คนรักหมา -หมาตัวแรกของผมมิคกี้ให้ผมเป็น“ประธานที่ปรึกษา” | คมชัดลึก

ผมจะต้องขับรถจี๊ปคู่ใจไปกว่าร้อยกิโลเมตรเพื่อเข้าสนามสอบไปนอกที่ศูนย์การทหารปืนใหญ่ ลพบุรี ที่ซึ่งผมจะต้องไปผจญกับนายทหารปืนใหญ่ทั่วประเทศในสนามสอบ ทหารปืนใหญ่ซึ่งขึ้นชื่อว่าเรียนเก่งระดับมือพระกาฬทั้งนั้น

 คืนนั้น ผมดูหนังสือส่งท้ายทบทวนตอนสำคัญๆ แล้วก็ปฏิบัติเหมือนเดิมคือเข้านอนหลังภรรยาและมิคกี้

 ในใจมัวแต่คิดเรื่องสอบ จึงลืมกติกาว่าด้วย “การเข้านอนหลังหมา” กว่าจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อคมเขี้ยวของมิคกี้ซึ่งตอนนี้ไม่ใช่ลูกหมาอีกต่อไปแล้วฝังฉับเข้าให้ที่ฝ่ามือข้างซ้าย เล่นเอาเลือดสาดทีเดียว ผมจึงต้องเข้านอนในคืนสุกดิบก่อนเข้าสนามสอบด้วยผ้าพันแผลรอบมือซ้าย

 วันรุ่งขึ้นผมขับรถไปด้วยความยากลำบากในการใช้มือซ้ายเล็กน้อย แต่ก็ยังดีที่เป็นรถพวงมาลัยซ้ายตามแบบฉบับรถอเมริกัน การเข้าเกียร์จึงใช้มือขวา แต่ที่ลำบากขึ้นไปหน่อยคือตอนต้องใช้เครื่องมือที่เรียกว่า “บรรทัดตารางยิง” ซึ่งมีรูปร่างเหมือนสไลด์รูลทั่วไปในการคำนวณหาหลักฐานยิงตามโจทย์ซึ่งต้องใช้มือทั้งสองข้างประกอบกัน แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี

 ผมสอบได้ที่หนึ่งเอาชนะนายทหารปืนใหญ่รุ่นพี่รุ่นน้องและรุ่นเพื่อนทั่วทั้งประเทศกว่าร้อยคนที่มาสอบแข่งกัน...
เมื่อผมกลับถึงบ้านที่เมืองกาญจน์หลังสอบเสร็จและทราบผลในวันนั้นแล้วนำข่าวดีเรื่องผลการสอบเล่าให้ภรรยาฟัง ภรรยาผมดีใจยกใหญ่แล้วยกความดีส่วนหนึ่งให้มิคกี้

เธอว่านอกจากความเก่งของผมแล้ว เขี้ยวของมิคกี้คือเครื่องนำโชคมาให้

 สรุปเรื่องระหว่างผมกับมิคกี้คือ ต่อนี้ไป มิคกี้ก็ประสบความสำเร็จในการยึดอำนาจ “จ่าฝูง” ไปจากผมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนผมนั้นหากยึดถือตามกฎกติกาแบบหมาหมาแล้ว ยังต้องถือว่าโชคดีไม่น้อย

 เพราะปกติต้องถูกขับออกจากฝูง เป็นหมาหัวเน่าไม่มีใครคบ และต้องกลายเป็นหมาจรจัดไปในที่สุด

อย่างไรก็ตาม หลังเหตุการณ์เลือดสาดคืนนั้นแล้ว ผมก็ยังคงได้รับความเคารพนับถือจากมิคกี้อยู่เช่นเดิม เวลาผมเรียกก็จะทำท่าอ่อนน้อมถ่อมตนเข้ามาหา ผมจะดุจะห้ามปรามอย่างไรก็ให้ความเชื่อฟังเป็นอย่างดี ฯลฯ ยกเว้นอย่างเดียวคือก่อนจะขึ้นนอน ต้องขออนุญาตเขาก่อน

 สรุปว่า แม้จะแย่งตำแหน่งจ่าฝูงไปจากผม แต่มิคกี้ก็ยังยกย่องแต่งตั้งให้ผมเป็น...

 “ประธานที่ปรึกษา”

 ก็ไม่เลวครับ...