตอร์ได้ไม่กี่รูป  กลิ่นข้าวไหม้ลอยโชยมา ตอนแรกไม่ได้สนใจอะไรมากนัก สักพักถึงนึกขึ้นมาได้...

 "เฮ้ย เราหุงข้าวไว้นี่หว่า" รีบวิ่งกลับไปหน้าเต็นท์ยกหม้อสนามลง ข้าวไหม้ไปไม่มากนัก เติมน้ำแล้วนำขึ้นเตาใหม่ก็ใช้ได้แล้ว แต่ขณะนั้นผมแค่ยกหม้อสนามลงมาก่อน เดี๋ยวค่อยมาจัดการทีหลัง ช่วงเวลานี้ การถ่ายภาพช่วงตะวันลับขอบฟ้าเป็นช่วงเวลาสำคัญกว่าเสียงท้องร้องเสียอีก

 เช้าวันรุ่งขึ้น อากาศหนาวเย็นแถมมีลมพัดอยู่ตลอดเวลา เมื่อวานพี่เจ้าหน้าที่บอกว่าอุณหภูมิอยู่ที่ 15 องศา ผมเดาว่าเช้านี้อุณหภูมิก็คงต่างกันไม่เท่าไหร่ ติดกับลานกางเต็นท์ ผมยืนอ่านป้ายตรงสุดถนนหมายเลข 1117 ด้านหลังมีร่องรอยการทำถนนอีกไม่กี่เมตรถนนสายนี้สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้  ถนนสายนี้ถูกสร้างขึ้นมาในปี 2518 เป็นเส้นทางนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเส้นทางสำหรับปฏิบัติการกวาดล้างผู้ก่อการร้าย แต่ในวันที่ 30 มิถุนายน 2530 คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้ระงับการก่อสร้างถนน เนื่องจากเส้นทางตัดผ่านผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์และไม่มีประโยชน์ทางด้านความมั่นคงอีกต่อไปแล้ว ซึ่งที่จริงจะเหลือระยะทางที่ต้องดำเนินการต่ออีก 28 กิโลเมตร

 ในวันที่ 30 กันยายน 2530 ได้มีประกาศให้จัดตั้งพื้นที่นี้เป็นอุทยานแห่งชาติ โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแม่วงก์”

 ผมมองผ่านเข้าไปยังป่าลึกเส้นทางปกคลุมไปด้วยต้นไม้ นึกดีใจที่ถนนสายนี้สิ้นสุดเพียงแค่นี้ ถ้าถนนสายนี้สร้างเสร็จ ถนนสาย 1117 นี้จะไปบรรจบกับถนนสาย 1090 แม่สอด-อุ้มผาง จะเกิดอะไรขึ้น ??? ผมบอกได้เพียงว่า ป่าแม่วงก์จะพินาศสิ้น  ไม่เพียงป่าไม้ที่ถูกทำลายแต่นั่นหมายถึงบ้านของสัตว์ป่าจำนวนมากอีกด้วย

 ในเที่ยวขากลับลงจากเขา ผมแวะเข้าไปยัง "ขุนน้ำเย็น" จุดชมวิวอีกจุดหนึ่งที่สวยมาก  ผมเหม่อมองไปยังป่าเขียวขจีเบื้องล่าง ลมหนาวพัดผ่านอากาศเย็นสบายมาก บรรยากาศเหมือนอยู่ภาคเหนือตอนบนไม่มีผิด

 จากช่องเย็นเส้นทางลงเขาพาผมกลับมายังหน้าตลาดคลองลานอีกครั้ง มีอุทยานแห่งชาติอีกแห่งที่อาณาเขตติดกับแม่วงก์คือ อุทยานแห่งชาติคลองลาน ที่นี่มีน้ำตกสวยงาม ชื่อ "น้ำตกคลองลาน"

 วันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวจำนวนมาก   ภายในอุทยานฯไม่ได้มีร้านอาหาร ผมจำเป็นต้องออกมาหาร้านค้าด้านนอก มีร้านอาหารร้านใหญ่อยู่ตรงข้ามกับที่ขายสินค้าที่ระลึกของหมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงพอดี ผมจึงไม่ลังเลที่จะแวะกินข้าวเย็นที่นี่และซื้อของที่ระลึก

 ถัดมาถึงเช้าอีกวันหนึ่ง ผมจึงเดินมาถึงน้ำตกคลองลาน ตอนเช้าแบบนี้ ไม่มีนักท่องเที่ยวคนไหนเลย

 น้ำตกคลองลานเกิดจากเทือกเขาคลองลานที่จะมียอดสูงถึง 1,439 เมตรจากระดับน้ำทะเล เหนือหน้าผาจะเป็นที่ราบกว้างน้ำจะไหลจากลำห้วยต่างประมาณ 5 สายลงสู่แอ่งน้ำที่อยู่กลางหุบเขา แล้วก็ไหลผ่านหน้าผาลงมาเป็นน้ำตกคลองลาน ซึ่งมีความสูงมากประมาณ 100 เมตรและกว้างถึง 40 เมตร

 เมื่อผมเดินมาหยุดที่น้ำตกคลองลาน แหงนมองไปเบื้องบน สายน้ำตกที่สูงตระหง่าน อดคิดไม่ได้ว่าธรรมชาติได้สร้างสิ่งสวยงามอย่างนี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์

 เมื่อวานขณะขับรถฝ่าสายฝนผ่านกลางป่าแม่วงก์ขึ้นไปยังช่องเย็น ผมคิดถึงคำถามหนึ่งที่ถูกถามบ่อยๆ  ว่า เดินทางไปถึงจุดหมายนั้น เพื่ออะไร หรือ ไปแล้วจะมีอะไร คุ้มค่าไหมกับการเดินทางในครั้งนั้น

 บ่อยครั้งเหมือนกันที่คำถามนี้ก็เกิดจากตัวของเราเองและหาคำตอบไม่ได้ บางทีเรื่องราวระหว่างการเดินทางอาจจะมีบางสิ่งบางอย่างที่น่าประทับใจ น่าจดจำมากกว่าจุดหมายปลายทาง !!! แต่อย่างน้อยภาพตะวันลับขอบฟ้าเมื่อวานบนช่องเย็น และภาพสายน้ำตกคลองลาน ความสวยงามเบื้องหน้านั้นก็อาจจะเป็นคำตอบได้อย่างหนึ่งว่าจะเดินทางไปถึงจุดหมายนั้นเพื่ออะไร

 ลงท้ายผมก็จะบอกกับตัวเองเมื่อเห็นภาพที่สวยงามของธรรมชาติ เมื่อเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางทุกครั้งว่า  “คุ้มแล้วที่ได้ออกเดินทาง”!!!

www.oknation.net/blog/ontheway