โรคหอบหืด | คมชัดลึก

 โรคหืดไม่ใช่โรคติดต่อ แต่พันธุกรรมเป็นปัจจัยเสี่ยงอย่างหนึ่งต่อการเกิดโรค เด็กที่มีบิดา หรือมารดาคนใดคนหนึ่งเป็นโรคหอบหืด เด็กจะมีโอกาสเป็นโรคหอบหืดได้ 25% แต่ถ้าทั้งบิดาและมารดาเป็นโรคหอบหืด ลูกจะมีโอกาสเป็นโรคหอบหืดได้ถึง 50%
 โรคหอบหืด เกิดอาการได้ในทุกวัย แต่หืดในวัยเด็กมักเกิดอาการก่อนอายุ 8 ปี ประมาณ 50% ของเด็กที่เป็นโรคหอบหืดเกิดก่อนอายุ 3 ปี มากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยเด็ก จะหายจากอาการเมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่น ส่วนที่เหลือน้อยกว่าครึ่ง จะมีอาการของโรคจนถึงวัยผู้ใหญ่
สาเหตุของโรคหอบหืด
 หลอดลมของผู้เป็นโรคหอบหืด มีความไวผิดปกติต่อสิ่งกระตุ้น เพราะสิ่งกระตุ้นส่งเสริมให้เกิดอาการหอบหืด ได้แก่
 - สารก่อภูมิแพ้ เช่น ฝุ่น ไรฝุ่น ขนสัตว์ ละอองเกสร
 - สารระคายเคือง เช่น ควันบุหรี่ มลพิษในอากาศ กลิ่น ควัน
 - การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ เช่น ความเครียด ความโกรธ ความกลัว ความดีใจ
 - การออกกำลังกาย
 - การเปลี่ยนแปลงของอากาศ
 - การติดเชื้อไวรัสของระบบทางเดินหายใจ
 - ยา เช่น ยาแอสไพริน, ยาลดความดันบางกลุ่ม
 - อาหาร เช่น อาหารทะเล ถั่ว ไข่ นม ปลา สารผสมในอาหาร เป็นต้น
 ผู้ป่วยเด็กบางคนมีอาการกำเริบหลังจากออกกำลังอย่างหักโหม โดยเฉพาะการวิ่งในขณะที่อากาศเย็นจัด อาการเช่นนี้สามารถป้องกันได้โดยการให้รับประทานยาประมาณ 1 1/2 ชม. หรือยาสูดดม 10-15 นาทีก่อนการออกกำลัง (ควรปรึกษาแพทย์ถึงชนิดและขนาดของยา)
 การว่ายน้ำ เป็นการออกกำลังกายที่ดีสำหรับเด็กที่เป็นหอบหืด
 ผู้ป่วยเด็กหลายคนจะมีเสียงวี้ดออกจากปอดในเวลาไม่นานหลังจากมีอาการหวัด ไอ ควรรีบให้รับประทานยาทันทีที่มีอาการ พยายามให้เด็กดื่มน้ำมากๆ และการจิบน้ำอุ่นอาจช่วยให้วี้ดน้อยลงได้
 หากอาการไม่ดี เจ็บแน่นหน้าอก คอ หายใจไม่ทัน หอบมากจนอกบุ๋ม ต้องรีบไปพบแพทย์ทันที ดังนั้นคุณพ่อ คุณแม่ ควรควบคุมอารมณ์ และปลอบโยนลูกให้คลายจากความตกใจกลัว ขณะที่รีบมาพบแพทย์โดยเร็ว
พญ.สาวิกา เฉิดสุวรรณรักษ์
กุมารเวช โรงพยาบาลไทยนครินทร์